thumb|Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie thumb|Ratusz w Lądku-Zdroju thumb|Budynek dworca dalekobieżnego stacji Lublin Główny thumb|Ratusz w Nowym Sączu Eklektyzm (z gr. eklektikós – „wybierający”) – kierunek lub styl polegający na łączeniu w jednej budowli elementów wybranych z różnych przyjętych stylów architektonicznych.
Eklektyzm występuje w różnych epokach, choć od 2. ćwierci XIX wieku do początku wieku XX był, pod postacią historyzmu, stosowany świadomie i programowo, obejmując swym zasięgiem całą Europę oraz Amerykę Północną. W okresie swojego trwania zbiegł się z secesją.
Początkowo było to niemal bezkarne łączenie różnych stylów, wchodzących w skład tzw. stylów historyzujących, czyli tych, które były popularne jako style „neo-”. Style te to: neorenesans, neobarok i neogotyk, czasem obserwuje się elementy klasycystyczne.
Następnie w stosowaniu eklektyzmu nastąpił pewien ład i porządek, w miejskich kamienicach eklektycznych obserwuje się dużo cech renesansowych. Np. okna z charakterystycznymi ozdobami, kolumny i podobne. Z czasem zaczęto budować również tylko w określonym stylu historyzującym.
Przykłady budowli eklektycznych
Statua Wolności w Nowym Jorku Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie Teatr Polski w Bielsku-Białej Pałac Kryształowy w Londynie Pałac Izraela Poznańskiego w Łodzi Kamienica pod Gutenbergiem w Łodzi Wieża Eiffla w Paryżu Ratusz w Nowym Sączu Słowacki Teatr Narodowy i Reduta (budynek Filharmonii Słowackiej) w BratysławieJán Lacika, Bratislava. Poznávame Slovensko, Vydavateľstvo Dajama, Bratislava 2000, , s. 168-169.. Grand Hotel Lublinianka w Lublinie Kościół Fryderyka w Kopenhadze
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Historia architektury nowożytnej