thumb|Ogon koński i nić końcowa widziane od tyłu.|240px
Zespół ogona końskiego (ang. cauda equina syndrome) – charakterystyczny zespół objawów neurologicznych, powstających wskutek uszkodzenia włókien korzeni nerwowych biegnących w kanale kręgowym tworzących ogon koński.
Wskutek dyskopatii (centralnej lędźwiowej wypukliny jądra miażdżystego poniżej poziomu L1/L2) lub wzrostu guza w świetle końcowego odcinka kanału kręgowego dochodzi do ucisku na nerwy tworzące koński ogon, co powoduje poniższe objawy: niedowład wiotki kończyn dolnych, szczególnie wyrażony w odsiebnych ich częściach, zaburzenia czucia typu korzeniowego, niemożność oddania moczu, objawy rozciągowe.
Zespół ogona końskiego często współistnieje z zespołem stożka końcowego. Zaburzenia czynności układu nerwowego wówczas obserwowane to: zaburzenia zwieraczy (nietrzymanie moczu i stolca), brak wzwodu, rozszczepienne zaburzenia czucia o charakterze "spodenek" S3-S5.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Choroby układu nerwowego