Krasonuralsk (ros. Красноуральск) – miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, w Uralskim Okręgu Federalnym. Liczy około 23 tys. mieszkańców. Jest ośrodkiem górnictwa, hutnictwa, meblarstwa, przemysłów zbrojeniowegoOdtajniony raport CIA, fabryka granatów. i chemicznego, o bardzo wysokim stopniu zanieczyszczenia środowiska naturalnegoTransparent frogs-mutants found in Krasnouralsk.Air Pollution in the Ural Mountains: Environmental, Health and Policy Aspects pod redakcją: Igor Linkov, R. Wilson.. Położony jest w sąsiedztwie trasy szybkiego ruchu w odległości ok. 70 km na północ od Niżnego Tagiłu. Miasto otaczają rozległe lasy. W 2017 r. informowano o podejmowanych próbach dekontaminacji terenu byłej fabryki chemicznejwydanie wiadomości Красноуральск Новости Четвертого канала..
Historia Osadnictwo datowane od 1832 r. wiązało się z niewielkim pokładem złota. W 1925 r. rozpoczęto wydobycie rud miedzi. W 1932 r. osadę przekształcono w miasto, przyjmując obecną nazwę. W okresie II wojny światowej oraz w latach powojennych miasto i okolice stały się miejscem zsyłki licznych Polaków, deportowanych tu od 10 lutego 1940 r.Deportacja 10.02.40 z rodzicami i 3 braćmi do obw. Swierdłowsk, rejon Krasnouralsk, vposiołek Nowolewiński. Zamieszkali w barakach w tajdze... Praca w kopalni rudy miedzi, głód, epidemia tyfusu. Po amnestii władze nie chciały ich zwolnić z kopalni... – Wspomnienia Sybiraków – bibliografia komentowana zbiorów Archiwum Naukowego przy Zarządzie Głównym Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego we Wrocławiu, opracowanie Małgorzaty Ruchniewicz. z sowieckiej strefy okupacyjnej do pracy ponad siły, w nieludzkich warunkach, w pobliskich lasach i w kopalniach rud miedzi, co skutkowało bardzo wysoką śmiertelnością zesłańców, w tym małych dzieci, także śmiercią głodową. Zdarzały się mordy na więźniachLudobójstwo Ludności Polskiej na Kresach, fragmentaryczne spisy nazwisk, często wymieniające Krasnouralsk jako miejsce śmierci zesłańca, z pracy zbiorowej w kolejnych publikacjach „My Sybiracy”, wydawanych przez Związek Sybiraków, oddział w Łodzi, autorzy: Stanisław Jacoń, Anna Jacoń, Grzegorz Jacoń, Jerzy Rossowski.„...10 lutego 1940 r. została wywieziona wraz z ciotecznymi siostrami na Ural, gdzie pracowała jako robotnica w kopalni miedzi w Krasnouralsku. W roku 1942, wobec niesłychanie ciężkich warunków życia i pracy, wręcz głodu panującego wśród deportowanych Polaków... – źródło: Maria Wójcik. Kobiety-żołnierze 1. i 2. Armii WP: biografie i wspomnienia. Lublin, 2010. s. 61–63.Po kilku tygodniach jazdy zatrzymaliśmy się na jakiejś stacji. Nie wiadomo było gdzie jesteśmy. Jak się później dowiedzieliśmy, był to Krasnouralsk w rejonie Uralskim. Stąd, przy temperaturze około –40 stopni rozwożono nas odkrytymi samochodami do różnych miejsc odległych od Krasnouralska o jakieś 60 kilometrów – Zofia Kunysz – „Moje Wspomnienia z Syberii”, fragmenty publikacji Fundacji Moje Dzieciństwo. – odniesione do Krasnouralska świadectwa zesłańców przywołują także lata powojenne.. Prócz Polaków, wykorzystywano także niewolniczo jeńców fińskich.
Klimat Zimny klimat, o średniej rocznej temperaturze 1,2 °C i wysokich każdego miesiąca opadach deszczu, 591 mm rocznie.
Gospodarka W mieście rozwinął się przemysł chemiczny, materiałów budowlanych, lekki oraz hutniczy
Urodzeni w Krasnouralsku Witalij Siewastjanow – radziecki kosmonauta
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasta w obwodzie swierdłowskim