thumb|150px|Herb Kozowej sprzed 1939 Kozowa () – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie tarnopolskim, w rejonie tarnopolskim, siedziba hromady Kozowa.
Osiedle leży nad Koropcem, do 2020 roku było siedzibą rejonu kozowskiego.
Znajduje tu się stacja kolejowa Kozowa, położona na linii Tarnopol – Stryj.
Kalendarium 1410 rok pierwsze wzmianki, własność rodu Potockich 1569 rok nadanie praw miejskich w II Rzeczypospolitej leżało w województwie tarnopolskim, w powiecie brzeżańskim. W latach 1934–1939 istniała gmina Kozowa. W 1937 roku przyznano obywatelstwo honorowe Kozowej Marszałkowi Edwardowi Śmigłemu-Rydzowi. We wrześniu 1939 roku nacjonaliści ukraińscy napadali na żołnierzy Wojska Polskiego, powracających do swoich domów, mordując wielu z nich. W latach 1942–1943 eksterminacja Żydów z getta w Kozowej, w czasie której Niemców wspierała Ukraińska Policja Pomocnicza. W latach 1940–1945 członkowie OUN-UPA zamordowali 37 Polaków. W 1945 roku ekspatriacja Polaków, z których znaczna część osiedliła się w Głuchołazach, a także w Racławicach Śląskich koło Prudnika. 60. lata XX w. – wysadzenie w powietrze kościoła pw. św Stanisława Biskupa i Męczennika. Kościół wybudowano w latach 1899–1902 według projektu Jana Sasa-Zubrzyckiego.
Zabytki zamek – obecnie po zamku nie ma śladu; kościół parafialny ufundowany przez Andrzeja Potockiego w 1669 roku; cerkiew pw. Zaśnięcia Bogarodzicy 1889 r. wybudowana w stylu neoklasycystycznym.
Urodzeni Aleksander Orłowski – urodził się w 1863 r. w Kozowie, polski działacz plebiscytowy, dyrygent chórów, kompozytor i organizator życia muzycznego, urzędnik i radny Marcjan Trofimiak – urodził się 1947 r., biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy lwowski w latach 1991–1998, biskup diecezjalny łucki w latach 1998–2012.
Pobliskie miejscowości Brzeżany Podhajce Rohatyn Tarnopol
Zobacz też Getto w Kozowej
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Zdjęcie kościoła Archiwalne widoki miejscowości w bibliotece Polona
Kategoria:Osiedla typu miejskiego w obwodzie tarnopolskim