Księstwo brzeskie (, ) – historyczne piastowskie księstwo dzielnicowe na Dolnym Śląsku ze stolicą w Brzegu, powstałe w końcowym okresie rozbicia dzielnicowego w Polsce, zlokalizowane w ówczesnej (i obecnej) południowo-zachodniej Polsce. Zostało utworzone w 1311 poprzez wydzielenie z księstwa legnickiego na jego dotychczasowych wschodnich ziemiach. Przez cały okres istnienia pozostawało pod władzą dynastii Piastów.
Trudne położenie polityczne zmusiło w 1329 r. książąt do hołdu Czechom. W historii dochodziło do częstych podziałów i reunifikacji wspólnoty ziem brzeskiej i legnickiej.
Samodzielne księstwo brzeskie, kontynuowane potem jako księstwo legnicko-wołowsko-brzeskie, przestało istnieć wraz ze śmiercią ostatniego Piasta, księcia Jerzego IV Wilhelma w 1675 r. Śmierć księcia oznaczała wygaśnięcie lenna i przejście księstwa pod bezpośrednią władzę czeskiego króla (i jednocześnie cesarza). Było to ostatnie samodzielne księstwo na Śląsku.
Zobacz też książęta legnicko-brzescy księstwo wołowskie powiat brzeski
Brzeskie Kategoria:Powiat brzeski (województwo opolskie) Kategoria:Historia Brzegu