thumb|250px|Pomnik Ramy I Wielkiego w Bangkoku. Buddha Yodfa Chulaloke lub Rama I Wielki (ur. 20 marca 1737 w Ajutthaji, zm. 7 września 1809) – król Tajlandii od 1782 do 1809 i założyciel dynastii Chakri, która do dzisiaj panuje w Tajlandii.

Biografia Syn Phra Aksorn Sundara Smiantra, szlachcica ; pierwotnie jego imię brzmiało Thong Duang. Był szkolony w klasztorze buddyjskim, po czym jego ojciec wysłał go do króla Uthumphona, aby został giermkiem i wtedy poznał swojego przyjaciela Sina, który później został królem Tajlandii Taksinem. Po upadku Ajutthai i założeniu wrócił do służby króla Taksina pod imieniem Chao Phraya Chakri; imię Buddha Yodfa Chulaloke zostało mu nadane po śmierci przez króla Ramę III, Nangklao. Rama I wstąpił na tron po zamachu stanu i egzekucji Taksina. Z uwagi na problemy z powodziami (które mają miejsce nawet w dzisiejszych czasach) przeniósł stolicę państwa z Thonburi do założonego przez siebie Bangkoku, który był łatwiejszy do obrony z uwagi na ochronę 3 stron miasta przez meandry rzeki. Ochronę miasta rozbudowano jeszcze bardziej, osuszając bagnisty teren i tworząc sztuczną wyspę dzięki systemowi kanałów we wschodniej części miasta.

Jako generał w armii Taksina, Rama podbił Wientian w latach 1778–1779, oddając całe to państwo koronie syjamskiej i wywiózł z niego Szmaragdowego Buddę do Thonburi. W 1782, po śmierci Taksina, który został ogłoszony szaleńcem po zamachu stanu i później zabity, Rama wstąpił na tron i założył dynastię Chakri. Został koronowany 6 kwietnia jako Rama I; Obecnie tego dnia jest obchodzony dzień pamięci Chakri, święto narodowe w Tajlandii.

Król Rama kontynuował dzieło Taksina, polegające na chronieniu nowo zjednoczonego państwa przed atakami Birmy, skąd odbił kilka inwazji. W sferze kultury, Rama I odnowił tradycje tajskie poprzez ratunek tekstów buddyjskich zagubionych podczas złupienia Ajutthai przez Birmę w 1767. Przeniósł stolicę z Thonburi, gdzie została ustanowiona przez Taksina, i zbudował nową w Bangkoku. Zbudował nowy pałac królewski, oraz świątynię Wat Phra Kaew, aby umieścić w niej Szmaragdowego Buddę, a także stworzył nowy kodeks prawa, zwany Książką trzech pieczęci. Wyznaczył pierwszego najwyższego patriarchę buddyzmu tajskiego i napisał tajską wersję eposu Ramajana, zwaną Ramakien.

Po jego śmierci wstąpił na tron jego syn, książę Isarasundorn, który przyjął imię króla Ramy II (Buddha Loetla Nabhalai).

Przypisy

Kategoria:Władcy Tajlandii Kategoria:Ludzie urodzeni w Ajutthaji Kategoria:Urodzeni w 1737 Kategoria:Zmarli w 1809