Galeazzo Ciano, hrabia di Cortelazzo (ur. 18 marca 1903 w Livorno, zm. 11 stycznia 1944 w okolicach Werony) – włoski polityk, dyplomata i dziennikarz, czołowy działacz ruchu faszystowskiego, zięć Benita Mussoliniego. 24 kwietnia 1930 roku ożenił się z jego córką Eddą w kościele San Giuseppe przy via Nomentana w Villa Torlonia.
Życiorys Syn dowódcy i weterana I wojny światowej . Jako młody człowiek wstąpił do ruchu faszystowskiego, był uczestnikiem marszu na Rzym w 1922 roku. W latach 1925–1930 przebywał na placówkach dyplomatycznych m.in. w Rio de Janeiro, Pekinie i Szanghaju (jako konsul generalny). Po powrocie do Włoch był m.in. ministrem prasy i propagandy w latach 1935–1936, a w czerwcu 1936 objął posadę ministra spraw zagranicznych i członka Wielkiej Rady Faszystowskiej. Uczestniczył jako lotnik w wojnie z Etiopią.
Bywalec salonu Kitty, ekskluzywnego domu publicznego w Berlinie. W trakcie pobytu w Pekinie przypisywano mu romans z Wallis Warfield Simpson, przyszłą żoną króla Edwarda VIIILaura Laurenzi, Najsłynniejsze historie miłosne XX wieku, str. 52-53.
Początkowo zwolennik sojuszu z hitlerowskimi Niemcami i ekspansji terytorialnej Włoch, w miarę upływu czasu opowiadał się za podpisaniem separatystycznego pokoju z aliantami. 25 lipca 1943 roku, podczas pamiętnego zebrania Wielkiej Rady Faszystowskiej, poparł przeciwników Mussoliniego i głosował za jego usunięciem (jako jeden z dziewiętnastu spiskowców). Internowany przez rząd marszałka Pietra Badoglio, zdołał uciec i przedostać się do Niemiec. Został aresztowany przez gestapo w związku ze swoim udziałem w usunięciu Duce i próbami negocjacji z aliantami, co zostało uznane za działalność antyniemiecką. Następnie przekazany w ręce włoskich faszystów (uwięziony w średniowiecznym więzieniu Scalzich w Weronie), stał się jednym z oskarżonych w pokazowym procesie w Weronie.
Mimo wysiłków żony został skazany na karę śmierci za zdradę stanu i rozstrzelany na terenie wojskowej strzelnicy na poligonie w San ProcoloLaura Laurenzi, Najsłynniejsze historie miłosne XX wieku, str. 58.
Autor słynnych Dzienników, na które złożyły się prowadzone przez niego notatki z podróży (także w Polsce) i z kontaktów z politykami wielu państw.
W 1938 roku odznaczony Orderem Orła BiałegoKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 306..
Z Eddą Mussolini (córką Benita Mussoliniego; zmarła w kwietniu 1995 roku) miał troje dzieci: Fabrizia (dziadek, duce, nazywał go Fabbrizio – przez podwójne bb), Raimondę zwaną Dindiną i Marzia.
Przypisy
Bibliografia Laura Laurenzi, Najsłynniejsze historie miłosne XX wieku, tytuł oryginału: Amori e furori,
Kategoria:Włoscy dyplomaci Kategoria:Ministrowie spraw zagranicznych Królestwa Włoch (1861–1946) Kategoria:Politycy Narodowej Partii Faszystowskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Annuncjaty Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętych Maurycego i Łazarza Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Sabaudzkim Cywilnym Kategoria:Odznaczeni Orderem Kolonialnym Gwiazdy Włoch Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojennej (Włochy) Kategoria:Odznaczeni Orderem Skanderbega Kategoria:Odznaczeni Orderem Wierności (Albania) Kategoria:Odznaczeni Medalem za Męstwo Wojskowe Kategoria:Odznaczeni Orderem Piusa IX Kategoria:Odznaczeni Orderem Lwa Białego Kategoria:Odznaczeni Orderem Grobu Świętego Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Orderem Orła Białego (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Orła Niemieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperialnym Jarzma i Strzał Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci we Włoszech Kategoria:Internowani we Włoszech w czasie II wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Livorno Kategoria:Włoscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1944