Język liturgiczny (język religijny, język sakralny) – język, który używany jest jako język tekstów i ceremonii religijnych. Stosunek takiego języka do innych języków codziennego użytku jest różny w różnych kulturach. Niekiedy język taki jest używany w życiu codziennym (np. arabski wśród Arabów), ale często zdarza się, że jest on uznawany za element religii i stanowi język święty, którego użycie w życiu świeckim jest zabronione. Bardzo często uznaje się, że tylko w danym języku możliwe jest przekazanie prawdy objawionej w pismach religijnych (zobacz: święte księgi). Wiele języków liturgicznych to języki martwe, które przetrwały dzięki temu, że były używane w ceremoniach religijnych (np. łacina, hebrajski, gyyz).
+ Niektóre języki liturgiczne: Język Religia wyznawcy w mln arabski klasyczny islam 900 łacina Kościół rzymskokatolicki¹ 1100 sanskryt klasyczny hinduizm 700 język cerkiewnosłowiański Kościoły greckokatolickie i prawosławne tradycji słowiańskiej⁴ 216 greka bizantyjska i koine Kościoły prawosławne tradycji greckiej⁴ pali buddyzm 150 gyyz kościół etiopski 20 hebrajski klasyczny judaizm 20 pendżabski sikhizm 15 koptyjski Kościoły koptyjskie² 4 gudźarati zaratusztrianizm³ 0,3 język grabar Kościoły ormiańskie syriacki kościoły syriackie i asyryjskielucumisanteria
¹ – Sobór watykański II zezwolił na sprawowanie liturgii w językach narodowych, natomiast łacina jest językiem urzędowym w Watykanie. ² – ostatnio również język arabski. ³ – gudźarati jest językiem liturgicznym jedynie części zaratusztrian (mieszkających w Indiach), jego znaczenie we wspólnocie nie jest również zbyt wielkie. ⁴ – również języki narodowe.
Zobacz też język literacki
*