Stanisław Gąsienica-Daniel (ur. 6 marca 1951 w Zakopanem) – polski skoczek narciarski, brązowy medalista mistrzostw świata, olimpijczyk z Sapporo 1972, dwukrotny mistrz i czterokrotny wicemistrz Polski, były radny miasta Zakopanego.
Jego największym sukcesem było 3. miejsce w Mistrzostwach Świata 1970 w Wysokich Tatrach, gdzie oddał skoki na odległość 92 m i 100,5 m. Czterokrotnie startował w Turnieju Czterech Skoczni, najlepsze miejsce w klasyfikacji zajął podczas jego 19. edycji, kiedy to uplasował się na piętnastej pozycji.
Życie prywatne Syn Józefa i Marii. Mieszka w Zakopanem w dzielnicy Olcza z żoną, mają trójkę dzieci. Syn Szymon jest narciarzem alpejskim.
Ukończył technikum ogrodnicze, wyuczył się też zawodu stolarza. Wojciech Fortuna określa go jako „typowego górala, otwartego na znajomości”.
Był zakopiańskim radnym w latach 1998–2002. Prowadzi własne przedsiębiorstwo w Zakopanem – warsztat stolarki okienno-budowlanej.
Kariera sportowa Po raz pierwszy Gąsienica-Daniel skoczył w wieku 7 lat, na Maleńkiej Krokwi, na odległość ok. 15 metrów. Tego samego dnia odbywał się na tym obiekcie trening skoczków Wisły-Gwardii Zakopane i trener Jan Gąsiorowski zaproponował mu wstąpienie do klubu. Otrzymał wówczas czerwone narty skokowe. Trafił do grupy juniorskiej, którą w klubie prowadził Gąsiorowski.
1962/1963 W sezonie 1962/1963 wziął udział w szeregu konkursów w Zakopanem. W otwartym konkursie Juniorów A zajął 25. miejsce. W zawodach z cyklu „Szukamy Młodych Talentów” w tym samym mieście zajął piątą i szóstą lokatę. Na początku stycznia w kolejnych otwartych konkursach juniorów uplasował się na 41. i 16. miejscu. W zawodach SMT powtórzył pozycje piątą i szóstą, a w następnym konkursie był siedemnasty. 9 lutego w Mistrzostwach II Okręgu PZN w sklasyfikowano go na jedenastej pozycji. Dzień później skakał w Kowańcu, gdzie był trzynasty. 2 marca odbyły się Młodzieżowe Mistrzostwa Polski, gdzie okazał się 26. zawodnikiem w kategorii Junior AEx aequo ze Stanisławem Gąsienicą-Ciaptakiem. W klasyfikacyjnym konkursie skoków rozegranym 16 marca był szósty.
1964/1965 20 grudnia zwyciężył w zawodach otwarcia sezonu w Zakopanem, w kategorii Junior A. Tydzień później był trzynasty w konkursie „Szukamy olimpijczyka”. W styczniu odniósł zwycięstwo oraz zajął drugie miejsce w klasyfikacyjnych konkursach juniorów A, rozegranych również w Zakopanem. Natomiast w konkursie z okazji XX Rocznicy Wyzwolenia Podhala w Szaflarach zwyciężył. 30 stycznia w Mistrzostwach II Tatrzańskiego Okręgu PZN zajął drugie miejsce, przegrywając tylko z Adamem Krzysztofiakiem
Pierwszy skok na Wielkiej Krokwi oddał w wieku 14 lat.
1965/1966 W sezonie 1965/1966 Gąsienica-Daniel zwyciężył większość dużych krajowych konkursów w swojej kategorii wiekowej (Junior A), zazwyczaj wyprzedzając bezpośrednio Krzysztofiaka. Wygrał w konkursie świątecznym rozegranym w drugim dniu Świąt Bożego Narodzenia w Zakopanem. Następnie triumfował w noworocznym konkursie w tym samym miejscu. W styczniu zajął drugie miejsce w konkursie o Mistrzostwo TO PZN na Maleńkiej Krokwi. W analogicznych zawodach na Małej Krokwi był jednak niepokonany. W lutowych Mistrzostwach Nowego Targu również zwyciężył, podobnie jak 3 kwietnia w klasyfikacyjnym konkursie skoków w Zakopanem.
1966/1967 2 stycznia 1967 wygrał w klasyfikacyjnym konkursie Juniorów A i B w Zakopanem. 12 lutego wystąpił w otwartych zawodach seniorów na Średniej Krokwi i zajął piąte miejsce, będąc najmłodszym zawodnikiem w ścisłej czołówce. 2 marca zadebiutował w seniorskich Mistrzostwach Polski. Podczas zawodów na normalnej skoczni uplasował się na szóstej lokacie. Wszyscy wyprzedzający go zawodnicy byli co najmniej o pięć lat starsi. Na Memoriale Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w dniach 18-19 marca zajął 52. i 25. miejsce.
1967/1968 W sezonie 1967/1968 startował w kategorii Juniora B.
3 stycznia wygrał w klasyfikacyjnym konkursie juniorów wszystkich kategorii w Zakopanem. Dziesięć dni później zdobył srebro w Wojewódzkiej Spartakiadzie Młodzieży, przegrywając z Krzysztofiakiem. Następnego dnia zwyciężył w seniorskich Mistrzostwach TOZN.
4 lutego 1968 wystartował w pierwszej edycji mistrzostw Europy juniorów w Les Rousses. Zajął tam siódme miejsce po skokach na 66,5 m i 63,5 m. Na młodzieżowych mistrzostwach Polski zdobył srebro w kategorii Junior B podczas konkursu w Nowym Targu, natomiast w Rabce zdobył brąz. Inne źródło mówi o dwóch złotych medalach. Na seniorskich MP zajął ósme miejsce podczas rywalizacji na Skalitem. Oddał wówczas skoki na 68 m i 69,5 m. 3 marca był drugi podczas międzynarodowego meczu pomiędzy TO PZN a klubem S.C. Motor z NRD. Zwyciężył tego dnia również konkurs międzynarodowy na Średniej Krokwi. W rywalizacji Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny plasował się na 25. i 19. miejscu.
1968/1969 Następnej zimy Gąsienica-Daniel brał już regularnie udział w konkursach seniorów.
Zwyciężył noworoczny konkurs seniorów na Średniej Krokwi. 12 stycznia zajął czwarte miejsce w rozgrywanym na Wielkiej Krokwi konkursie z okazji obchodów Jubileuszu 50-lecia PZN. Pod koniec miesiąca startował w konkursach Pucharu Beskidów. Zarówno w Szczyrku jak i w Wiśle był trzynasty, natomiast w Zakopanem zajął dziewiątą lokatę. W lutym odbyły się Mistrzostwa Polski seniorów 1969 w Zakopanem. Na normalnym obiekcie był 37., a na dużej skoczni znalazł się na dziewiątej lokacie. W krajowym czempionacie juniorów w Wiśle triumfował dwukrotnie w kategorii Junior B. 2 marca na Mistrzostwach Europy Juniorów w szwedzkim Bollnäs był szósty. Trzy dni później stanął na najniższym stopniu podium Memoriału Czecha i Marusarzówny, po skokach na 99 m i 106,5 m. W drugim z konkursów podczas tego memoriału był dwunasty. 23 marca odniósł zwycięstwo w zawodach seniorskich o mistrzostwo Tatrzańskiego Okręgowego Związku Narciarskiego na Wielkiej Krokwi, wyprzedzając o ponad 35 punktów drugiego Andrzeja Sztolfa. W klasyfikacyjnym konkursie w kwietniu był dziewiąty.
1969/1970 thumb|Średnia Krokiew, gdzie Gąsienica-Daniel został po raz pierwszy mistrzem Polski W tym sezonie wszedł do kadry seniorów.
W igelitowym krajowym konkursie w październiku w Szczyrku był czwarty. W rozegranych również bez śniegu zawodach na Małej Krokwi w listopadzie wygrał. Razem z Tadeuszem Pawlusiakiem i Józefem Przybyłą zdobył na skoczniach Wisły, Szczyrku i Zakopanego Puchar Przyjaźni. Była to impreza, w której brali udział skoczkowie z Polski, Czechosłowacji, ZSRR i NRD. W klasyfikacji indywidualnej Gąsienica-Daniel uplasował się na 10. pozycji.
W tym sezonie zadebiutował w Turnieju Czterech Skoczni biorąc udział w jego 18. edycji. W Oberstdorfie zajął 23. miejsce po skokach na 80 m i 74 m, w Garmisch-Partenkirchen został sklasyfikowany na 8. pozycji po skokach na odległość 88 m i 90 m. W Innsbrucku zajął 50. miejsce, natomiast w Bischofshofen najgorsze w swojej karierze, 71. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 41. lokacie.
Następnie zajął drugie miejsce w zawodach o mistrzostwo Tatrzańskiego Okręgu Narciarskiego, przegrywając tylko z Pawlusiakiem. W styczniu w Zakopanem zajął też drugi stopień podium w trzech innych zawodach – w dwóch konkursach Pucharu Beskidów i w Międzynarodowym Konkursie Skoków o Nagrodę Zakopanego. We wszystkich tych konkursach przegrał tylko ze Tadeuszem Pawlusiakiem. Zdobył też brązowy medal na Zimowej Spartakiadzie Armii Zaprzyjaźnionych odbywającej się w Szpindlerowym Młynie. W kategorii juniorskiej mistrzostw Polski zdobył dwa złote medale.
4 lutego na mistrzostwach Polski w 1970 zdobył złoty medal na Średniej Krokwi po skokach na 70 m i 68,5 m.
Gąsienica-Daniel znalazł się w składzie na Mistrzostwa Świata 1970 w Wysokich Tatrach. Odbyły się tam konkursy na normalnej i dużej skoczni. Na normalnej Gąsienica-Daniel zajął 33. miejsce. W pierwszej próbie nie miał okularów, a przed progiem wiał wiatr, więc w momencie odbicia miał słabą widoczność. Przed drugą założył gogle, jednak były one zaparowane. Oddał skoki na odległość 76 m i 77 m.
Na dużej skoczni zdobył brązowy medal, choć nie znajdował się w gronie faworytów. Po pierwszej serii prowadził Tadeusz Pawlusiak, po nienagannym technicznie skoku na 94,5 m. Gąsienica-Daniel był dziewiąty, z kilkoma innymi zawodnikami na tym miejscu. Nieduże różnice punktowe wskazywały, że zawodnicy z czołowej dziesiątki mogą powalczyć o wysoką lokatę. Za swój skok na 92 m otrzymał jednak dosyć niskie noty za styl (16 pkt, 16,5 pkt, 16,5 pkt, 16,5 pkt, 16,5, 17 pkt). W drugiej serii, po podwyższeniu rozbiegu, zaczęto oddawać skoki powyżej 100 m, a dwaj Polacy skoczyli po 100,5 m. Pawlusiak przy lądowaniu popełnił błąd, który pozbawił go szans na medal, dzięki temu jednak Gąsienica-Daniel zajął trzecie miejsce.
W pokazowym konkursie drużynowym polska reprezentacja w składzie Pawlusiak, Gąsienica-Daniel, Józef Przybyła, Adam Krzysztofiak zajęła 5. pozycję (startowało 18 ekip).
Następnie polska kadra, której członkiem był Gąsienica-Daniel, została zaproszona na konkurs skoków na mamucią skocznię Copper Peak w Ironwood. Zawodnik był wówczas chory na grypę, jednak wystartował w zawodach, zajmując 5. miejsce po skoku na 115 m. W konkursie na Holmenkollen był ósmy, zaś na Odnessbakken drugi. To samo miejsce zajął w radzieckim Kirowsku.
Podczas odbywającego się 8 marca konkursu mistrzostw Polski na dużej skoczni w Wiśle-Malince skoczył 91,5 m i 89 m, co pozwoliło mu drugi tytuł mistrzowski i wyprzedzenie wicemistrza Stanisława Murzyniaka o przeszło 30 pkt. Dzień wcześniej był najlepszy również w mistrzostwach Śląska. Pod koniec marca zajął piąte miejsce w Memoriale Czecha i Marusarzówny, będąc drugim spośród reprezentantów Polski.
1970/1971 Przedsezonowe przygotowania kadry prowadzone były na obozach w Wałczu, Cetniewie, Oliwie, a także na skoczni w Warszawie, obiektach w Szczyrbskim Jeziorze, Bańskiej Bystrzycy i w NRD.
W grudniu zajął dziesiąte miejsce w konkursie o Puchar Telewizji na Wielkiej Krokwi.
W 19. Turnieju Czterech Skoczni uplasował się na trzynastym miejscu w Oberstdorfie (z próbami o długości 78,5 m i 80 m), trzydziestym piątym w Ga-Pa (85,5 m i 82,5 m), ponownie na trzynastym w Innsbrucku (dwukrotnie 90 m) i na dwudziestym ósmym w Bischofshofen (90 m i 93 m), dzięki czemu zajął 15. pozycję w klasyfikacji generalnej. Zajął dobrą lokatę na próbie przedolimpijskiej.
Podczas Memoriału Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w 1971 zajął drugie i czwarte miejsce, mimo kontuzji ręki, która przeszkadzała mu w osiąganiu dobrych wyników. W tym samym roku w Pucharze Beskidów wygrał konkurs w Szczyrku na Skalitem, a podczas Spartakiady w Zakopanem zajął 9. miejsce, zajmując lepsze miejsce od Hansa Georga Aschenbacha – późniejszego podwójnego mistrza świata z Falun.
Na Mistrzostwach Polski 1971 zdobył srebrny medal na normalnej skoczni w Szczyrku, przegrywając o 0,7 pkt z Janem Kawulokiem po skokach na 75,5 m i 75 m. Na dużej skoczni w Wiśle był piąty.
1971/1972 Na 20. Turnieju Czterech Skoczni był w konkursach kolejno: 36., 49., 43. i 62., a w klasyfikacji zajął 47. miejsce. W styczniu wygrał natomiast regionalne mistrzostwa KTOZN.
W lutym uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich 1972 w Sapporo. Podczas konkursu na normalnym obiekcie skoczył 73,5 m i 72,5 m i zajął 39. miejsce. Na dużej, gdzie miał czternasty numer startowy był zaś 31. po skokach na 83 m i 86 m.
Wziął udział w mistrzostwach Polski, rozgrywanych 20 lutego na Wielkiej Krokwi. Oficjalnie uzyskał dwukrotnie odległość 107,5 m i notę łączną 245 pkt. Powinien zdobyć tytuł mistrzowski, jednak wyniki zostały zafałszowane, ponieważ działacze chcieli pokazać, że Wojciech Fortuna – mistrz olimpijski, jest najlepszym skoczkiem również w kraju. Na Średniej Krokwi zdobył swój drugi srebrny medal, tym razem po skokach na 70 m i 72,5 m.