Glorieta (fr. gloriette) – budowla architektoniczna występująca jako: nadbudówka z kolumnami, arkadami przykryta kopułą, stosowana często w architekturze renesansu, wieńcząca wieże kościołów i ratuszów, dzwonnice lub najwyższe kondygnacje budynków; samodzielna budowla ogrodowa lub parkowa, najczęściej na wzgórzu, wykonana w formie małego, otwartego pawilonu z kolumnami, arkadami, stosowana od drugiej połowy XVIII wieku w ogrodach typu francuskiego jako zamknięcie ważnych osi kompozycyjnych.
Jedną z największych i najsłynniejszych jest glorieta w wiedeńskim Schönbrunnie.
Bibliografia Słownik terminologiczny sztuk pięknych. (Red.) Krystyna Kubalska-Sulkiewicz. Wyd. 4. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 133, .
Kategoria:Budowle ogrodowe Kategoria:Części budynku Kategoria:Obiekty budowlane