Bnin – południowa część miasta Kórnik, nad Jeziorem Bnińskim i Jeziorem Kórnickim.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1395 roku położone było w XVI wieku w województwie kaliskimZenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 178.. Bnin był do 1934 roku osobnym miastem, a w latach 1934-1960 wsią, poza krótkim okresem podczas II wojny światowej (1942–1944), kiedy znajdował się w granicach Kórnika. 31 grudnia 1960 został po raz drugi, permanentnie, włączony w granice Kórnika. Mieszkańcy Bnina czterokrotnie ubiegali się – każdorazowo nieskutecznie – o odzyskanie samodzielności administracyjnej i statusu miasta w latach 2004, 2006, 2010 i 2012.
Historyczny herb Bnina widnieje nadal w oficjalnym herbie Kórnika, jednym z niewielu herbów złożonych z dwóch tarcz.
Historia W latach 1395–1934 Bnin był miastem. W latach 1314–1793 (do II rozbioru Polski) Bnin leżał w województwie kaliskimPolaszewski L., Szlachta zagrodowa w województwie kaliskim w XVI i XVII wieku, [w:] Rocznik Kaliski 1975, t. 8, s. 240–241..
W czasie wojny trzynastoletniej Bnin wystawił w 1458 roku 3 pieszych na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w MalborkuKodex dyplomatyczny Wielkiej Polski; Codex diplomaticus Majoris Poloniae zawierający bulle papieżów, nadania książąt, przywileje miast, klasztorów i wsi, wraz z innemi podobnéj treści dyplomatami, tyczącemi się historyi téj prowincyi od roku 1136 do roku 1597; zebrany z materyałow przez Kaźmierza Raczyńskiego byłego Generała W. Polskiego i Marszałka nadwornego koronnego przysposobionych; wydany przez Edwarda Raczyńskiego, Poznań 1840, s. 181.. Właścicielem miasta był Andrzej Górka (zm. 1551)Włodzimierz Dworzaczek, Andrzej Górka, w: Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, 1959-1960, Wrocław-Kraków-Warszawa, s. 404.. Przed 1566 rokiem istniał tu zbór luterański, który upadł w 1592 rokuHenryk Merczyng, Zbory i senatorowie protestanccy w dawnej Rzeczypospolitej, Warszawa 1904, s. 22..
Do II rozbioru Polski (1793) miasta Bnin i Kórnik leżały w województwie kaliskim; w wyniku rozbioru województwo kaliskie zostało włączone do Królestwa Prus, do prowincji Prusy Południowe.
W latach 1919–1939 w województwie poznańskim w powiecie śremskim. Do 13 czerwca 1934 miasto, kiedy to jako gmina jednostkowa został włączony do nowo utworzonej zbiorowej gminy Bnin, dla której Bnin (już jako wieś) został siedzibą.. 27 września 1934 gminę Bnin podzielono na 10 gromad (sołectw), w tym gromada Bnin. Gmina Bnin pod administracją polską funkcjonowała do września 1939 rokuPodział administracyjny Rzeczypospolitej Polskiej: Praca zespołowa pod redakcją prof. Stanisława Srokowskiego. Warszawa: Biblioteka Samorządowca Nr 77, 1948, s. 153. 26 października 1939, pod okupacją niemiecką, przemianowano ją na Landgemeinde Seebrück. 1 kwietnia 1940 gminę Seebrück zniesiono, włączając jej obszar do gminy Kórnik (Burgstadt, od 18 maja 1943 Burgstadt (Wartheland)-Land). 1 kwietnia 1942 Bnin (Seebrück) i Prowent (Froschweiler) włączono do miasta Kórnika (Burgstadt).
Po wojnie władze polskie gminy Bnin nie reaktywowały, mimo że podziały administracyjne wprowadzone przez okupantów wojennych winny zostać uchylone na mocy dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z sierpnia 1944. Wyłączono jednak z Kórnika wsie Bnin i Prowent, które odtąd funkcjonowały jako jedna gromada w gminie KórnikArchiwum Państwowe w Poznaniu - Akta gminy BninWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, PRL, GUS, Warszawa, aż do jej zniesienia jesienią 1954Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 4 grudnia 1954 r., Nr. 20, Poz. 100.
W związku z kolejną reformą administracyjną Polski, utworzono 5 października 1954 gromadę Bnin z siedzibą w BninieUchwała Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Śremie z dnia 6 października 1954 r. w sprawie ustalenia liczby członków gromadzkich rad narodowych (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 8 października 1954 r., Nr. 16, Poz. 85). Gromada Bnin utrzymała się tylko do końca 1959 roku; po jej zniesieniu 1 stycznia 1960 Bnin (z Prowentem) wszedł w skład nowo utworzonej gromady Kórnik-PołudnieUchwała Nr 13/59 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z dnia 18 września 1959 r. w sprawie zniesienia i utworzenia niektórych gromad w województwie poznańskim w brzmieniu zatwierdzonym uchwałą Nr 458/59 Rady Ministrów z dnia 27 listopada 1959 r. w sprawie zatwierdzenia uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Białymstoku, Koszalinie, Poznaniu i Wrocławiu w przedmiocie połączenia, zniesienia i utworzenia niektórych gromad (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 18 grudnia 1959 r., Nr. 10, Poz. 116).
31 grudnia 1960 roku z gromady Kórnik-Południe wyłączono miejscowości Bnin i Prowent, włączając je do miasta Kórnika. Data ta stanowi utratę samodzielności administracyjnej Bnina i ustanowienia dla niego wspólnej administracji z Kórnikiem.
Przestrzennie Bnin nadal pozostaje odrębną jednostką o charakterze miejskim, odległym od Kórnika o 1 km (przy wjazdach do Bnina od strony Kórnika i Czmonia umieszczono znak E-17a z nazwą Bnina, mimo to, że nie stanowi odrębnej miejscowości), a specyfika odrębności Bnina względem Kórnika widoczna jest choćby w oficjalnym herbie miasta Kórnika, który składa się z historycznych herbów Kórnika po prawej i Bnina po lewej (kolejność heraldyczna). Z powodów tych od 2005Wnioski o nadanie statusu miasta rozpatrzone negatywnie przez Radę Ministrów. roku mieszkańcy Bnina starają się o przywrócenie mu praw miejskich:
Mimo tej aktywności starania bninian nie spotkały się z sukcesem:
Atrakcje turystyczne Ratusz, wzniesiony w poł. XVIII w. w stylu barokowym, piętrowy, na planie prostokąta, dach mansardowy z wysoką wieżą zakończoną iglicą z herbem Działyńskich (Ogończyk). Kościół św. Wojciecha, wzniesiony w 1827 (dawniej ewangelicki), wewnątrz m.in. gotycka ośmioboczna chrzcielnica z piaskowca z II połowy XV wieku (uratowana z nieistniejącego kościoła katolickiego, zawalonego 2/3 maja 1942 r.Joseph Martin, Rodzina Kapturów: Z Mieczewa do Michigan, tłum. Sylwia Ufnalska mieczewo.com [dostęp 2013-05-22]Kościół p.w. Świętego Wojciecha). Prowent, zespół zabudowań folwarcznych położony ok. 300 m na południe od zamku. Budynki powstałe w XVIII i XIX w., zgrupowane są przy czworobocznym dziedzińcu. W jednej z oficyn urodziła się Wisława Szymborska i została ochrzczona w dawnym kościele św. Wojciecha w BninieJarosław Malesiński Wspomnienie. mieczewo.com. 2012-02-02. [dostęp 2014-08-23].. Szlak turystyczny Osowa Góra - Sulęcinek
Ludzie urodzeni w Bninie
Zobacz też Bnińscy Górkowie Szyja (półwysep)
Przypisy Program XXXII sesji Uchwała XLVIII/530/2005 LVIII/624/2010 Uchwały
Linki zewnętrzne (1880) (1900) Audycja , Ratajska Telewizja Kablowa
Kategoria:Dawne miasta w województwie wielkopolskim Kategoria:Miasta w Polsce lokowane w XIV wieku Kategoria:Ośrodki luteranizmu w I Rzeczypospolitej Kategoria:Prywatne miasta Górków herbu Łodzia Kategoria:Prywatne miasta szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo kaliskie)