ChoromanW. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych, T. 1 z. 2, (Bierzec(s)ski—Ciema), Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1966 – staropolskie imię męskie, złożone z członów chor i -man. Znaczenie pierwszego z nich nie jest jasne , natomiast człon drugi pochodzi od *maniti (sę) — zwodzić (por. Manomir). Wśród imion o podobnej budowie — por. czes. Dobrman. Możliwe do zastosowania do Choromana są staropolskie zdrobnienia od nazwy osobowej Chorek (prawdopodobnie nieposiadającej związku z Choromanem): Chorek, Chorko, Chorotka (masc.), Chorusz, Chorzek, Chorzela (masc.), Chorzesza (masc.), Korosz, Koroszek, Korota (masc.)A. Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 1, Kraków 2000, .
Przypisy
Kategoria:Męskie imiona słowiańskie