Krokodyl kubański (Crocodylus rhombifer) – gatunek gada z rodziny krokodylowatych (krokodyle właściwe). Endemit Kuby, krytycznie zagrożony wyginięciem.
Charakterystyka Opis Krótka, szeroka głowa i wysokie kostne zgrubienia za każdym okiem. Palce u nóg są krótkie, pozbawione błon wskazują na gatunek, spędzający więcej czasu na lądzie. Na grzbiecie występuje czarno-żółty nakrapiany wzór i z tego powodu niekiedy nazywane są krokodylami perłowymi. Posiada 66–68 zębów.
Rozmiary Długość do 3,5 m, lecz zdarzały się przypadki do 5 m.Masa ciała 130 kg.
Biotop Słodkowodne bagna, jeziora oraz stawy.
Pokarm Ich szerokie płaskie zęby przystosowane są do zgniatania skorup żółwi. Oprócz tego ważną część ich diety stanowią ryby oraz małe ssaki.
Behawior Posiadają silne tylne nogi, dzięki którym są szczególnie zwinne na lądzie. Mogą się szybko poruszać, a nawet skakać. Na lądzie osiągają prędkość do 17 km na godzinę. Są uważane za najagresywniejsze spośród krokodyli.
Rozmnażanie Sezon godowy zaczyna się w maju. Samice budują gniazda w kształcie kopców do których składają ok. 30–40 jaj, maksymalnie zaobserwowano 60 jaj. Jaja mają wielkość około 5–7,5 cm i ważą około 100 g. W gnieździe musi panować temperatura od 30 °C do 32 °C.
Występowanie Obecnie występuje jedynie w jednym obszarze na Kubie – na bagnie Zapata na południowym zachodzie wyspy. Na bagnach wyspy Isla de la Juventud prawdopodobnie wymarł. Populacja jest szacowana na około 2400 dorosłych osobników.Skamieniałości przedstawicieli tego gatunku odkryto na Kubie, w Dominikanie, na Bahamach i na Kajmanach.
Polowanie Jest ceniony za swoją skórę wykorzystaną na buty lub torebki. Jest również wykorzystywany na mięso, które traktowane jest jako rarytas.
Przypisy
Kategoria:Krokodyle Kategoria:Gady Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1807 roku Kategoria:Fauna endemiczna Kuby Kategoria:Taksony opisane przez Georges’a Cuviera