Ustronie (pol. hist. Sobocin; , niem. hist. Sibottindorf) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.
W latach 1975–1998 wieś należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.
Historia Pierwsze wzmianki o miejscowości w źródłach historycznych datowane są na rok 1305. Na przestrzeni dziejów wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli, poczynając od rodu Kopacz (Kopitsch), później, od 1585 trafiając do majątku von Lest, by w pierwszej połowie XVIII wieku stać się własnością hrabiego von Reder.
W 1780, na zachód od Ustronia, założono Kolonię Górniki (niem. Zechenhäuser), w której powstała kopalnia węgla i złota, z której pozyskiwano 0,2 grama czystego złota z tony urobku. Tradycje górnicze związane z poszukiwaniem złota w okolicy sięgają jednak początku XIV stulecia.
W XIX wieku wieś miała charakter rolniczy i rzemieślniczy. Mieszkało wówczas tutaj aż 190 osób związanych z tkactwem i zajmujących się przędzeniem.
Przez wieś przebiega Droga Gwarków do Zbylutowa, która upamiętnia dawnych poszukiwaczy złota na tych terenach.
Na zachód od Górników, na terenach należących do wsi Gaszów, w miejscu XIX w. wyrobiska gliny, należącego niegdyś do cegielni Emila Wielanda, znajduje się od lat 90. XX w. arboretum Nadleśnictwa Lwówek Śląski „Uroczysko-Piekiełko” – niewielki park przy jeziorze z wyspą.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Ustronie SIMC Nazwa Rodzaj 0245084 Górniki część wsi Zabytki Zamek w Ustroniu
Demografia Liczba ludności w latach 1786–2011.
Zobacz też Ustronie Morskie
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002,