thumb|240px|Grobowiec Pareńskich. Miejsce spoczynku na cmentarzu Rakowickim Edward Władysław Leszczyński herbu Sas (ur. 5 czerwca 1880 w Przemyślu, zm. 26 września 1921 w Krakowie) – polski krytyk literacki i poeta. Był mężem Elizy Pareńskiej (córki prof. med. Stanisława Pareńskiego), szwagrem Tadeusza Boya-Żeleńskiego.
Pochodził ze środowiska ziemiańskiego był synem Cypriana Edwarda i Amelii z Pilińskich. Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując 20 lipca 1905 doktorat. Współtwórca Zielonego Balonika. Zmarł na raka gardła. Pochowany został na cmentarzu Rakowickim w grobowcu rodziny PareńskichAndrzej Biernacki Edward Leszczyński {w:] Polski Słownik Biograficzny tom XVII wyd. 1972.
Twórczość literacka 1901 Poezje 1903 Cupio dissolvi – poemat prozą 1904 Jolanta – poemat dramatyczny 1907 Płomień ofiarny 1908 Kabaret szalony 1909 Atlantyda – dramat 1910 Konik Zwierzyniecki – widowisko 1920 Złota gałązka – powiastka fantastyczna 1923 Radość samotna – tomik poezji wydany pośmiertnie.
Jego twórczość dramatyczna pozostawała pod wpływem Stanisława Wyspiańskiego.
Dla teatru im. Słowackiego w Krakowie przełożył Teatr cudowności Cervantesa i Zwiastowanie Claudela. W 1912 roku wydał pracę z dziedziny estetyki poetyckiej "Harmonia słowa – studyum o poezyi".
Przypisy
Linki zewnętrzne Dzieła Edwarda Leszczyńskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Edward Leszczyński Kategoria:Ludzie urodzeni w Przemyślu Kategoria:Pisarze związani z Krakowem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli na choroby nowotworowe Kategoria:Zmarli w 1921