Gajusz Apiusz Juniusz Sylan (zm. 42) – rzymski polityk w czasie panowania dynastii julijsko-klaudyjskiej.
W 25 n.e. sprawował urząd pretora miejskiego (praetor urbanus)"] / M(arcus) A[s]inius Agrippa / / [C(aius) A]ppius Iunius Silanus urb(anus) / Marcius Hortalus per(egrinus) / [Cn(aeus) Le]ntulus Gaetulicus / [C(aius) Calv]isius Sabinus / [s]uf(fecti) L(ucius) Silanus D(ecimi) f(ilius) / C(aius) Vellaeus Tu[tor] / [A(ulus) Pl]autius u[rb(anus)] / [L(ucius) Sexti]lius Pacon[ianus per(egrinus)] / [L(ucius) Calpurn]ius [Piso] / [http://] L(ucius) C[ornelius Sulla] / [" w . Konsul w 28 n.e wraz z Publiuszem Siliuszem Nerwą"Ap(pio) Iunio Silano P(ublio) Silio Nerva co(n)s(ulibus) / K(alendis) Ianuar(iis) / L(ucius) Poppaeus Urbanus Apollini signum sacr(um) sedemq(ue) dikavit(!)" w . W 32 n.e wraz z kilkoma znakomitymi senatorami (Mamerkus Emiliusz Skaurus, Gajusz Azyniuz Pollion, Sabinus Kalwizjusz) został oskarżony o obrazę majestatu cesarza Tyberiusza. Uniknął skazania, gdy jeden z donosicieli, trybun kohorty miejskiej, Celsus, wycofał oskarżenie. Około roku 38 wszedł w skład kolegium Bractwa Arwalskiego"...] promagister collegii fratrum Arvalium / nomine in Capitolio ante statuas consulares Iovi O(ptimo) M(aximo) bovem marem / inmolavit / adfuerunt Paullus Fabius Persicus M(arcus) Furius Camillus Appius Iunius / Silanus / a(nte) d(iem) IIII Non(as) Iulias..." w , w 39 został wybrany jego przewodniczącym (magister)"C(aio) Caesare Aug(usto) [Germ]anico (iterum) / L(ucio) Apronio Ca[esia]no co(n)s(ulibus) / Appius Iunius Silanu[s] mag(ister) fratr(um) Arval(ium) / K(alendis) Ian(uariis)..." w .
W latach 40–41 legat w Hiszpanii. W 41 n.e. poślubił Domicję Lepidę stając się ojczymem przyszłej cesarzowej Messaliny i Faustusa Korneliusza, w przyszłości zięcia cesarza Klaudiusza. Wraz z żoną opiekowali się jej bratankiem, w przyszłości cesarzem Neronem. Swetoniusz relacjonuje jego zgładzenie w 42 jako przykład skrajnej podejrzliwości i trwożliwości cesarza Klaudiusza. Cesarzowa Mesalina i wpływowy na dworze Klaudiusza wyzwoleniec Narcyz postanowili zgubić Apiusza Sylana. Umówiwszy się uprzednio opowiedzieli Klaudiuszowi że rzekomo mieli sny, w których widzieli jak Appiusz morduje cesarza. Gdy zaanonsowano nagłe przybycie Apiusza, któremu wcześniej to polecili, Klaudiusz przestraszony, że spełnia się sen, rozkazał pochwycić Apiusza i stracić go. Publicznie, w senacie cesarz podziękował wyzwoleńcowi, że nawet we śnie czuwa nad jego bezpieczeństwem.
Możliwe, że z pierwszej, nieznanej z imienia, żony miał syna Marka Appiusza Juniusza Silana, konsula zastępczego około 54 roku"A(ulus) Furius R[ufu]us quod in eum transscriptum / est a C(aio) Cae[sio] Basso absente [de]bitore / nominibus [du]obus subsignatis praedi(i)s / solvit M(arco) Iun[io] Silano A(ulo) Po[mpeio] co(n)s(ulibus) [HS] XII m(ilia) n(ummum) / HS LVIII m(ilia) n(ummum) solvit [Saturni]no(?) et Scipione [co(n)s(ulibus) 3] adiectis / ONII[" w .
Zobacz też Drzewo genealogiczne Juniuszy Sylanów Przypisy
Kategoria:Konsulowie Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Zmarli w 42