Szymbark (dodatkowa nazwa w języku kaszubskim Szimbark, ) – wieś w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Stężyca. Leży na Kaszubach, na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego, w Szwajcarii Kaszubskiej, u podnóża wzgórza Wieżycy, w paśmie Wzgórz Szymbarskich.

Wieś jest siedzibą sołectwa Szymbark, w którego skład wchodzą również: Kolano, Drozdowo i Wieżyca.

Szymbark (jako sołectwo) 31 grudnia 2014 r. miał 695 stałych mieszkańców, w tym: Szymbark – 541, Drozdowo – 23, Kolano – 75, Wieżyca – 56 mieszkańców.

thumb|240px|„Dom do góry nogami”, Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku Leży w pobliżu drogi krajowej nr 20 ze Stargardu do Gdyni, w odległości niecałych 2 km od wsi kończy się lub zaczyna Droga Kaszubska.

Zimą staje się ośrodkiem sportów zimowych. Na południe od wsi znajduje się Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku.

Przez Szymbark prowadzi turystyczny Szlak Wzgórz Szymbarskich.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie gdańskim.

+ Dawne integralne części wsi Szymbark SIMC Nazwa Rodzaj0174208 Drozdowo część wsi do 2023 r.0174214 Wieżyca część wsi (do 2022)

Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest kościół ewangelicki, obecnie rzymskokatolicki parafialny pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus z lat 1882–1884, nr rej.: 154 z 2.12.1961.

Neogotycki kościół został zbudowany jako ewangelicki, przejęty przez katolików w 1945. W okresie II Rzeczypospolitej kościół był we władaniu parafii liczącej 2208 wiernych i należącej do Superintendentury Kartuzy Ewangelickiego Kościoła UnijnegoStefan Grelewski, Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej, Lublin 1937, s. 332..

Nazwa miejscowości Historycy przyjmują, że na miejscu obecnego Szymbarku istniała, wymieniona po raz pierwszy w dokumencie księcia gdańskiego Mestwina II z 1284 r wieś Manecewo. W XVI wiecznych wizytacjach kościelnych jest wieś Monszowo, ale już jako wieś opuszczona, najprawdopodobniej spustoszona w czasie wojny trzynastoletniej Polski z Zakonem Krzyżackim.Breza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.216

Nazwa Szymbark w postaci Szenberg i później Schönberg pojawia się od 1664 r., nadana przez niemieckich osadników na bazie niem. przymiotnika schön 'piękna' i Berg 'góra'. Ta z kolei została spolszczona do obecnej formy Szymbark i skaszubiona do Szimbark.

Historia Wieś założona na początku XVII w poprzez osadzenie w niej niemieckich ewangelików przez starostę kościerskiego Dymitra Wejhera.

Na koniec 1892 r. wieś była zamieszkana przez 377 osób, 43 Kaszubów (27 katolików i 16 ewangelików), 325 Niemców (2 katolików i 323 ewangelików) oraz 9 Żydów. W roku 1910 liczba mieszkańców wzrosła do 426 osób: 377 Niemców i 49 Kaszubów.

W Szymbarku podczas okupacji w dniu 25 maja 1944 r. Niemcy dokonali zbrodni na 10 mieszkańcach okolicznych miejscowości, tak zwanych zakładnikach szymbarskich. W pobliżu miejsca ich rozstrzelania stoi dziś pomnik. Niemcy dokonali zbrodni w odwecie za zamordowanie przez partyzantów na tle rabunkowym miejscowego sklepikarza, Niemca o nazwisku Wolff.

Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r. dominująca do tego czasu w miejscowości ludność niemiecka została wysiedlona, a jej miejsce zajęła w głównej mierze ludność kaszubska z okolicznych wsi.

Przypisy Liczba ludności gminy Stężyca na dzień 31.12.2025 r. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektów fizjograficznych ()

Linki zewnętrzne