Rybieniec – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gnieźnieńskim, w gminie Kiszkowo, ok. 20 km od Gniezna w linii prostej. 5 km na północny wschód od kiszkowa

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

Historia Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1397 roku. W 1517 roku małoletni dziedzic Jan Charbowski (reprezentowany przez stryja, kanonika poznańskiego Jana, oraz wuja Piotra Czmachowskiego) dokonał wymiany wsi Rybno Małe i Wola na dwa łany roli w Mroczkach z dopłatą 500 grzywien na rzecz Bogusza Pierzchlińskiego. Przez kolejne pół wieku dobra te pozostawały w rękach rodziny Pierzchlińskich. W kolejnych dekadach XVI i XVII wieku wieś wielokrotnie zmieniała właścicieli lub była przedmiotem zastawów i ugód rodowych (m.in. między rodzinami Koszuckich, Rynarzewskich, Jabłkowskich i Gądeckich).

W 1691 roku majątek zakupili Chrząstowscy, a od 1728 roku jego współwłaścicielami byli Świętosław Bieńkowski i Maciej Górecki. W drugiej połowie XVIII wieku jako właściciele dóbr figurowali Białobłoccy i Skaławscy. W połowie XIX wieku dobra ziemskie nabył Edward Sawicki, który zarządzał nimi do lat 70. XIX wieku. Majątek liczył wówczas 1694 morgi (w tym 1421 mórg ziemi uprawnej). W 1874 roku za kwotę 108 tysięcy marek wieś kupił Henryk Zabłocki, a po 22 latach jego rządów przeszła ona w ręce rodziny Mateckich z Gniezna.

Na początku XX wieku majątek należał do Wilhelma Wendorffa, a od około 1909 roku do Friedricha von Wendorffa. W okresie międzywojennym (dane z 1926 roku) tutejszy majątek obejmował 478 ha. Rodzina von Wendorff zamieszkiwała tutejszy dwór do stycznia 1945 roku, kiedy to opuściła wieś przed wkroczeniem Armii Czerwonej. We wrześniu 1939 roku, w związku z przewidywanym przemarszem niemieckiej dywizji piechoty, mieszkańcy zostali czasowo ewakuowani. Po II wojnie światowej majątek znacjonalizowano i utworzono w nim Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR) stanowiące filię zakładu w Rybnie Wielkim. Po likwidacji PGR ziemia przeszła w zasoby Agencji Nieruchomości Rolnych i została wydzierżawiona prywatnym rolnikom.

O Rybieńcu Za parkiem znajduje się jezioro Rybno Małe, wykorzystywane chętnie przez wędkarzy z terenu całego powiatu. Obecnie we dworku prowadzona jest restauracja Dwór Rybieniec. Miejscowość jest położona w sąsiedztwie kompleksów leśnych oraz terenów zielonych, z dala od większych aglomeracji. Mieszkańcy Rybieńca zwykli wyznaczać trzy części miejscowości: „Wieś”, „Bloki” oraz „Chińska Dzielnica”.

Obecnym sołtysem wsi od 24 maja 2024 roku jest Krystian Sieński, który zastąpił na tym stanowisku Kazimierza Otuszewskiego. Poprzedni sołtys pełnił tę funkcję od 1973 roku z przerwą na jedną kadencję w latach 1994–1998, gdy stanowisko to piastowała Ewa Patelska.

W Rybieńcu znajdują się trzy krzyże przydrożne oraz figura Matki Bożej Niepokalanej. Figura ta została ufundowana przez Stanisławę Sroczyńską i postawiona w miejsce zniszczonej podczas II wojnie światowej przez niemiecką młodzież figury św. Wawrzyńca. Pierwotną figurę po wojnie wydobyto ze studni i wmurowano jej zniszczone fragmenty w cokół nowego pomnika. Przydrożne krzyże zostały zniszczone tej samej nocy co figura św. Wawrzyńca. Po wojnie, dzięki staraniom mieszkańców, postawiono nowe krzyże, które poświęcono 5 maja 1946 roku. Dwa z nich, ze względu na zniszczenie zbiegiem lat, zostały wzniesione na nowo w 2024 roku i poświęcone rok później przez ówczesnego proboszcza parafii w Łagiewnikach Kościelnych.

Zgodnie z danymi Gminy Kiszkowo na koniec 2025 roku liczba osób zameldowanych wynosi 99, lecz według lokalnych szacunków faktyczna liczba mieszkańców wynosi obecnie około 75 osób.

Wcześniejsze nazwy wsi to: Rybno Minor (1397), Rybno Małe oraz Rybno Mniejsze (1546), Rybno Sawickie oraz Rybno Skaławskie (początek XIX wieku), a także Kleine Rybno (ok. 1909 i 1939).

Sołtysi 1973-1994 Kazimierz Otuszewski

1994-1998 Ewa Patelska

1998-2024 Kazimierz Otuszewski

2024-obecnie Krystian Sieński

Przypisy

Kategoria:Kiszkowo (gmina)