Mokrzec (niem. Mokritz) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Międzychód, przy drodze wojewódzkiej nr 198.
Historia W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Międzyrzecz w rejencji poznańskiej. Mokrzec należał do okręgu międzychodzkiego tego powiatu i stanowił część majątku Prusim, którego właścicielem był wówczas Reich. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 119 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 18 dymów (domostw).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Położenie geograficzne Wieś zlokalizowana jest na południowym skraju Puszczy Noteckiej, w pobliżu dwóch niewielkich jezior morenowych: Małe Szeken, Wielkie Szeken.
Sołectwo Mokrzec jest wsią sołecką administrującą trzema innymi miejscowościami: Kaplinem → wsią położoną nad jeziorem Młyńskim, Raduszem → dawna duża wieś, dziś pozostałością jest leśniczówka, Zwierzyńcem → osada śródleśna, przy drodze wojewódzkiej nr 198, znana z hodowli koni oraz możliwości wypoczynku w gospodarstwach agroturystycznych.
Cale sołectwo w 2009 roku zamieszkiwały 293 osoby.
Turystyka Przez wioskę przebiega wojewódzki „Nadwarciański Szlak Rowerowy” (odcinek zachodni), biegnący z Zatomia Nowego do Międzychodu; Szlak konny wokół jeziora Wielkie Szeken.
Przypisy