Lisowice (niem. Lissowitz) – górnośląska wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim, w gminie Pawonków.
W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Lisowice, po jej zniesieniu w gromadzie Pawonków. W latach 1922–1939 miejscowość administracyjnie należała do województwa śląskiego w granicach Polski, natomiast w latach 1975–1998 do województwa częstochowskiego.
Nazwa Według Heinricha Adamy'ego nazwa miejscowości pochodzi od polskiej nazwy drapieżnika lisa. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia on jako pierwotną zanotowaną nazwę miejscowości Lissowice podając jej znaczenie "Fuchsjagerdorf" – "Wieś polujących na lisy".
Części wsi +Integralne części wsi Lisowice SIMC Nazwa Rodzaj0142125 Andrzejów część wsi0142154 Napłatki część wsi0142160 Sówkowe część wsi
W 1295 w kronice łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) miejscowość wymieniona jest jako Lyssovitz polonicoLiber fundationis episcopatus Vratislaviensis onlineH. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889. Polską nazwę Lisowice oraz niemiecką nazwę Lissowitz wymienia również w 1896 roku śląski pisarz Konstanty DamrotKonstanty Damrot, "Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung : mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen : Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde", Verlag von Felix Kasprzyk, Beuthen 1896.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany na przełomie XIX i XX wieku notuje nazwę wsi pod polską nazwą Lisowice oraz niemiecką nazwę LissowitzŚwidnica w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego Tom V, str.321.
Historia Do XIV wieku w granicach Królestwa Polskiego, od XIV w pod zwierzchnictwem Czech, od 1526 Austrii, w latach 1741–1871 Prus, 1871–1922 Niemiec.
Od końca XVIII w. wieś posiadała własną pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono: na pagórku lis zwrócony w prawo, po lewej dwa drzewa.
Odkrycia paleontologiczne W latach 2006–2007 trzej naukowcy: dr Tomasz Sulej, prof. Jerzy Dzik z Instytutu Paleobiologii PAN oraz ówczesny doktorant Grzegorz Niedźwiedzki wykopali w utworach górnego triasu w miejscowej cegielni (cegielnia ta opisywana też była jako stanowisko Lipie Śląskie) skamieniałości dużego drapieżnego archozaura z gatunku Smok wawelski oraz największego znanego przedstawiciela dicynodontów, osiągającego masę 9 ton Lisowicia bojani. Znaleziono także szczątki wczesnego przedstawiciela ssakokształtnych z rodzaju Hallautherium, jeszcze nienazwanych dwóch gatunków małych bazalnych przedstawicieli Dinosauriformes lub wczesnych dinozaurów, co najmniej dwóch gatunków małych neoteropodów, dwóch gatunków pterozaurów, kości kończyn małych krokodylomorfów, kręgi i kości kończyn diapsyda podobnego do przedstawicieli grupy Choristodera, kości czaszki i kończyn oraz zęby gadów ryjogłowych, kości i zęby niezidentyfikowanych małych diapsydów, a także szczątki płazów: cyklotozaurów i gerrotoraksów. Są tam też szczątki różnych ryb, owadów, skorupiaków i roślin. Na bazie znalezisk paleontologicznych, we wsi założono w 2008 muzeum paleontologiczne.
Galeria
Zobacz też Lisowice
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia J. Dzik, G. Niedźwiedzki, T. Sulej, 2008: Zaskakujące uwieńczenie ery gadów ssakokształtnych. Ewolucja, 3 PDF
Linki zewnętrzne Muzeum Paleontologiczne w Lisowicach
Kategoria:Lisowice (województwo śląskie) Kategoria:Stanowiska paleontologiczne