Grabice (niem. Reichersdorf, łuż. Rychartojce) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Grabice. W latach 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Grabice. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Grabice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Miejscowość położona 10 km na południe od Gubina, na skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 285 z drogą powiatową Czarnowice – Mielno, liczy około 330 mieszkańców.

Historia Pierwsza wzmianka o wsi Grabice pochodzi z 1158 roku – Maja Błażejewska.Zygmunt Traczyk w bibliografii Ziemia Gubińska 1939-1949 na s. 229 podaje, że w dokumentach po raz pierwszy została wspomniana w roku 1562 i taką samą datę podają Zeszyty Gubińskie nr 5 na s. 22.. W 1449 roku wieś nosiła nazwę Reichartstorff. Najpierw należała do gubińskiego klasztoru (Kloster vor Guben), następnie w XVII wieku do rozmaitych rodzin szlacheckich, a na koniec od roku 1845 do rodziny Friedricha Wilhelma ReimnitzaDyrektor gubińskiego gimnazjum.Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 229.. Grabice to wieś w typie zabudowy zwanej wielodrożnicą, charakteryzująca się zabudową kalenicową i szczytową z okresu XIX i XX wieku. Od roku 1870 do 1875 posiadłość została częściowo podzielona i w 1928 roku definitywnie sprzedanaGubińskie Towarzystwo Kultury – Zeszyty Gubińskie nr 5 s. 22.. Do wsi obok folwarku, należała gospoda, wiatrak, oraz plantacja owoców o której istnieniu napomknięto podczas pierwszej wzmianki w dokumentach. Powstał również w XVIII wieku jednopiętrowy dwór, który był przebudowany w XIX wieku i na początku XX. W 1939 roku Grabice liczyły 300 mieszkańców.

We wsi znajduje się pomnik przyrody – dąb szypułkowy, obwód 750 cm. W 1948 roku w Grabicach była cegielnia parowa w której wypalano 200 000 sztuk cegieł dziennie, a która w 1961 roku uległa likwidacjiZygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 230..

Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: dwór – pałac klasycystyczny z XVII/XVIII wieku, ceglany, wzniesiono pod koniec XVIII wieku. To parterowa, podpiwniczona budowla założona na planie prostokąta, nakryta dachem mansardowym. W środku zachodniej elewacji frontowej znajduje się piętrowy ryzalit. Umieszczono w nim poprzedzone tarasem i schodami wejście główne. Bardzo skromny detal architektoniczny zdobi elewacjeJest to schodkowy gzyms i opaski okienne.. Prawdopodobnie dwór był kilkakrotnie remontowany, jednak nie spowodowało to znaczniejszych przekształceń jego bryły. W czasie jednej z dwudziestowiecznych modernizacji zamurowano część okien i zbudowano nowszą facjatę w elewacji frontowej.

Przypisy

Bibliografia Gubińskie Towarzystwo Kultury – Zeszyty Gubińskie nr 5 s.22

Kategoria:Gubin (gmina wiejska)