thumb|Budynek główny Politechniki (A-1) thumb|Wejście do kampusu od pl. Grunwaldzkiego, budynki D-1 i D-2 (1950–1960) za nimi C-5 i C-7, pomiędzy nimi D-21 Politechnika Wrocławska – publiczna polska uczelnia techniczna. Została założona we Wrocławiu w 1945 r. dzięki zaangażowaniu pracowników naukowych nieistniejących już Politechniki Lwowskiej i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, którzy zagospodarowali zniszczone budynki niemieckiej Wyższej Szkoły Technicznej – Technische Hochschule.
Obecnie na uczelni na 14 wydziałach i w trzech filiach (w Jeleniej Górze, Legnicy i Wałbrzychu) prowadzone są badania w 15 dyscyplinach w ramach czterech dziedzin naukowych: inżynieryjno-technicznych, ścisłych i przyrodniczych, medycznych oraz społecznych. Studenci uczą się na 70 kierunkach kształcenia na pierwszym i drugim stopniu studiów, z których ponad 30 prowadzonych jest w języku angielskim.
Symbol thumb|upright=0.5|Herb Wrocławia w latach 1948–1990. Logo uczelni jest uproszczoną wersją herbu Wrocławia, jaki obowiązywał za PRL.
Politechnika dziś Dzisiejszą wspólnotę Politechniki Wrocławskiej tworzy prawie 5000 pracowników, 900 doktorantów i ponad 21 000 studentów. Liczba absolwentów uczelni już dawno przekroczyła 100 000.
W roku akademickim 2025/2026 r. pod kierunkiem ponad 2400 nauczycieli akademickich, na Politechnice Wrocławskiej kształciło się 21 tysięcy studentów (w tym 1200 z zagranicy) oraz 900 osób w Szkole Doktorskiej.
4 września 2023 r. uroczyście zainaugurował działalność na uczelni Wydział Medyczny. Politechnika Wrocławska jest pierwszą polską uczelnią techniczną, która wprowadziła do swojej oferty kształcenie lekarzy.
W 2022 r. Politechnika Wrocławska – jako pierwsza uczelnia ze środkowo-wschodniej części Starego Kontynentu – dołączyła do europejskiej sieci uniwersytetów Unite! 20 września 2022 w Turynie rektor uczelni prof. Arkadiusz Wójs parafował dokument pieczętujący przystąpienie Politechniki do tego sojuszu.
Od października 2025 r. rektor prof. Arkadiusz Wójs pełni funkcję wiceprezydenta sojuszu Unite! odpowiedzialnego za obszar nauki.
W listopadzie 2025 r. Politechnika Wrocławska, Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN oraz Instytut Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN podpisały porozumienie o powołaniu Wrocławskiego Sojuszu Badawczego im. Maxa Borna.
Pozycja w rankingach W Rankingu Szkół Wyższych „Perspektywy 2026” Politechnika Wrocławska zajęła 4. miejsce wśród uczelni technicznych oraz 6. miejsce spośród wszystkich uczelni akademickich w Polsce.
W klasyfikacji tego rankingu obejmującej najlepsze kierunki nauczania w Polsce w 2026 r. oceniono 26 kierunków z Politechniki Wrocławskiej, w tym 3 na pierwszym miejscu. Już po raz dwunasty z rzędu na pierwszym miejscu znalazło się budownictwo (Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego). Inżynieria chemiczna i procesowa na Wydziale Chemicznym została uznana za najlepszy kierunek w kraju po raz szósty. Także technologia chemiczna na Wydziale Chemicznym została sklasyfikowana na pierwszym miejscu. 4 kolejne kierunki z Politechniki Wrocławskiej znalazły się w zestawieniu na drugim miejscu. To biotechnologia, inżynieria środowiska, mechatronika oraz zarządzanie i inżynieria produkcji. Na trzecich pozycjach w swoich kategoriach sklasyfikowano 6 kierunków.
W tzw. rankingu szanghajskim, czyli Academic Ranking of World Universities (ARWU), Politechnika Wrocławska została sklasyfikowana w 2025 r. na miejscach 901–1000 na świecie, zajmując pozycje 4-7 wśród polskich uczelni oraz drugie wśród uczelni technicznych za (AGH, ex aequo z Politechniką Warszawską).
W rankingu Global Ranking of Academic Subjects (GRAS) 2026, czyli najbardziej prestiżowym międzynarodowym rankingu dziedzinowym uczelni, porównującym jakość badań w poszczególnych obszarach nauki, PWr została odnotowana wśród najlepszych uczelni na świecie w 5 dyscyplinach technicznych. W czterech dyscyplinach (budownictwo, sztuczna inteligencja, elektrotechnika i elektronika, inżynieria materiałowa) uczelnia zajmuje pierwsze miejsce w kraju. Te wyniki plasują Politechnikę Wrocławską na pierwszym miejscu wśród polskich uczelni technicznych (ex aequo z Politechniką Gdańską).
W rankingu Nature Index 2026 Research Leaders, zestawiającym aktywność publikacyjną instytucji naukowych w najbardziej prestiżowych czasopismach, Politechnika Wrocławska jest najwyżej notowaną spośród polskich uczelni technicznych, wśród których zajęła też pierwszą pozycję w naukach fizycznych i chemicznych.
Politechnika Wrocławska jest też najlepszą techniczną i zarazem drugą uczelnią – spośród wszystkich – w Polsce w zapewnianiu absolwentom najlepszego startu na rynku pracy według Rankingu Polskich Szkół Wyższych 2025 – kariera, praca, zarobki. Zestawienie przygotowała „Rzeczpospolita” na podstawie badania „Ekonomiczne Losy Absolwentów (ELA)” oraz danych ZUS.
Historia Za początek uczelni technicznych we Wrocławiu można uznać 1910 r., kiedy to powstała Królewska Wyższa Szkoła Techniczna we Wrocławiu (Königliche Technische Hochschule Breslau). W uroczystościach otwarcia 29.11.1910 r. uczestniczył cesarz Wilhelm II. Studia rozpoczęło wtedy 57 studentów, a z biegiem lat liczba ta rosła. W semestrze letnim 1914 wynosiła już 238 osób, w 1927 – 926 osób. W 1918 zmieniono nazwę uczelni na Wyższa Szkoła Techniczna (Technische Hochschule).
Lata 30. XX w. przyniosły kryzys, który dotknął także uczelnię. Wprowadzono kuratora, a także wspólny budżet i administrację z uniwersytetem. Spadała liczba studiujących: w 1937 były to ogółem 482 osoby. Do roku akademickiego 1943/1944 uczelnia funkcjonowała bez większych zakłóceń. W czwartym roku wojny front wschodni zaczął się jednak przybliżać do granic Rzeszy. W połowie stycznia 1945, po ogłoszeniu miasta twierdzą (Festung Breslau), podjęto decyzję o ewakuacji Technische Hochschule w głąb Rzeszy. Tym samym szkoła zakończyła swoje funkcjonowanie.
W budynkach Technische Hochschule, z wykorzystaniem jej sprzętu i bibliotek, utworzono w 1945 polską Politechnikę Wrocławską. W zagospodarowanie budynków i organizację nowej uczelni mocno zaangażowane było lwowskie środowisko naukowe. Szczególną rolę w tym procesie odegrali akademicy Politechniki Lwowskiej: jej rektorzy – prof. Edward Sucharda i prof. Kazimierz Zipser – a także prof. Kazimierz Idaszewski. Wśród dziewięciorga jej wykładowców, którzy tworzyli politechnikę we Wrocławiu, była jedna kobieta, dr Ewa Neyman-Pilatowa. Duży wkład wniósł również inż. Dionizy Smoleński, przed wojną asystent na Politechnice Warszawskiej.
Pierwszy polski wykład w Politechnice Wrocławskiej, wygłoszony przez profesora Kazimierza Idaszewskiego, odbył się 15 listopada 1945. Dzień ten obchodzony jest jako święto uczelni, a także święto nauki wrocławskiej. W latach 1945–1951 Politechnika była administracyjnie połączona z Uniwersytetem Wrocławskim. Pierwszym rektorem uczelni połączonych pod nazwą Uniwersytet i Politechnika we Wrocławiu został prof. Stanisław Kulczyński.
W 1945 r. przyjęto studentów na cztery wydziały: Mechaniczno-Elektrotechniczny, Budownictwa, Hutniczo-Górniczy (zlikwidowany w 1946 r.) oraz Chemiczny (którego katedry włączono w 1946 r. w strukturę uniwersyteckiego Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego, a w 1947 r. – do wspólnego dla obu wrocławskich uczelni Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii). Studia podjęło wówczas 595 osóbPortal PWr..
Przez lata rozwoju uczelni wielokrotnie zmieniano jej strukturę, listę wydziałów i podległych im katedr. Od września 1951 r. na PWr działało siedem wydziałów: Architektury, Inżynierii, Inżynierii Sanitarnej, Chemiczny, Elektryczny, Mechaniczny i Lotniczy.
W roku akademickim 1951/1952 zakończył się trwający od 1949 r. proces stopniowego rozdzielania Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. Pierwszym rektorem Politechniki Wrocławskiej został wcześniejszy prorektor, prof. Dionizy Smoleński. Pozostał on na tym stanowisku także w wyniku pierwszych w historii uczelni wyborów rektora w 1956 r.
Wydarzenia Marca 1968 wywołały reakcje na PWr: protest przeciw represjom po warszawskich demonstracjach, 48-godzinny strajk okupacyjny i trzydniowy bojkot zajęć. W konsekwencji tego ostatniego rektor zdecydował o skreśleniu 1553 osób z listy studentów (na ponad 9000 studiujących), ale komisje odwoławcze pozytywnie rozpatrzyły większość odwołań od tej decyzji. Echem marcowych wydarzeń była demonstracja studentów, głównie z PWr, podczas wrocławskiego pochodu pierwszomajowego 1968. Wskutek interwencji służb porządkowych i decyzji dyscyplinarnych z politechniki relegowano 82 osoby.
Pod koniec 1968 r. przeprowadzono dużą reorganizację struktury uczelni. Łącząc zlikwidowane katedry o zbliżonym profilu, utworzono 29 samodzielnych instytutów (z instytutowymi zakładami) pod nadzorem rektora, luźno związanych z wydziałami (tak jak w przypadku pierwszych czterech instytutów stworzonych w 1963 r.). 11 wydziałów (w tym trzy nowe: Górniczy, Inżynieryjno-Ekonomiczny i Podstawowych Problemów Techniki), pozbawionych wewnętrznych katedr, sprowadzono do roli organizatorów procesu dydaktycznego.
Pod koniec lat 60. i w latach 70. Politechnika Wrocławska otworzyła swoje filie: w 1968 w Wałbrzychu, w 1969 w Legnicy, w 1971 w Kłodzku (zlikwidowaną w 1982) i Świdnicy (połączoną z wałbrzyską w 1982), a w 1977 w Jeleniej Górze.
13 grudnia 1981 r., w dniu wprowadzenia stanu wojennego w Polsce, na PWr proklamowano strajk okupacyjny. 15 grudnia oddziały ZOMO siłą stłumiły strajk na uczelni. Wg notatki funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa, w strajku brało udział około 600 studentów i pracowników. Podczas akcji milicji absolwent politechniki i pracownik Okręgowej Dyrekcji Dróg Wodnych, Tadeusz Kostecki, dostał ataku serca, w wyniku którego zmarł. 29 grudnia ministerstwo odwołało z funkcji rektora uczestniczącego w proteście prof. Tadeusza Zipsera.
15 listopada 1984 r., w rocznicę pierwszego polskiego wykładu we Wrocławiu (prof. Kazimierza Idaszewskiego w 1945 r.) po raz pierwszy zorganizowano obchody Święta Politechniki Wrocławskiej.
Uchwalony w 1991 r. nowy statut Politechniki Wrocławskiej określał wydział jako podstawową jednostkę organizacyjną uczelni i umieścił w jego strukturze samodzielne dotąd instytuty wraz z zakładami i katedrami. Pierwszą katedrę od czasu reorganizacji struktury PWr z 1968 r. uruchomiono w 1993 r. W 1992 r. zniesiono obowiązujący od 1968 r. schemat organizacyjny administracji uczelni, a funkcje zlikwidowanych komórek przejęły jednostki administracji centralnej (podległe dyrektorowi administracyjnemu) oraz działy podległe rektorowi i prorektorom.
W ciągu całego 2010 r. w ramach obchodów stulecia uczelni technicznych we Wrocławiu odbyły się różnego rodzaju imprezy kulturalne i naukowe. Zwieńczeniem uroczystości był I Światowy Zjazd Absolwentów, który odbył się w listopadzie tegoż roku.
W 2025 r. uczelnia obchodziła swoje 80-lecie. Między wrześniem a listopadem odbyły się m.in. konferencje naukowe, zakopanie kapsuły czasu, a także koncerty jubileuszowe. Również część imprez cyklicznych, jak np. Noc Politechniki, zorganizowana została pod egidą 80-lecia.
Poczet rektorów Lista rektorów Politechniki Wrocławskiej.
Wcześniej (Königliche Technische Hochschule Breslau oraz Technische Hochschule):
Rada uczelni Na Politechnice Wrocławskiej zgodnie z ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, została powołana Rada Uczelni w skład której wchodzi dziewięć osób.
Rada Uczelni – Kadencja 2025-2028
Członkowie wspólnoty uczelni:
prof. dr hab. inż. (Wydział Inżynierii Środowiska), dr hab. inż. Piotr Szulc, prof. uczelni (Wydział Mechaniczno-Energetyczny), prof. dr hab. Katarzyna Weron (Wydział Zarządzania) Szymon Matyja (przedstawiciel Samorządu Studenckiego)
Członkowie spoza wspólnoty uczelni: Małgorzata Czerwińska (PKO Bank Polski), prof. dr hab. Andrzej Kaleta (rektor Uniwersytetu Ekonomicznego w latach 2016–2024) – przewodniczący Rady Uczelni, Wiesław Klimkowski (PCC Rokita), Taras Lukaniuk (Nokia Poland) – wiceprzewodniczący,