Numer telefoniczny – ciąg cyfr identyfikujących abonenta telefonicznego, których wybranie za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych (telefon, telefaks, modem) powoduje zestawienie połączenia, przy wykorzystaniu publicznej sieci telefonicznej, z żądanym abonentem (któremu ten numer został przypisany przez operatora telekomunikacyjnego).
Rodzaje numerów telefonicznych W publicznej sieci telefonicznej wyróżnia się trzy zasadnicze rodzaje numerów: numer (wewnątrz) strefowy (może nie być stosowany, w Polsce był stosowany do grudnia 2005 r.) numer, który należy wybrać w celu uzyskania połączenia z użytkownikiem w tej samej strefie numeracyjnej (tam gdzie jest stosowany), składa się z dwóch nierozdzielnych części: wskaźnika centralowego o liczbie cyfr zależnej od liczby central w danej strefie numeru łącza abonenckiego o liczbie cyfr zależnej od pojemności centrali
numer krajowy numer, który należy wybrać w celu uzyskania połączenia z użytkownikiem w kraju w sieci stacjonarnej składa się ze wskaźnika międzymiastowego (międzystrefowego) i numeru (wewnątrz) strefowego – części te mogą być nierozdzielne w przypadku zamkniętego planu numeracji w sieci ruchomej i innych, np. sieci przywoławczej, teleinformatycznej, inteligentnej składa się z wyróżnika sieci i pozostałych cyfr numeru – części te są nierozdzielne przy jego wybieraniu może być wymagane poprzedzenie go prefiksem krajowym
numer międzynarodowy numer, który należy wybrać w celu uzyskania połączenia z użytkownikiem w innym kraju składa się ze wskaźnika (kodu) kraju oraz numeru krajowego przy jego wybieraniu jest wymagane poprzedzenie go prefiksem międzynarodowym ITU zaleca, aby numer międzynarodowy nie zawierał więcej niż 15 cyfr
Istnieją też numery abonenckich usług specjalnych, nie mieszczące się w tej klasyfikacji. Są to głównie numery krótkie, 3-, 4- lub 5-cyfrowe, przypisane usługom typu zegarynka, biuro numerów itp. Skrócone numery wykorzystywane są również do uzyskiwania połączeń ze służbami specjalnymi lub ratunkowymi (pogotowie ratunkowe, policja, straż pożarna itp.).
Zasady zapisu numerów telefonicznych w tekstach publikowanych przez instytucje i organy Unii Europejskiej Numer zawsze podaje się w formacie międzynarodowym Międzynarodowy numer kierunkowy poprzedza się znakiem „+” (bez spacji) Po międzynarodowym numerze kierunkowym i spacji podaje się pełny numer, w tym regionalny numer kierunkowy (jeżeli istnieje), w jednym bloku: +33 140633900 Numer wewnętrzny oddzielany jest od głównego numeru łącznikiem. Cyfr numeru wewnętrznego nie rozdziela się, ale podaje w jednym bloku +32 222020-43657 Można grupować numery telefonów oddzielając je ukośnikiem objętym z obu stron spacjami +33 140633900 / 140678900 / 140123456 Można również grupować numery w formie skróconej, końcówki numerów rozdziela się ukośnikiem bez spacji, a od numeru głównego oddziela się je łącznikiem podobnie jak numery wewnętrzne +33 1406339-00/01/02 Podając numer telefonu komórkowego nie należy używać skrótu „GSM” (gdyż jest wiele standardów telefonii komórkowej)
Sposoby wybierania numeru Wybierany jest jednak nie numer jako taki, ale: dla połączeń zagranicznych: prefiks międzynarodowy – w Polsce „00” wskaźnik (kod) kraju właściwy numer dla połączeń wewnątrzkrajowych: właściwy numer (9 cyfr) dla połączeń z telefonów komórkowych właściwy numer (9 cyfr wraz z prefiksem).
W Polsce, od 5 grudnia 2005 kod regionu (tj. numer kierunkowy) został włączony w skład właściwego numeru. Spowodowało to zwiększenie liczby wolnych numerów telefonicznych. Od 30 września 2009 przed numerem nie wybiera się prefiksu krajowego (cyfry „0”).
Wskaźniki międzynarodowe (kody krajów) Wskaźniki międzynarodowe są przydzielane poszczególnym krajom przez Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny (ITU, z ).
Zobacz też telefon numery telefoniczne w Polsce numery kierunkowe w Polsce prefiks międzynarodowy prefiks krajowy telefoniczny kod kraju numer operatora numer alarmowy
Przypisy
Linki zewnętrzne Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 30 października 2013 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych, w których świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne ()
Kody krajów przydzielone zgodnie z Zaleceniem ITU-T E.164 (stan na 1.11.2011)
Kategoria:Usługi telekomunikacyjne