Ratno Górne (niem. Oberrathen) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Radków, pomiędzy Radkowem a Ratnem Dolnym.
Ratno Górne to wieś łańcuchowa leżąca nad Pośną, pomiędzy Radkowem na zachodzie i Ratnie Dolnym na wschodzie, na wysokości około 370–380 m n.p.m.
Historia Ratno Górne pierwotnie było częścią Ratno Dolne, dopiero w 1460 roku zostało wymienione jako oddzielna miejscowość o nazwie Ober-Rathen. Początkowo obie miejscowości należały do tego samego właściciela, w roku 1601 Ratno Górne zostało kupione przez magistrat Radkowa. Później wieś przeszła w ręce prywatne i należała na ogół do właścicieli Zamku w Ratnie Dolnym. Wolne sędziostwo w Ratnie Górnym wzmiankowano po raz pierwszy w 1413 roku, istniało ono aż do roku 1916. W roku 1840 w miejscowości było tu 96 budynków, 2 młyny wodne, olejarnia, gospoda i 17 warsztatów tkackich. Szczyt zaludnienia odnotowano w 1867 roku, było to 558 osób.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Istniał przystanek kolejowy Ratno Górne, choć leżał na terenie wsi Ratno Dolne.
Zabytki W miejscowości znajdują się następujące zabytki: dwór z 1909 roku stojący w południowej części wsi, sporo przykładów budownictwa ludowego z końca XVIII oraz z XIX i XX wieku, kamienny krzyż z 1913 roku stojący przy polnej drodze na północ od centrum wsi. Na jego cokole umieszczono dziewięć kafelków z barwnymi wizerunkami Dzieciątka Jezus i Czternastu Świętych Wspomożycieli.
Zobacz też Ratno Dolne
Przypisy GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
Bibliografia
Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 13: Góry Stołowe. Warszawa-Kraków: Wydawnictwo PTTK „KRAJ”, 1992,
Kategoria:Radków (gmina w województwie dolnośląskim)