M102 – amerykańska lekka holowana haubica kalibru 105 mm. Została opracowana w 1964. Wprowadzona do służby w czasie wojny wietnamskiej, użyta była również w operacjach Pustynna Tarcza i Pustynna Burza. Można z niej strzelać różnymi rodzajami konwencjonalnej amunicji, a także szybko ją obrócić o 360 stopni. Haubice M102 mogą być zrzucane na spadochronach albo transportowane przez helikoptery, w czasie normalnych przemieszczeń jak i w razie operacji desantowych.
Haubica M102 jest najsilniejszym uzbrojeniem samolotu Lockheed AC-130.
Armia Stanów Zjednoczonych nie używa już tej broni, zastąpiła ją 105 mm haubica M119, lecz haubica M102 wciąż jest wykorzystywana przez Gwardię Narodową.
Budowa Posiada zamek klinowy, hydropneumatyczny oporopowrotnik, lufę z hamulcem wylotowym.
Haubicę do strzelania osadza się na płycie oporowej, która jest mocowana pod osią kół podczas położenia marszowego. Dolne łoże posiada jednoogonową, dwuramienną konstrukcję. Urządzeniem rolkowymUmożliwia obrót haubicy względem płyty oporowej zastąpiono tradycyjny lemiesz.
Amunicja Do strzelania miała zastosowanie amunicja dzielona: odłamkowo–burzącą, odłamkowo–rażąca (małe pociski wewnątrz korpusu), kumulacyjna, dymna, z dodatkowym napędem rakietowym.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Haubica M102 w serwisie Global Security
Kategoria:Amerykańskie haubice holowane