Phi (fi, , nw.gr. φι, pisana Φφ lub ϕ) – dwudziesta pierwsza litera alfabetu greckiego. W greckim systemie liczbowym oznacza liczbę 500.
Dawniej w języku polskim (tj. od XIII do I połowy XVI w.) phi używano do oddania samogłoski nosowej (samogłosek nosowych), ze względu na brak odpowiedniego znaku w alfabecie łacińskim: φ („o wąsate”) – występujące w „Kazaniach świętokrzyskich”: Ta sloua pise mφdry Salomon. ϕ („o rogate”; zobacz też Ꟁ, oraz znaku zbliżonego do cyrylickiego онъ/onŭ, czyli tzw. „okrągłej omegi” – ѻ) – występujące w „Psałterzu floriańskim”: Slawϕ krolewstwa twego powedzϕ, y mocz twoyϕ molwycz bϕdϕ (Ps 144, 11)Joanna Kulwicka-Kamińska, Cechy wspólne piśmiennictwa Tatarów litewsko–polskich i kanonu tekstów scs. Geneza. Grafia. Ortografia., "VARIA" XIV - Zborník materiálov zo XIV. kolokvia mladých jazykovedcov, Nitra-Šintava 8-10 12 2004, s.20-21.
Użycie jako symbolu Φ używany jako symbol średnicy strumień świetlny strumień indukcji magnetycznej dystrybuanta rozkładu normalnego
φ szerokość geograficzna funkcja charakterystyczna rozkładu prawdopodobieństwa liczba phi Funkcja φ (zwana też funkcją Eulera) mezon φ potencjał elektryczny przesunięcie fazowe współczynnik fi funkcja gęstości rozkładu normalnego
Kodowanie W Unicode litera jest zakodowana: Znak Unicode Kod HTML Nazwa unikodowa Nazwa polska Φ U+03A6 Φ lub Φ lub Φ GREEK CAPITAL LETTER PHI wielka litera grecka phi φ U+03C6 φ lub φ lub φ GREEK SMALL LETTER PHI mała litera grecka phi
W LaTeX-u używa się znacznika: Znak LaTeX \Phi \phi \varphi
Zobacz też
lista jednoliterowych skrótów i symboli
Przypisy
Kategoria:Litery alfabetu greckiego