Lubocino (kaszb. Lëbòcëno, niem. Lubezin)Fryderyk Lorentz, "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" () () – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie puckim, w gminie Krokowa. Leży na północnowschodnich obrzeżach Puszczy Darżlubskiej. Ma status sołectwa.
Wieś szlachecka Luboczyno położona była w II połowie XVI wieku w powiecie puckim województwa pomorskiegoPrusy Królewskie w drugiej połowie XVI wieku : suplement. Cz. 1, Mapy, plany, Warszawa 2021, k. 1.. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Historia Pierwsze informacje na temat wsi pochodzą z 1277 w związku z ustaleniem granic wsi Karlikowo. W 1342 wieś wymieniana przy rozgraniczaniu dóbr klasztoru żarnowieckiego. Lubocino było majątkiem rycerskim na prawie polskim, gniazdem rodowym rodziny Lubockich, do której należało w latach 1429-1624. Kolejnymi właścicielami wsi byli: Jaskowie (1624-1667) Czapscy (1667-1755) Przebendowscy (1755-1789) Zabokrzyccy (1789-1818) von Platen (1818-1844) Dresslerowie (1844-1847) Behnke (1847-1862) Rodenackerowie (1862-1903) W 1903 wieś rozparcelowano, gdy przeszła we władanie państwa pruskiego.
Podczas zaboru pruskiego wieś nosiła nazwę niemiecką Lubezin. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Lubezin w 1942 została przez nazistowskich propagandystów niemieckich (w ramach szerokiej akcji odkaszubiania i odpolszczania nazw niemieckiego lebensraumu) zweryfikowana jako zbyt kaszubska i przemianowana na nowo wymyśloną i bardziej niemiecką – Laubheim.
Gaz łupkowy W Lubocinie w latach 2010-2013 PGNiG wykonało trzy otwory rozpoznawcze za gazem o nazwie: Lubocino–1 i za gazem z łupków o nazwach: Lubocino–2H, Lubocino–3H. Na otworze Lubocino–1 o głębokości 3051 m uzyskano przypływ gazu.
Religia Po 1340 we wsi został wybudowany kościół św. Sebastiana filialny parafii z Krokowej, który w 1580 stał się kościołem luterańskim. W 1667 Piotr Czapski w wyniku interwencji biskupa Madalińskiego, zwraca kościół katolikom. W XVIII wieku kościół popadł w ruinę. W 1789 wieś liczyła siedem domostw. Od 1946 wieś należy do ponownie erygowanej parafii rzymskokatolickiej w Tyłowie należącej do dekanatu Żarnowiec archidiecezji gdańskiej.
Zabytki Zespół dworsko-parkowy z XIX wieku wybudowany przez Rodenackerów. Dwór jest parterowy, murowany, z cegły, na podmurówce z ociosanego kamienia, przykryty dwuspadowym dachem. Na początku XX wieku rozbudowano go o zachodnie skrzydło. Dwór otacza park. Po II wojnie światowej w dworze mieści się szkoła podstawowa. Dzwonnica ze zrujnowanego kościoła, znajdująca się na starym, przykościelnym cmentarzu.
Galeria Zdjęcia z 2016:
Zobacz też Elektrownia Jądrowa Żarnowiec Elektrownia Wodna Żarnowiec Kartoszyno Wielka Piaśnica Świecino Żarnowiec
Przypisy Raport o stanie gminy Krokowa w 2025. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2025 s. 8 Raport o stanie gminy Krokowa w 2025. Sołectwa s. 7 GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Kategoria:Lubocino Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo pomorskie)