Epidendrum parkinsonianum – gatunek roślin z rodziny storczykowatych (Orchidaceae). Występuje naturalnie od Meksyku po Amerykę Centralną, w tym w Kostaryce, Salwadorze, Gwatemali, Hondurasie, Nikaragui, Panamie oraz w Belize.
Duża, zwisająca roślina epifityczna, rozwijająca się w chłodnych i zimnych warunkach wilgotnych lasów mglistych dębowo-sosnowych, na wysokościach od 1000 do 2300 m n.p.m.
Morfologia Pokrój Posiada cylindryczne, wygięte pseudobulwy o długości 7,5 cm, u nasady otoczone kilkoma suchymi, rurkowatymi pochwami liściowymi. Liście Z pojedynczego wierzchołka pseudobulwy wyrasta pojedynczy, zwisający, mięsisty i złożony liść. Kwiaty Szczytowy, groniasty kwiatostan o długości 5 cm rozwija się z nasady złożonego liścia na nowo formującej się pseudobulwie. Wyrasta na nim od 1 do 3 dużych, trwałych, otwierających się jednocześnie, pachnących cytrusami kwiatów. Kwitnienie może odbywać się o różnych porach roku. Kwiaty mają gwiazdkowaty kształt z głęboko trójklapową warżką, biała z wyjątkiem żółtych kalusów. Działki okwiatu osiągają długość od 45 do 95 mm.
Systematyka Gatunek sklasyfikowany do rodzaju Epidendrum w obrębie podplemienia Laeliinae, plemienia Epidendreae, podrodziny epidendronowe (Epidendroideae), rodziny storczykowate (Orchidaceae), rzędu szparagowce (Asparagales) w obrębie roślin jednoliściennych.
Przypisy
Kategoria:Epidendrum