Cathedrana natalensis – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych i podrodziny Microweiseinae. Jedyny z monotypowego rodzaju Cathedrana. Endemit Afryki Południowej.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Microweiseinae wg Szawaryna i innych, 2020 (uproszczono) Gatunek i rodzaj opisane zostały po raz pierwszy w 2012 roku przez Hermesa Escalonę i Adama Ślipińskiego na łamach „Systematic Entomology”. Jako miejsce typowe wskazano Cathedral Peak State Forest w południowoafrykańskiej prowincji KwaZulu-Natal. Nazwa rodzajowa i epitet gatunkowy pochodzą od tejże lokalizacji.
Z analizy filogenetycznej przeprowadzonej w 2020 roku przez Karola Szawaryna, Jaroslava Větrovca i Wiolettę Tomaszewską wynika zajmowanie przez Cathedrana w obrębie Microweiseini pozycji siostrzanej względem rodzaju Hong oraz tworzenie przez te dwa rodzaje grupy siostrzanej dla kladu formowanego przez rodzaje Paraphellus, Pharellus i Scymnomorphus.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości 1,1 mm i szerokości 0,6 mm, o prawie równoległych bokach, żółtawym do pomarańczowego ubarwieniu oraz grubym, bezładnym punktowaniu i gęstym, długim owłosieniu.
Długość i szerokość głowy są mniej więcej równe, a przednia jej część wyciągnięta ryjkowato. Zredukowane, nagie oczy złożone buduje około 50 grubych omatidiów. Czułki zbudowane są z dziewięciu członów, z których dwa ostatnie tworzą buławkę. Co najmniej dwukrotnie dłuższy od panewek czułkowych i wokół nich wykrojony frontoklipeus ma lekkie obrzeżenie po bokach. Bruzdy podczułkowe są krótkie. Skronie są około dwukrotnie dłuższe od oczu. Szczęki mają dołki na dźwigaczach głaszczków (palpiferach), a same głaszczki szczękowe odznaczają się nożowatym ostatnim członem. Warga dolna ma bródkę tak szeroką jak długą i mniej więcej tak szeroką jak podbródek, mniej więcej kwadratowy przedbródek, szeroko zaokrąglony języczek i wąsko odseparowane głaszczki wargowe. Tak długa jak szeroka gula wygrodzona jest krótkimi szwami gularnymi.
Niemal dwukrotnie szersze niż dłuższe, najszersze u podstawy przedplecze ma rozwarte, nieoddzielone od dysku linią kąty przednie oraz ostre kąty tylne. Dłuższa niż szersza, gwałtownie wyniesiona tarczka ma zaokrąglony wierzchołek. Pokrywy są najszersze w połowie, bezładnie pokryte punktami większymi niż na przedpleczu. Wąskie podgięcia pokryw osiągają wysokość czwartego wentrytu. Skrzydła tylnej pary są wykształcone, o zredukowanym użyłkowaniu. Grubo i bezładnie punktowane przedpiersie ma szeroki wyrostek międzybiodrowy o niemal równoległych bokach i zaokrąglonym szczycie. Wyrostek międzybiodrowy śródpiersia jest spłaszczony, szerokości bioder. Poprzeczne zapiersie ma pełne, opadające linie udowe. Smukłe odnóża kończą się czteroczłonowymi stopami o niezmodyfikowanych pazurkach.
Odwłok ma sześć widocznych na spodzie sternitów (wentrytów), z których pierwszy jest dłuższy niż te od drugiego do czwartego razem wzięte, a ostatni widoczny jest jedynie częściowo. Linie udowe na pierwszym wentrycie są krótkie, niepełne, łukowate, a oprócz nich obecne są linie dodatkowe i pory. Samiec ma Y-kształtne spiculum gastrale, dobrze wykształcone, stożkowate, w widoku bocznym ku szczytowi zwężające się paramery, dłuższy od nich i również w widoku bocznym ku szczytowi zwężający się płat środkowy fallobazy oraz zakrzywione prącie o niemal niewyróżnialnej kapsule nasadowej.
Ekologia i występowanie Takson endemiczny dla Południowej Afryki w krainie etiopskiej, znany wyłącznie z prowincji KwaZulu-Natal. Zasiedla lasy zdominowane przez zastrzaliny. Spotykany był na rzędnych od 1500 do 1600 m n.p.m.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Południowej Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2012 roku