Brevinasia maior – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Endemiczny dla Południowej Afryki.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Taxonomy”. Jako miejsce typowe wskazano okolice Kikuyu Lodge nieopodal Salem w Prowincji Przylądkowej Wschodniej Południowej Afryki. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „większa”.
Morfologia thumb|left|Okaz paratypowy. a: widok grzbietowy, b: widok boczny, c: przedplecze, d: pokrywy w widoku grzbietowo-bocznym, e: przednia goleń: f: czułek, g: ryjek w widoku grzbietowym, h: ryjek w widoku grzbietowo-bocznym, i: ryjek w widoku bocznym Chrząszcz o ciele długości od 2,6 do 3,1 mm, największy przedstawiciel rodzaju. Oskórek jest ciemnobrązowy z rdzawobrązowymi większymi częściami czułków i stopami. Przylegające łuski na ciele są pozbawione mikrorzeźby. Barwa szczecinek jest jasnobrązowa.
Głowa i ryjek mają bardzo gęsto i bezładnie rozmieszczone, odstające szczecinki. Ryjek zwęża się ku przodowi i ma lekko zaokrąglone boki. Rowki do chowania czułków na ryjku przy patrzeniu od góry widoczne są w połowie wierzchołkowej, a przy patrzeniu z boku bardzo krótkie, lekko zakrzywione i mają grzbietową krawędź biegnącą ku miejscu powyżej górnej krawędzi oka, a dolną krawędź biegnącą ku miejscu leżącemu poniżej dolnej krawędzi oka. Pozabuławkowa część biczyka czułka jest siedmioczłonowa, a szczytowa część trzonka nabrzmiała, o szerokości wynoszącej od 0,8 do 0,9 szerokości buławki. Bardzo małe oczy nieznacznie wystają poza obrys głowy.
Przedplecze jest od 1,9 do 2,1 raza szersze niż dłuższe, najszersze za środkiem, porośnięte szczecinkami takimi jak na głowie. Na każdym boku ma szereg czterech długich i wąskich guzków dolnych, widocznych przy patrzeniu grzbietowym i grzbietowo-bocznym, z których dwa przednie łączą się podstawami, a także grupkę wyżej położonych, krótkich guzków. Pokrywy są od 1,2 do 1,3 raza dłuższe niż szersze, o prawie równoległych bokach i prawie płaskich międzyrzędach. Na każdym międzyrzędzie biegnie jeden szereg gęstych, bardzo krótkich, równomiernie zaokrąglonych, wzdłużnie rowkowanych szczecinek półwzniesionych. Przednie odnóża mają prawie ścięty wierzchołek goleni.
Samcze genitalia cechują się prąciem długim, o bokach na całej długości wklęsłych, a szczycie tępym z drobnym, krótkim szpicem, a także obecnością pięciu długich, krzywych, połączonych nasadami sklerytów w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma podługowato-rombowatą płytkę o lekko wklęsłych bokach. Cienkie gonokoksyty dysponują wysmukłymi gonostylikami. Spermateka ma równomiernie zakrzywione cornu, duży i zaokrąglony korpus, owalne, zaokrąglone, tak długie jak szerokie ramię i zaokrągloną, o połowę od ramienia węższą i krótszą szyjkę.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla ściółkę lasów. Znajdowany był na rzędnych od 170 do 180 m n.p.m.
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki, znany tylko z Prowincji Przylądkowej Wschodniej.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Południowej Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku