Brevinasia leleupi – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Endemiczny dla Południowej Afryki.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Taxonomy”. Jako miejsce typowe wskazano Witelsbos w dystrykcie Humansdorp w Prowincji Przylądkowej Wschodniej Południowej Afryki. Epitet gatunkowy nadano na cześć Narcisse’a Leleupa, który odłowił holotyp.
Morfologia thumb|left|Okaz paratypowy. a: widok grzbietowy, b: widok boczny, c: przedplecze, d: pokrywy w widoku grzbietowo-bocznym, e: spód odwłoka, f: przednia goleń, g: czułek, h: ryjek w widoku grzbietowym, i: ryjek w widoku grzbietowo-bocznym, j: ryjek w widoku bocznym Chrząszcz o ciele długości od 2,1 do 2,4 mm. Oskórek jest ciemnobrązowy z rudobrązowymi prawie całymi czułkami i całymi stopami oraz rozjaśnionymi pokrywami. Przylegające łuski na ciele są głównie ciemnobrązowe, ale występują też jaśniejsze, nieco perłowo połyskujące łuski formujące bezładnie rozmieszczone kropki, a ponadto szarawe łuski występują na głowie, ryjku i paskach przedplecza.
Głowa ma przylegające, nieregularnie gwiazdkowate łuski oraz bezładnie rozmieszczone, sterczące, prawie szpatułkowate szczecinki. Oczy są małe i nie wystają poza obrys głowy. Rowki do chowania czułków na ryjku przy patrzeniu od góry widoczne są w wierzchołkowych ⅔, a przy patrzeniu z boku mają grzbietową krawędź biegnącą ku górnej krawędzi oka, a dolną krawędź biegnącą ku dolnej krawędzi oka. Pozabuławkowa część biczyka czułka jest siedmioczłonowa, a szczytowa część trzonka ma od 0,8 do 0,9 szerokości buławki.
Przedplecze jest od 1,8 do 1,9 raza szersze niż dłuższe; ma łuski i szczecinki kształtem i rozmieszczeniem takie jak na głowie. Na każdym boku przedplecza występują dwa szeregi guzków – górny obejmuje trzy lub cztery niskie garbki częściowo widoczne przy patrzeniu od góry, dolny zaś trzy guzki, z których przedni jest bardzo długi, igłowaty, wystający ku bokom i dobrze widoczny przy patrzeniu od góry, a dwa pozostałe niskie i garbowate. Pokrywy są półkulistawe, o wąskich rzędach i prawie płaskich międzyrzędach. Łuski na nich są małe, zaokrąglone, skąpiej rozmieszczone niż na głowie i przedpleczu, niezakrywające oskórka, na każdym międzyrzędzie mieszczą się trzy ich szeregi. Szczecinki pokryw są prawie szpatułkowate, oddalone od siebie na dwie lub trzy swoje długości i tworzące po jednym szeregu na międzyrząd. Przednie odnóża mają ukośnie prawie ścięty wierzchołek goleni.
Samiec ma długie prącie z lekko wklęśniętymi bokami i równomiernie zwężonym szczytem o zaokrąglonej, małej końcówce. W endofallusie znajduje się pojedynczy, krótki, drobny, U-kształtny skleryt. Ósmy sternit samicy ma wąską, prawie trójkątną płytkę o wklęsłych bokach części wierzchołkowej. Cienkie gonokoksyty dysponują długimi i cienkimi gonostylikami. Spermateka ma krótkie i grube, równomiernie ku szczytowi zwężone cornu, pociągły korpus, tak długie jak szerokie ramię i zakrzywioną dogrzbietowo, od czterech do pięciu razy dłuższą niż szerszą szyjkę.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla ściółkę leśną i próchniczą warstwę gleby leśnej.
Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki, znany tylko z południowego zachodu Prowincji Przylądkowej Wschodniej.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Południowej Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku