Pniewo (ros. Пневская волость, lit. Piniavos valsčius) – dawna gmina na Kowieńszczyźnie, istniejąca w latach 1867–1930 i 1947–1950. Siedziba gminy znajdowała się we wsi Pniewo (); obecnie na Litwie.
Historia Gmina zbiorowa Pniewo powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Była częścią powiatu poniewieskiego, należącego do guberni kowieńskiej. W 1877 roku obejmowała 53 miejscowości w 13 gromadach, zamieszkanych przez 3733 ludzi.
Po I wojnie światowej jednostka weszła w skład Republiki Litewskiej, gdzie zachowała przynależność administracyjną do powiatu poniewieskiego. W 1923 roku gmina składała się z 115 miejscowości, obejmujących łącznie 277 km² i zamieszkanych przez 4984 mieszkańcówLietuvos apgyventos vietos: pirmojo visuotinojo Lietuvos gyventojų 1923 m. surašymo duomenys. – Kaunas, Centralinis Statistikos Biuras, 1925.. Gminę zniesiono w 1930 roku, a jej obszar włączono do gminy Poniewież-WelżeDonatas Pilkauskas. Panevėžio apskritis 1918–1940 metais. Panevėžio kraštotyros muziejus..
Gminę Pniewo reaktywowano w powiecie poniewieskim w 1947 roku przez wydzielenie z gminy Poniewież. Należała wówczas do Litewskiej SRR w strukturach administracyjnch Związku Radzieckiego. Zniesiono ją ponownie 20 czerwca 1950 wskutek reformy administracyjnej na Litwie, a jej obszar włączono do nowo utworzonego rejonu poniewieskiego (łącznie 9 gromad)Tarybų Lietuvos enciklopedija. – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1985..
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w guberni kowieńskiej Kategoria:Dawne gminy na Litwie