Short n’ Sweet – szósty album studyjny amerykańskiej piosenkarki Sabriny Carpenter. Został wydany 23 sierpnia 2024 roku przez wytwórnię Island Records. Płyta, utrzymana głównie w stylistyce popu i dance-popu, została wyprodukowana przez Juliana Bunettę, Johna Ryana, Iana Kirkpatricka oraz Jacka Antonoffa. Tytuł nawiązuje do emocjonalnego wpływu jej najkrótszych związków, a także do jej niskiego wzrostu i krótkiego czasu trwania samego krążka. Artystka stwierdziła, że Short n’ Sweet to jej drugi „dorosły” album, nad którym miała pełną kontrolę artystyczną, począwszy od wydanego w 2022 roku Emails I Can’t Send – jej pierwszej płyty nagranej dla Island Records.
Wydanie albumu poprzedziły dwa single, „Espresso” i „”. Oba dotarły na szczyt listy Billboard Global 200 i przyniosły Carpenter ogromny sukces komercyjny. Utwory te były także jej pierwszymi numerami jeden na brytyjskiej liście UK Singles Chart, a „Please Please Please” stał się jej pierwszym hitem numer jeden na amerykańskiej liście Billboard Hot 100. Trzeci singel, „”, uplasował się na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii i na drugim w USA, natomiast czwarty singel, „”, dotarł do szóstego miejsca w Wielkiej Brytanii. Album Short n’ Sweet zdobył szczyty list przebojów w 18 krajach i uzyskał certyfikaty sprzedaży w 10 państwach. W ramach promocji krążka Carpenter we wrześniu 2024 roku wyruszyła w trasę koncertową , która była jej pierwszą trasą po arenach w karierze.
Short n’ Sweet oraz pochodzące z niego utwory otrzymały sześć nominacji na 67. ceremonii wręczenia nagród Grammy, w tym za Album Roku, zdobywając ostatecznie statuetki w kategoriach Najlepszy Popowy Album Wokalny (Best Pop Vocal Album) oraz Najlepszy Popowy Występ Solowy (Best Pop Solo Performance) za utwór „Espresso”. Carpenter stała się wówczas jedym z zaledwie piętnastu artystów w historii, które otrzymały nominacje we wszystkich czterech głównych kategoriach tej samej nocy. Piosenkarka wydała również edycję deluxe albumu, na której znalazła się wersja utworu „Please Please Please” w duecie z Dolly Parton oraz piosenka „Busy Woman”.
Tło Po podpisaniu kontraktu z Island Records i wydaniu swojego piątego albumu studyjnego Emails I Can’t Send (2022), Sabrina Carpenter wyruszyła w trasę koncertową , która rozpoczęła się 29 września 2022 roku. Od 24 sierpnia 2023 roku do 9 marca 2024 roku Carpenter występowała również jako support przed Taylor Swift podczas wybranych koncertów w Ameryce Południowej, Australii i Azji w ramach trasy The Eras Tour.
W lutym 2024 roku, w rozmowie z Mayą Hawke dla magazynu Interview, Carpenter wyraziła ekscytację swoją nową muzyką i eksplorowaniem większej liczby gatunków niż na poprzednim albumie. W kolejnym miesiącu potwierdziła w wywiadzie dla Cosmopolitan, że pracuje nad kolejną płytą, zauważając: „Zaczynam czuć, że wyrosłam już z piosenek, które śpiewam [na The Eras Tour], co zawsze jest ekscytującym uczuciem, ponieważ myślę, że to oznacza, iż kolejny rozdział jest tuż za rogiem”. Podczas wywiadu dla Variety w sierpniu tego samego roku, Carpenter opisała nadchodzący album jako „gorącą, starszą siostrę” Emails I Can’t Send i dodała, że „uznałaby go” za swój drugi „dorosły” album, nad którym miała „pełną kontrolę artystyczną”.
Wydania i promocja mały|Carpenter na trasie w 2025 roku Przed oficjalnym ogłoszeniem albumu, w całym Nowym Jorku pojawiły się billboardy z tweetami dotyczącymi wzrostu Carpenter. W mediach społecznościowych artystka opublikowała wideo, na którym widać, jak idzie w stronę kamery i składa pocałunek na ekranie, zapowiadając nadchodzące ogłoszenie. 3 czerwca 2024 roku Carpenter potwierdziła premierę Short n’ Sweet i zaprezentowała okładkę płyty. Przedstawia ona piosenkarkę spoglądającą przez odsłonięte ramię, na którym widnieje ślad po pocałunku szminką – okładka ta była opisywana jako bardzo podobna do zdjęcia francuskiej modelki Tiffany Collier z lutego 2018 roku. Lista utworów została ujawniona 9 lipca 2024 roku, a sam album zadebiutował na rynku 23 sierpnia 2024 roku. Niektóre limitowane edycje winylowe oraz cyfrowe zawierały ekskluzywny utwór dodatkowy „Needless to Say”. Inna limitowana wersja cyfrowa albumu, zatytułowana Short n’ Sweet(er) i wydana 29 sierpnia 2024 roku, zawierała inny unikalny bonus – piosenkę „Busy Woman”, którą Carpenter napisała krótko po ukończeniu prac nad albumem i postanowiła wydać w ramach podziękowania dla swoich fanów.
4 lutego 2025 roku Carpenter zapowiedziała edycję deluxe albumu Short n’ Sweet i podzieliła się jej listą utworów. Określiła ją jako „podziękowanie” za pierwsze dwie nagrody Grammy w swojej karierze, które zdobyła dwa dni wcześniej podczas 67. ceremonii wręczenia tych statuetek. Rozszerzona wersja zawiera pięć nowych utworów, w tym „Busy Woman” oraz remiks „Please Please Please” z udziałem Dolly Parton. Edycja deluxe miała swoją premierę 14 lutego.
Single i teledyski Na początku kwietnia Carpenter zaczęła zapowiadać nowy singel za pomocą billboardów i wyjawiła, że wyda „małą piosenkę” przed swoim występem na festiwalu Coachella. 11 kwietnia 2024 roku wokalistka wypuściła utwór „Espresso”, który stał się głównym singlem promującym album. Piosenka odniosła ogromny sukces komercyjny, docierając do trzeciego miejsca na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 oraz na szczyty zestawień w wielu innych krajach. Carpenter zaprezentowała ten utwór na żywo podczas kilku wydarzeń, w tym na Coachelli oraz w programie Saturday Night Live. Do piosenki powstał również teledysk w reżyserii Dave’a Meyersa.
„” zostało wydane jako drugi singel z albumu 6 czerwca 2024 roku, wraz z teledyskiem, który piosenkarka zapowiadała wcześniej w mediach społecznościowych. Klip wyreżyserowany przez Bardię Zeinaliego stanowił kontynuację wideo do „Espresso”, a gościnnie wystąpił w nim Barry Keoghan. Utwór dotarł do pierwszego miejsca listy Hot 100, zapewniając Carpenter jej pierwszy numer jeden w karierze na tej liście.
Trzeci singel, „”, zadebiutował w dniu premiery albumu, czyli 23 sierpnia 2024 roku. W teledysku wyreżyserowanym przez Dave’a Meyersa wystąpiła amerykańska aktorka Jenna Ortega. Piosenka zadebiutowała na drugim miejscu listy Hot 100, a tuż za nią uplasowały się „Please Please Please” na miejscu trzecim oraz „Espresso” na czwartym. Dzięki temu Carpenter stała się pierwszym wykonawcą od czasów The Beatles, którego trzy pierwsze hity w top 5 znalazły się tam w tym samym tygodniu. 8 października 2024 roku utwór „” został wysłany do rozgłośni radiowych grających współczesne hity jako czwarty singel z albumu.
14 lutego 2025 roku, równolegle z premierą edycji deluxe Short n’ Sweet, ukazał się teledysk do wersji „Please Please Please” w duecie z Dolly Parton, który Carpenter współreżyserowała wraz z . Z kolei 7 marca 2025 roku utwór „Busy Woman” trafił do włoskich rozgłośni radiowych.
Trasa koncertowa 20 czerwca 2024 roku Carpenter ogłosiła trasę koncertową oraz 33 daty koncertów w Ameryce Północnej. Północnoamerykańska część trasy rozpoczęła się 23 września 2024 roku w Columbus w stanie Ohio, a zakończyła 18 listopada w Inglewood w Kalifornii. Na początku 2025 roku trasa objęła kraje Europy Zachodniej, gdzie zaplanowano 20 koncertów. Następnie, pod koniec 2025 roku, piosenkarka powróciła do Ameryki Północnej na dodatkowe 17 występów.
Nagrody i wyróżnienia RokNagrodaKategoriaRezultatŹródło2025Nagroda GrammyAlbum rokuBest Pop Vocal AlbumBest Engineered Album, Non-Classical2025American Music AwardsAlbum rokuUlubiony album pop2025Nickelodeon Kids’ Choice AwardsNajlepszy album2025MTV Video Music AwardsNajlepszy album
Sukces komercyjny Short n’ Sweet zadebiutował na pierwszym miejscu amerykańskiej listy Billboard 200, stając się pierwszym albumem Carpenter, który dotarł na szczyt oraz do pierwszej dziesiątki tego zestawienia, a także jej najlepszym tygodniem otwarcia w dotychczasowej karierze. Płyta wystartowała z wynikiem 362 tys. ekwiwalentów sprzedanych albumów. Krążek utrzymał pozycję lidera w drugim tygodniu z wynikiem 159 tys. ekwiwalentów. W trzecim tygodniu album pozostał na pierwszym miejscu, osiągając wynik 117 tys. jednostek. Dzięki temu stał się drugim najdłużej utrzymującym się na szczycie albumem roku na liście Billboard 200, ustępując miejsca jedynie The Tortured Poets Department Taylor Swift. Do grudnia 2025 roku Short n’ Sweet pokrył się czterokrotną platyną (zaświadczoną certyfikatem Recording Industry Association of America – RIAA), co stanowi pierwsze takie osiągnięcie dla jakiegokolwiek z jej albumów. Płyta zadebiutowała na pierwszym miejscu również w Portugalii, Francji, Hiszpanii, Belgii, Norwegii, Szwajcarii i Finlandii, stając się jej pierwszym numerem jeden w tych krajach.
Lista utworów +Short n’ SweetLp.Tytuł utworuAutorzyProdukcjaDługość1.„”Sabrina Carpenter, , Julia Michaels, John Ryan, Ian KirkpatrickRyan, Kirkpatrick, Julian Bunetta2:372.„”Carpenter, Allen, Jack AntonoffAntonoff3:063.„Good Graces”Carpenter, Allen, Michaels, Ryan, BunettaRyan, Bunetta3:054.„Sharpest Tool”Carpenter, Allen, AntonoffAntonoff3:385.„Coincidence”Carpenter, Allen, Michaels, Ryan, KirkpatrickRyan, Kirkpatrick2:446.„”Carpenter, Allen, Michaels, Ryan, KirkpatrickRyan, Kirkpatrick2:517.„Espresso”Carpenter, Allen, Steph Jones, BunettaBunetta2:558.„Dumb & Poetic”Carpenter, Allen, Michaels, RyanRyan2:139.„Slim Pickins”Carpenter, Allen, AntonoffAntonoff2:3210.„Juno”Carpenter, Allen, RyanRyan3:4311.„Lie to Girls”Carpenter, Allen, AntonoffAntonoff3:2212.„Don’t Smile”Carpenter, Allen, Jones, Ryan, BunettaRyan, Bunetta3:2636:15 +LP edycja specjalna – dodatkowy utwórLp.Tytuł utworuAutorzyProdukcjaDługość13.„Needless to Say”Carpenter, Allen, Ryan, KirkpatrickRyan, Kirkpatrick, Antonoff2:37 +Dodatkowe utwory – edycja deluxeLp.Tytuł utworuAutorzyProdukcjaDługość13.„15 Minutes”Carpenter, Allen, Ryan, BunettaRyan, Bunetta3:1114.„Please Please Please” (z udziałem Dolly Parton)Carpenter, Allen, AntonoffAntonoff3:0415.„Couldn’t Make It Any Harder”Carpenter, Allen, Ryan, BunettaRyan, Bunetta2:5916.„Busy Woman”Carpenter, Allen, AntonoffAntonoff3:0617.„Bad Reviews”Carpenter, Allen, Ryan, KirkpatrickRyan, Kirkpatrick, Antonoff2:2150:57
Certyfikaty KrajStatusAustralia (ARIA)2× platynowa płytaAustria (IFPI Austria)złota płytaBelgia (BRMA)2× platynowa płytaBrazylia (Pro-Música Brasil)3× platynowa płytaBrazylia (Pro-Música Brasil) Deluxeplatynowa płytaDania (IFPI Danmark)2× platynowa płytaFrancja (SNEP)platynowa płytaHiszpania (Promusicae)platynowa płytaHolandia (NVPI)platynowa płytaKanada (Music Canada)5× platynowa płytaNiemcy (BVMI)złota płytaNowa Zelandia (RMNZ)4× platynowa płytaPolska (ZPAV)2× platynowa płytaPortugalia (AFP)2× platynowa płytaStany Zjednoczone (RIAA)4× platynowa płytaSzwecja (GLF) Deluxe2× platynowa płytaWielka Brytania (BPI)3× platynowa płytaWłochy (FIMI)złota płyta
Przypisy
Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2024 Kategoria:Albumy Island Records Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Jacka Antonoffa Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Juliana Bunettę Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Iana Kirkpatricka Kategoria:Albumy nagrodzone Grammy dla najlepszego popowego albumu wokalnego