Tour de Pologne 2026 – 83. edycja szosowego wyścigu kolarskiego Dookoła Polski, która odbyła się od 3 do 9 sierpnia 2026 i składała z 7 etapów o łącznej długości 1110,7 kmW związku ze skróceniem 4. etapu o 14,1 km (z 176 km do 161,9 km) – ze względu na groźną kraksę w peletonie – faktyczna długość całego wyścigu wyniosła 1096,6 km.. Rozpoczęła się w Gdyni, a zakończyła w Wieliczce. Hasłem tej edycji imprezy, a także jej motywem przewodnim było „Północ–Południe”, bowiem wiodła ona od wybrzeża Morza Bałtyckiego do Sudetów (Karkonosze) oraz Karpat (Beskidy i Tatry). Impreza kategorii 2.UWT należała do cyklu UCI World Tour 2026. Na starcie stanęło 147 zawodników (w tym 10 Polaków) z 26 państw świata, reprezentujących 21 drużyn (18 WorldTeams, 2 ProTeams i jedną kadrę narodową – Polskę). Rywalizację ukończyło 127 kolarzy, a wygrał ją Niemiec Marco Brenner.

Etapy Trasę wyścigu zaprezentowano 26 maja 2026.

Przebieg trasy Trasa tej edycji wyścigu prowadziła przez północną, zachodnią i południową część Polski. Zawodnicy rywalizowali na etapach pagórkowatych, sprinterskich, górskich oraz jeździe indywidualnej na czas. Uroczysta prezentacja drużyn odbyła się 2 sierpnia 2026 w Gdyni, na pokładzie okrętu ORP „Błyskawica”.

1. etap Wyścig zainaugurowano 3 sierpnia 2026 na trasie z Gdyni do Koszalina, najdłuższym ponad 234-kilometrowym etapem, prowadzącym przez województwo pomorskie. Trasa przez Pomorze Gdańskie oraz Kaszuby była pagórkowata, z łącznym przewyższeniem wynoszącym 2186 m i maksymalną wysokością 248 m n.p.m. Na trasie wyznaczono premie lotne w Kartuzach, Bytowie oraz Polanowie, a także premie specjalne w Parchowie, Kołczygłowach i Kępicach. Premia górska (III kategorii) była ulokowana na Górze Chełmskiej (120 m n.p.m.), zaledwie 6 km przed metą.

Tego samego dnia na ulicach Koszalina odbył się również 1. etap Tour de Pologne Junior – Memoriał Mariana Więckowskiego w kategoriach: młodzik (7 rund po 2,6 km), młodziczka (6 rund po 2,6 km) i żak (4 rundy po 2,6 km).

2. etap mały|Kolarze przejeżdżający przez Golczewo. Drugi etap rozegrano 4 sierpnia 2026 w województwie zachodniopomorskim, na płaskiej trasie z Międzyzdrojów do Szczecina (przewyższenia o wysokości zaledwie 855 m a maksymalna wysokość 97 m n.p.m.). Odcinek liczył 150,1 km, sprzyjając sprinterom. Premie lotne wyznaczono w Kamieniu Pomorskim, Nowogardzie i Goleniowie, były również dwie premie specjalne.

Tego samego dnia na ulicach Szczecina odbył się również 2. etap Tour de Pologne Junior – Memoriał Mariana Więckowskiego w kategoriach: młodzik (7 rund po 2,4 km), młodziczka (6 rund po 2,4 km) i żak (4 rundy po 2,4 km).

3. etap mały|Jonathan Milan w koszulce lidera klasyfikacji punktowej TdP 2026 przed jazdą indywidualną na czas w Wieliczce. Włoch wygrał trzy pierwsze etapy wyścigu. Trzeci etap przeprowadzono 5 sierpnia 2026 w województwie lubuskim, na trasie z Gorzowa Wielkopolskiego do Zielonej Góry. Odcinek liczył 193,5 km. W końcowej jego części teren zaczął się wznosić. Suma przewyższeń wyniosła 1181 m a najwyższy punkt trasy – 189 m n.p.m. Premie lotne zlokalizowano w Strzelcach Krajeńskich, Świebodzinie i Sulechowie, premie specjalne wyznaczono w Skwierzynie i Międzyrzeczu, a premię górską (III kategorii) usytuowano w Przytoku, na wysokości 145 m n.p.m., na 12 km przed metą. Tour de Pologne powrócił na drogi województwa lubuskiego po 24 latach przerwy (podczas 59. edycji w 2002 r. odbyły się tutaj dwa etapy: Stargard Szczeciński – Zielona Góra oraz Kożuchów – Szklarska Poręba), lecz był to pierwszy etap po reformie administracyjnej w 1999 r. w całości rozegrany na obszarze tego województwa. Spowodowało to olbrzymie zainteresowanie przejazdem wyścigu wśród mieszkańców bez wyjątku wszystkich miejscowości, zlokalizowanych na trasie tego etapu. Poszczególne miasta i wsie rywalizowały ze sobą na najoryginalniejszy sposób powitania nadjeżdżających kolarzy. Wiralem nie tylko tego etapu, lecz całej 83. edycji Tour de Pologne był wymachujący mieczem rycerz jadący na rowerze, równolegle do mijającego go peletonu, przed wjazdem do Sulechowa (ów rycerz symbolizował Sulecha – symbol tego miasta).

Tego samego dnia na ulicach Zielonej Góry odbył się również 3. etap Tour de Pologne Junior – Memoriał Mariana Więckowskiego w kategoriach: młodzik (4 rundy po 4,3 km), młodziczka (3 rundy po 4,3 km) i żak (2 rundy po 4,3 km).

4. etap Czwarty etap był pierwszym górskim odcinkiem wyścigu a został rozegrany 6 sierpnia 2026 w historycznie Dolnym Śląsku. Zawodnicy wystartowali w Żaganiu i mieli pokonać 176 km do Karpacza przez Wzgórza Dalkowskie oraz Bory Dolnośląskie. Metę ulokowano na wysokości 815 m n.p.m. na „kultowej” górze Orlinek, pod skocznią narciarską o tej samej nazwie, a zwieńczyła ona niezwykle stromy podjazd. Łączne przewyższenie wyniosło 2434 m a najwyższy punkt etapu – 841 m n.p.m. Na trasie wyznaczono premie górskie w Antoniowie (III kategorii, 573 m n.p.m.), Borowicach (I kategorii, 631 m n.p.m.) i Karpaczu (I kategorii, 824 m n.p.m.), a także dwie premie specjalne.

Tuż przed ostrym zakrętem, na 42 km przed metą – na skutek mokrej po ulewnym deszczu nawierzchni drogi – w peletonie doszło do groźnej kraksy z udziałem blisko 40 kolarzy, w tym dużej części z czołówki wyścigu, którzy odnieśli różne obrażenia. Na czele jechała czteroosobowa ucieczka, która wypracowała sobie ponad półtoraminutową przewagę. W związku z tym – na 40 km przed metą – sędziowie podjęli decyzję o neutralizacji (zatrzymaniu ścigania i późniejszym jego wznowieniu z zachowaniem wypracowanych wcześniej różnic czasowych), ponieważ zbyt duża grupa kolarzy potrzebowała pomocy medycznej. Większość z nich była w stanie kontynuować jazdę, dlatego po około 30 minutach etap wznowiono, skracając go jednak o 14,1 km (do 161,9 km) i usuwając jedną górską premię w ramach rundy wokół Karpacza – w Borowicach. Pozwoliło to ominąć zawodnikom najniebezpieczniejszą część trasy (ostry zjazd). Poobijany Bart Lemmen wygrał rywalizację, odnosząc tym samym największy sukces w karierze. Poważne straty poniosła z kolei najmocniejsza ekipa w stawce – UAE Team Emirates-XRG. Po upadku do dalszej jeazdy nie wrócili Kolumbijczyk Juan Sebastián Molano i Francuz Benoît Cosnefroy. Szczególnie ucierpiał pierwszy z nich, długo nie podnosząc się z jezdni. Ucierpiał również jeden z faworytów imprezy – Portugalczyk João Almeida, który mimo dojechania do mety, przekroczył jej linię z kilkunastominutową stratą do zwycięzcy. W związku z tym nie pojawił się on na podpisaniu listy startowej dzień później, co oznaczało rezygnację z udziału w wyścigu.

5. etap Piąty etap odbył się 7 sierpnia 2026 na trasie z Opola do Kocierzy Resortu, zlokalizowanego w Przełęczy Kocierskiej. Odcinek liczył 218,9 km, zawierając dwie premie górskie i liczne podjazdy, w tym pod Górę Świętej Anny (366 m n.p.m., premia górska II kategorii), Przełęcz Przegibek (666 m n.p.m., premia górska I kategorii) oraz liczne wzniesienia w Beskidach. Premie lotne rozegrano w Ujeździe, Pisarzowicach i Bielsku-Białej. Na trasie wyznaczono również premię specjalną. O wyniku etapu zdecydował finałowy podjazd do Kocierzy Resortu, usytuowanej na wysokości 740 m n.p.m., na granicy województw małopolskiego i śląskiego. Suma przewyższeń to 2119 m a najwyższy punkt – 738 m n.p.m..

6. etap Szósty, „królewski” etap został rozegrany 8 sierpnia 2026 w okolicach Bukowiny Tatrzańskiej. Mimo krótkiej trasy (125,5 km) był on naszpikowany podjazdami o przewyższeniach wynoszących łącznie 2850 m, z najwyższym punktem o wysokości 1084 m n.p.m. Premie górskie wyznaczono na Przełęczy Sierockie (994 m n.p.m., II kategorii), Przełęczy Słodyczki (1082 m n.p.m., I kategorii) oraz na Ścianie Bukovina (983 m n.p.m., I kategorii im. Joachima Halupczoka) w Gliczarowie Górnym, którą zawodnicy pokonali 3-krotnie. Premię lotną zlokalizowano w Białym Dunajcu. Metę w Bukowinie Tatrzańskiej ulokowano na wzniesieniu o wysokości 945 m n.p.m..

Tego samego dnia odbył się również Orlen Tour de Pologne Amatorów – Memoriał Ryszarda Szurkowskiego na trasie długości 53,9 km, prowadzącej z Bukoviny Resort (908 m n.p.m.) do Stacji Narciarskiej Rusiń-ski w Bukowinie Tatrzańskiej (927 m n.p.m.).

7. etap Ostatni etap odbył się 9 sierpnia 2026 w formie indywidualnej jazdy na czas. Trasę o długości 12,5 km wytyczono ulicami Wieliczki, ze startem i metą przy tamtejszej kopalni soli. Zmagania rozpoczęły się nieco ponad 1,5-kilometrowym podjazdem, a następnie trasa wiodła płaskim i lekko opadającym terenem. Suma przewyższeń wyniosła 184 m a najwyższy punkt – 364 m n.p.m..

Uczestnicy Drużyny

Lista startowa

Legenda: DNF – nie ukończył etapu, OTL – przekroczył limit czasu, DNS – nie wystartował do etapu, DSQ – zdyskwalifikowany. Numer przy skrócie oznacza etap, na którym kolarz opuścił wyścig.

Wyniki etapów Etap 1.

Etap 2.

Etap 3.

Etap 4.

Etap 5.

Etap 6.

Etap 7.

Klasyfikacje Klasyfikacja generalna

Klasyfikacja punktowa

Klasyfikacja górska

Klasyfikacja najaktywniejszych

Klasyfikacja drużynowa

Liderzy klasyfikacji

Transmisje telewizyjne Prawa do pokazywania tej edycji TdP na terytorium Polski posiadała Telewizja Polska, która odpowiadała również za produkcję sygnału telewizyjnego z wyścigu (koszt: ponad 4 mln zł). Transmisję z każdego etapu – od startu do mety – prowadzono w TVP Sport, na stronie internetowej sport.tvp.pl, w aplikacji mobilnej oraz Smart TV. Ostatnie kilometry wszystkich etapów pokazywano również w TVP1, która codziennie emitowała również kroniki poszczególnych etapów (podsumowanie najważniejszych wydarzeń na trasie).

Międzynarodowe prawa należały do Warner Bros. Discovery, który do transmitowania TdP 2026 wykorzystał swój główny kanał – Eurosport 1, a także serwisy strumieniowe: HBO Max i Playera. Skrócone retransmisje wszystkich etapów pokazywano w Eurosporcie 2 i Eurosporcie 1. Transmisje na obydwu kanałach Eurosportu dostępne były w 65 państwach świata (53 w Europie oraz 12 w Azji i Oceanii).

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

2026 Kategoria:2026 w polskim sporcie Kategoria:UCI World Tour 2026