Więzienie w Burrel (alb. Burgu i Burrelit) – zakład karny położony w mieście Burrel w północno-wschodniej Albanii. Zajmuje powierzchnię 21 000 m.kw..
Historia Powstanie więzienia Plan budowy nowoczesnego zakładu karnego, zlokalizowanego w północnej części Albanii powstał w 1937 za rządów króla Zoga I. Projekt zakładał, że w więzieniu będzie mogło przebywać co najmniej 2000 osadzonych. Z powodów finansowych budynek wzniesiony w 1938 był znacznie mniejszy od planowanych rozmiarów i do 1939 nie był wykorzystywany do celów penitencjarnych. Pierwsi więźniowie pojawili się w Burrel w okresie włoskiej okupacji Albanii.
Więzienie nr 321 Od 1944 budynki więzienia pełniły rolę magazynu wojskowego. W 1946 budynek otoczono wysokim betonowym murem, a we wrześniu skierowano do niego grupę więźniów z Elbasanu. Pierwszym komendantem więzienia został mianowany porucznik Vangjel Rrëmbeci, a załoga liczyła 17 osób. Większość osadzonych odsiadywała w Burrel długie wyroki (co najmniej 20 lat), przy czym często stosowaną praktyką było ich przedłużanie w czasie uwięzienia. W okresie rządów komunistycznych, więzienie w Burrel (nazywane w nomenklaturze urzędniczej więzieniem nr.3, a następnie więzieniem 321) stało się od 1946 jednym z najważniejszych zakładów karnych, przeznaczonych głównie dla więźniów politycznych (obok więzień w Spaçu i w Qafë Bari). W gronie osadzonych w Burrel znaleźli się przedwojenni ministrowie (Sokrat Dodbiba, Kosta Kotta, Rrok Gera), duchowni (Simon Jubani, Zef Pllumi, Karol Serreqi, Vissarion Xhuvani), generałowie (Abaz Fejzo, Gjin Marku), członkowie rodzin represjonowanych działaczy komunistycznych (Fatos Lubonja, Bashkim Shehu), a także politycy aktywni w okresie postkomunistycznym (Pjetër Arbnori, Spartak Ngjela). Od początku swojej działalności więzienie w Burrel było przepełnione - w 1950 liczba osadzonych sięgnęła 580, mimo że urzędowo pojemność obiektu szacowano na 228 osób. W czasie odbywania kary w latach 1946-1990 zmarło co najmniej 400 więźniów, którzy zostali pochowani w zbiorowym grobie na terenie więzienia. W 1990 w więzieniu przebywało ponad 200 osadzonych.
Dalsze losy więzienia 2 czerwca 1992, po zwycięstwie Demokratycznej Partii Albanii w wyborach parlamentarnych, decyzją ministra Bashkima Kopliku więzienie zostało zamknięte. Otwarto je ponownie w 1997 jako więzienie o zaostrzonym rygorze. Do więzienia w Burrel trafiają więźniowie skazani na karę dożywotniego pozbawienia wolności, a także skazani za udział w organizacjach przestępczych. W 2018 w więzieniu przebywało 162 skazanych, nad którymi pieczę sprawowało 120 funkcjonariuszy służby więziennej. W tym samym roku doszło do strajku głodowego więźniów, skarżących się na złe warunki odbywania kary, spowodowane przepełnieniem zakładu karnego.
Komendanci więzienia Na podstawie 1946: Vangjel Rrëmbeci 1953-1955: Xhipe Kapaj 1956-1962: Metush Rrapo 1966-1967: Qani Nako 1967-1970: Nazar Demiraj 1971-1974: Hajri Leskaj 1974-1981: Idajet Deda
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Albania w okresie komunizmu Kategoria:Prawo w Albanii Kategoria:Więzienia w Albanii Kategoria:Budynki oddane do użytku w 1938