Michał Kostmanowicz (ur. 27 września 1897 w Polance Wielkiej, zm. 16 czerwca 1919 pod Niżniowem) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Waleriana i Marii urodzony 27 września 1897 w Polance Wielkiej, w ówczesnym powiecie bialskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Wadowicach. 28 czerwca 1914 ukończył naukę w klasie szóstej.
16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do Batalionu Uzupełniającego Tadeusza Terleckiego, a następnie do 12 kompanii III baonu 3 pułku piechoty. 15 listopada 1914 w czasie walk w Karpatach został ranny w szyję i odesłany do szpitala. 11 lutego 1915 przydzielony został do Szkoły Podchorążych Legionów Polskich w Máramarossziget. 14 maja 1915, po ukończeniu szkolenia i zdaniu egzaminów „ze stopniem dostatecznym”, został mianowany aspirantem oficerskim w randze tytularnego sierżanta z poborami plutonowego i 1 czerwca przydzielony do 6 kompanii II batalionu 2 pułku piechoty.. 7 września 1915 został mianowany chorążym. 7 listopada 1915 pod Bielgowem otrzymał ranę postrzałową i 12 listopada 1915 został ewakuowany do szpitala w Opawie. 27 grudnia 1915 został przydzielony do Baonie Uzupełniającego Nr 2, a 8 stycznia 1916 wysłany na front. 18 sierpnia 1916 awansował na podporucznika. W tym czasie ponownie służył w 6 kompanii 2 pp.
Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) kontynuował służbę w Polskiej Sile Zbrojnej. 25 października 1917 wykazany jako instruktor na kursie karabinów maszynowych, a 1 listopada tego roku jako instruktor na kursie wyszkolenia w Przemyślu. 20 grudnia 1917 awansował na porucznika. W listopadzie 1918 „przeszedł automatycznie z Polskiej Siły Zbrojnej do” Wojska Polskiego. W czasie wojny z Ukraińcami walczył w szeregach 7 pułku piechoty Legionów jako dowódca 10 kompanii. Poległ 16 czerwca 1919 pod Niżniowem. 15 lipca 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6976 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 12 maja 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Srebrny Medal Waleczności 2 klasy – 26 marca 1916
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Polance Wielkiej Kategoria:Ludzie związani z Wadowicami Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 7 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Oficerowie Polskiej Siły Zbrojnej (Polnische Wehrmacht) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polegli w wojnie polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich