Władysław Mizia (ur. 8 września 1939 w Jeleśni, zm. 27 sierpnia 2000) – polski inżynier elektryk, nauczyciel akademicki.
Życiorys Od 1957 r. studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej, uzyskując w 1962 r. dyplom magistra inżyniera elektryka o specjalności maszyny elektryczne. 1 listopada 1962 r. został zatrudniony na Politechnice Śląskiej, w charakterze nauczyciela akademickiego, przechodząc wszystkie szczeble kariery dydaktycznej i naukowej. Początkowo pracował na etacie asystenta w Katedrze Maszyn Elektrycznych, a w latach 1963–1969 na stanowisku starszego asystenta. Kolejne stopnie naukowe nadała Mu Rada Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej: w 1969 r. uzyskał (z wyróżnieniem) stopień doktora nauk technicznych na podstawie pracy pt. Analiza i optymalizacja obwodu elektromagnetycznego dwubiegunowych generatorów synchronicznych (promotor: prof. Władysław Paszek)Katedra Maszyn i Urządzeń Elektrycznych s. 170 [dostęp 2026-05-15]., w 1980 r. - stopień doktora habilitowanego w zakresie maszyn elektrycznych. Od 1 października 1969 r. był zatrudniony na stanowisku adiunkta, od 1 listopada 1974 r. na stanowisku docenta kontraktowego. 1 kwietnia 1981 r. został powołany na stanowisko docenta etatowego, z dniem 15 maja 1991 r. - na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Katedrze Maszyn i Urządzeń Elektrycznych Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej. Od 1 października 1990 r. był ponadto zatrudniony na stanowisku profesora w Filii Politechniki Łódzkiej w Bielsku-Białej, gdzie pełnił równocześnie funkcję kierownika Katedry Elektrotechniki.
Na Uczelni, w latach 1984–1987 przewodniczył Senackiej Komisji ds. Dydaktyki i Wychowania oraz Senackiej Komisji Bibliotecznej, w latach 1978–1979 był prodziekanem ds. nauczania i wychowania Wydziału Elektrycznego, zaś w latach 1980–1981 oraz 1985–1990 był dziekanem Wydziału ElektrycznegoWydział Elektryczny Politechniki Śląskiej - Poczet dziekanów [dostęp 2026-05-15].. Ponadto w latach 1984–1994 był zastępcą dyrektora ds. nauki w Instytucie Maszyn i Urządzeń Elektrycznych, a od 1994 r. był kierownikiem Katedry Maszyn i Urządzeń Elektrycznych.
Prowadził zajęcia dydaktyczne z zakresu teorii, projektowania i badania maszyn elektrycznych na studiach inżynierskich i magisterskich. Był autorem i współautorem 4 podręczników akademickich oraz licznych skryptów (wydawanych wielokrotnie), stanowiących pomoc dydaktyczną dla studentów z zakresu badań laboratoryjnych maszyn elektrycznych.
W latach 1985–1987 był członkiem Centralnej Komisji Szkolnictwa Elektrycznego i Wydawnictw SEP, a od 1984 r. członkiem Sekcji Maszyn Elektrycznych i Transformatorów Komitetu Elektrotechniki PAN.
Pochowany 29 sierpnia 2000 r. na cmentarzu parafii św. Wojciecha w Jeleśni (sektor 5, grób 2596).
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (1982) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1990) Złota Odznaka „Zasłużony dla Energetyki” (1989) Odznaka Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej (1988) Srebrna Odznaka Honorowa SEP (1988) Źródło:.
Nagrody
Nagroda Rektora Politechniki Śląskiej (wielokrotnie w latach 1963–1988) Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna III stopnia za wyróżniającą się pracę doktorską (1970)Komunikat o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1970 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oś. i Sz. W. z 31 stycznia 1971, Nr A-1, poz. 10, s. 19 [dostęp 2026-05-15]. Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa stopnia III za szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia (1974) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (1981) Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (1986)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Jeleśni Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Energetyki” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 2000