Kościół w Kastlösie – świątynia należąca do Kościoła Szwecji. Znajduje się w południowo-zachodniej części Olandii. Architektura Kościół został zbudowany w 1855 roku przez architekta Petera Isberga na podstawie rysunków Johana Adolfa Hawermana. Nowa budowla miała zawierać fragmenty zachodniej wieży średniowiecznego . Był to zabieg stosowany dość powszechnie podczas przebudowy kościołów na Olandii. Hawerman uznał jednak wieżę za zbyt kruchą, aby wkomponować ją w nowy kościół. Doprowadziło to do wzniesienia zupełnie nowej budowli na północ od poprzedniej. Oddano ją do użytku dnia 23 lipca 1856 roku.
Kościół jest przestronną budowlą salową z prezbiterium od wschodu, zakrystią od północy i wieżą od zachodu. Wieża została wyposażona w latarnię z iglicą zwieńczoną krzyżem. W prezbiterium znajdują się trzy okna otoczone pilastrami. W ołtarzu autorstwa Andersa Dahlströma starszego mieścił się krucyfiks z 1748 roku, flankowany postaciami Mojżesza i Jana Chrzciciela. Ambona w stylu empire miała wejście z zakrystii. Wnętrze uległo znacznym zmianom podczas renowacji w latach 50. XX wieku. Kościół salowy został przekształcony w trzynawową świątynię halową z wapiennymi kolumnami i płaskim dachem z widocznymi belkami. Trzy okna na ścianie wschodniej zamknięto i zastąpiono dużym freskiem Chrystusa powracającego w chwale, wykonanym przez Waldemara Lorentzona, Hansa Fagerströma oraz Stiga Klinga. Chrystus stoi na tęczy, która rozciąga się nad ziemią Olandii, bogatą w kwiaty. Tłum ludzi ze wszystkich grup etnicznych i wyznań trzyma się za ręce. Fresk przedstawia jednak również mroczną stronę istnienia, kiedy Adam i Ewa zrywają więź z Bogiem i gdy miasto Sodoma zostaje zniszczone przez ogień. Jednak ta strona człowieczeństwa nie ma ostatniego słowa, co ilustrują narodziny Jezusa w Betlejem, będące darem Boga dla ludzkości. Pasterze i mędrcy składają Mu hołd. Nad tym obrazem wznosi się wyobrażenie Golgoty. Wnętrze mały|lewo|Wnętrze Na uwagę zasługują:
chrzcielnica z otworem odpływowym, z podstawą z piaskowca gotlandzkiego z XIII wieku, krucyfiks z 1748 roku z ołtarza Andersa Dahlströma starszego, dzwonki mszalne z XIV lub XV wieku, kamienny ołtarz z pierścieniem, z czasów renowacji w latach 1953–1954, ambona wapienna z 1953 roku, ozdobiona płaskorzeźbami z symbolami ewangelistów, autorstwa Erika Johanssona, wyposażenie ławek z lat 1953–1954, .
Pierwsze organy zostały zbudowane w 1858 roku przez Andersa Gustafa Nygrena ze Sztokholmu. Uroczyście oddano je do użytku dnia 11 września 1859 roku. W 1904 roku instrument został przebudowany przez Emila Wirella. W 1936 roku firma A. Mårtenssons Orgelfabrik AB zbudowała nowe organy pneumatyczne z 23 głosami, które w latach 1953–1954 przebudował Einar Berg. Kolejne renowacje miały miejsce w latach 1983–1984 i 1999.
Przypisy
Kategoria:Świątynie luterańskie w Szwecji Kategoria:Zabytkowe kościoły w Szwecji Kategoria:Kościoły na Olandii