Witold Borucki ps. „Dąb” i „Babinicz” (ur. 3 listopada 1924 w Rawach, zm. 19 sierpnia 1949 w Żebry-Wierzchlasy) – polski działacz podziemia niepodległościowego, żołnierz Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW). Komendant XVI Okręgu NZW „Tęcza”.
Życiorys Urodził się w rodzinie rolników Aleksandra i Petroneli z Wiszowatych we wsi Rawy. Miał dwóch braci (Czesława i Andrzeja) oraz trzy siostry (Annę, Zdzisławę i Irenę). Uczęszczał do Gimnazjum Ojców Salezjanów w Jaciążku, gdzie zakończył nauczanie w drugiej klasie z powodu wybuchu wojny. Wstąpił wówczas w szeregi Armii Krajowej – należał do konspiracyjnej placówki terenowej Sypniewo w Obwodzie AK Maków Mazowiecki. Po zakończeniu II wojny światowej i zainstalowaniu władz komunistycznych pozostał w konspiracji. Zmobilizowany do Ludowego Wojska Polskiego, zdezerterował w lipcu 1945 z Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej w Modlinie i wstąpił do NZW. Służył początkowo w oddziale por. Feliksa Przybytniewskiego „Mieczysława”, a następnie por. Mariana Kraśniewskiego „Burzy”. Oddziały te rozbrajały posterunki Milicji Obywatelskiej i pociągi oraz stoczyły kilka walk z grupami UB, KBW i MO. Po podporządkowaniu w połowie 1946 struktur dowodzonych przez por. „Mieczysława” kpt. Zygmuntowi Kuleszy „Młotowi”, który tworzył nowy XVI Okręg NZW obejmujący powiaty Ostrołęka, Przasnysz, Maków Mazowiecki, Ciechanów i północno-wschodnią część Prus Wschodnich, oddział dowodzony wówczas przez „Burzę” został dość szybko rozformowany. Jego żołnierzy przydzielono do patroli PAS NZW lub skierowano do konspiracji. Od 1946 dowodził patrolem partyzanckim Pogotowia Akcji Specjalnej (PAS). Na rozkaz komendanta powiatu NZW Maków Mazowiecki por. Kraśniewskiego, „Burza” wykonał kilka akcji rozbrajania milicyjnych patroli i rekwirowania potrzebnego zaopatrzenia. Odgrywając coraz większą rolę w funkcjonowaniu organizacji NZW przejął Komendę Powiatu po „Burzy”. Nie ujawnił się w ramach amnestii 1947. Uczestniczył w odprawie 20 maja 1947 we wsi Olszyny, podczas której grupa kadry podoficerskiej Okręgu „Mazowsze” podjęła decyzję o kontynuowaniu działalności organizacyjnej i wybrała nowego komendanta okręgu – chor. Józefa Kozłowskiego „Lasa”. Od 20 lipca 1947 pełnił funkcję komendanta Powiatu „Mściciel” w ramach XVI Okręgu NZW „Orzeł”. Wyróżniał się aktywnością i dynamiką działań zbrojnych – dowodził m.in. atakami na posterunki MO w Młynarzach, Sypniewie, Jednorożcu, Krzynowłodze Małej i Baranowie oraz potyczkami z grupami operacyjnymi KBW, UB i MO w kilku miejscowościach regionu. W nocy z 10 na 11 czerwca 1947 wziął potajemnie ślub z Anną Płaszczyńską (nauczycielką) w kaplicy w Nowej Wsi. PUBP w Ostrołęce przygotował zasadzkę na planowany ślub, ale akcja partyzantów udaremniła jej skutki. Wraz z Anną posługiwał się fałszywym nazwiskiem Nadwodny. Żona została aresztowana w grudniu 1947, a w maju 1948 w więzieniu mokotowskim urodziła syna Arkadiusza. Po rozbiciu Komendy Okręgu „Orzeł” przez Józefa Kozłowskiego „Lasa” w czerwcu 1948, Borucki odtworzył struktury okręgu pod nowym kryptonimem „Tęcza” i w lipcu 1948 r. objął nad nimi dowództwo. 14 sierpnia 1948 r. awansowany do stopnia chorążego. Przyjął pseudonim „Babinicz”. Kontynuował demokratyczne metody dowodzenia i reformy wprowadzone przez poprzednika. Walka Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego z odbudowanym przez komendanta „Babinicza” XVI Okręgiem NZW „Tęcza” trwała przez kolejne trzynaście miesięcy. Rankiem 19 sierpnia 1949 r. został podstępnie zamordowany wraz z Henrykiem Milewskim „Ciętym” i Stanisławem Suchołbiakiem „Szarym” przez grupę agentów UB (byłych żołnierzy NZW) działających pod kryptonimem „V Kolumna” na zlecenie naczelnika Wydziału III WUBP w Warszawie. Zabójstwa dokonano najprawdopodobniej koło Żebry-Wierzchlas (okolice Amelina) podczas snu. Miejsce pochówku pozostaje nieznane.
Odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski odznaczony w 2008 przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.
Upamiętnienie Pomnik Ofiar Terroru Komunistycznego w Ostrołęce (Skwer im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego). Na centralnej tablicy pomnika widnieje jego nazwisko obok innych dowódców NZW (Józef Kozłowski „Las”, Hieronim Rogiński „Róg”, Aleksander Bednarczyk „Adam”). Dookoła obelisku z orłem znajdują się krzyżowe tablice z nazwiskami i datami śmierci wielu ofiar terroru komunistycznego z ziemi ostrołęckiej (lata 1944–1954). Pomnik odsłonięto w 2008 r. w obecności prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Żołnierze Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Zamordowani przez funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa Polski Ludowej