Rinko Kobayashi-Grudzińska, jap. 小林倫子 (ur. 19 lutego 1951 w prefekturze Hyōgo) – japońska pianistka specjalizująca się w twórczości Fryderyka Chopina. Od 1977 mieszka w Polsce.
Jej mężem jest Albert Grudziński, wieloletni dyrektor generalny Towarzystwa im. Fryderyka Chopina oraz Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina.
Biografia Rinko Kobayashi urodziła się w prefekturze Hyōgo w Japonii. Naukę śpiewu rozpoczęła w wieku trzech lat, natomiast gry na fortepianie uczyła się od czwartego roku życia. Już jako dziecko regularnie występowała w radiu i telewizji, śpiewając i grając na fortepianie, a także występując w musicalach dziecięcych.
Studiowała pod kierunkiem w Toho Gakuen School of Music. Kształciła się również prywatnie u i Seijiego Ozawy oraz studiowała kompozycję u . Po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę pedagogiczną w Tokyo College of Music.
Po zdobyciu nagrody specjalnej podczas XVIII Konkursu Wysyłkowego dla Laureatów Konkursów Muzycznych NHK–Mainichi wyjechała do Europy. W 1980 uzyskała dyplom i nagrodę specjalną podczas X Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Uczyła się u Andrzeja Jasińskiego.
W 1977 zamieszkała w Warszawie. W latach 1987–1991 była solistką Orkiestry Kameralnej Radia i Telewizji w Warszawie, współpracując z zespołem aż do jego rozwiązania.
Rinko Kobayashi koncertowała m.in. w: Carnegie Recital Hall w Nowym Jorku, Wigmore Hall w Londynie oraz w ramach Vienna International Meister Concerto Series.
Dyskografia Album Chopin Forever, wydany w 1998, zdobył w Polsce pierwszą złotą płytę w kategorii muzyki fortepianowej klasycznej (1999) oraz pierwszą platynową płytę w kategorii fortepianu solowego muzyki klasycznej (2000).
W 1999 dokonała pierwszego światowego nagrania utworów Romana Maciejewskiego wraz z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia. Album Rinko Kobayashi gra Romana Maciejewskiego został nominowany do nagrody Fryderyk w kategorii muzyki współczesnej.
1984 – Mendelssohn, Pieśni Bez Słów, Wifon LP 1987 – Chopiniana, Pronit LP 1988 – Ignacy Jan Paderewski. Nokturny, Polskie Nagrania „Muza” LP 1989 – Mozart , Edition Vol. 1 Symphoninen 1, Audiostax CD 1990 – Mozart Symfonie, Kobayashi Rajski, Wifon LP 1990 – Romantic Polish Piano Music, Polskie Nagrania „Muza” CD 1995 – Halina Czerny-Stefanska, Rinko Kobayashi. Duo Piano Masterpiece Collection, Pony Canyon Inc. CD 1997 – Chopin Forever, Polskie Nagrania Edition Ltd. CD 1999 – Roman Maciejewski, ZPR Records CD 2000 – The Chopin I love, Polskie Nagrania „Muza” CD 2009 – Hommage a Chopin, Agencja Artystyczna MTJ CD 2010 – Paderewski utwory fortepianowe, Polskie Nagrania „Muza” CD 2013 – Love & Miłość (Fauré Beethowen Rachmaninow), Polskie Nagrania „Muza” CD 2018 – Chopin. Nokturny, Polskie Nagrania „Muza” CD 2023 – Chopin. 57 Mazurków, Polskie Nagrania „Muza” CD
Publikacje Wraz z Albertem Grudzińskim opracowała i wydała publikację The World's Children's Piano Collection: Poland Edition.
Wspólnie z mężem oraz jego bratem współtworzyła książkę The Chopin Cult in Poland, którą również przetłumaczyła na język japoński.
Film i telewizja W 1995 wykonała większość utworów muzycznych wykorzystanych w filmie dokumentalnym Serce Chopina w reżyserii Piotra Szalszyhttps://filmpolski.pl/fp/index.php?film=428783 [online] Serce Chopina [dostęp 2028-05-17].
W 1999 wystąpiła we wszystkich scenach muzycznych serialu telewizyjnego Lato w Nohant, poświęconego okresowi życia Fryderyka Chopina.
W 2000 kilka mazurków Romana Maciejewskiego w jej wykonaniu zostało wykorzystanych w filmie Amerykanin w Paryżu i problem polski w reżyserii Stefana Szlachtycza.
Nagrody i odznaczenia 1988 – wyróżnienie Ministra Kultury PRL „Zasłużony Kulturze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” za popularyzację twórczości Fryderyka Chopina na świecie 2002 – Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej „za wybitne zasługi w rozwijaniu polsko-japońskiej współpracy”, nadany przez Prezydenta RPPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 lipca 2002 r. o nadaniu orderów (). 2025 – Odznaczenie Ministra Spraw Zagranicznych Japonii za rok 2025
Inne informacje Rinko Kobayashi nauczyła się czytać w wieku dwóch lat. Już jako dziecko komponowała melodie do wierszy Hachirō Satō. Jej talent zwrócił uwagę kompozytora Kōsaku Yamady, który po zapoznaniu się z artykułem prasowym na jej temat poprosił ją o spontaniczne skomponowanie melodii do wybranego tekstu. Utwór stworzony przez Kobayashi okazał się zbliżony do kompozycji samego Yamady. Rękopisy obu melodii zostały uwzględnione w indeksie dzieł Kōsaku Yamady opublikowanym przez Toyama Music Foundation Library i znajdują się obecnie w Kazuyuki Toyama Memorial Museum of Modern Japanese Music przy Uniwersytecie Meiji Gakuin.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Alumni Tōhō Gakuen School of Music Kategoria:Japońscy pianiści Kategoria:Ludzie urodzeni w prefekturze Hyōgo Kategoria:Muzycy związani z Warszawą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Kategoria:Polscy zdobywcy platynowych płyt Kategoria:Urodzeni w 1951