Centralny Zarząd Nauki i Propagandy Rolniczej – jednostka organizacyjna Ministerstwa Rolnictwa ustanowiona w celu sprawowania nadzoru i koordynowanie działalności rolniczych instytutów naukowo -badawczych. Centralny Zarząd stanowił operatywną jednostką do bezpośredniego kierowania całokształtem nauki i propagandy rolniczej
Powołanie Centralnego Zarządu Na podstawie uchwały Prezydium Rządu z 1955 r. o organizacji nauki i propagandy rolniczej w resorcie w rolnictwa powołano Centralny Zarząd Nauki i Propagandy Rolniczej. Zarząd powstał w miejsce zniesionego Centralnego Instytutu Rolniczego, powstałego w 1951 roku. Powołanie Centralnego Zarządu pozostawało w ścisłym związku z dekretem z 1947 r. o organizacji nauki i szkolnictwa wyższego.
Cele i zadania Centralnego Zarządu Centralny Zarząd Nauki i Propagandy Rolniczej, działający w strukturach resortu rolnictwa w połowie lat pięćdziesiątych, powołany został celem zapewnienia należytego powiązania nauki z praktyką rolną oraz stworzenia warunków dla systematycznego wprowadzania do produkcji osiągnięć wiedzy rolniczej i przodującej praktyki.
Do zasadniczych zadań Centralnego Zarządu należało:
inicjowanie oraz koordynowanie podstawowych prac instytutów resortu rolnictwa, jak również kierowanie koncentracją badań wokół najważniejszych zagadnień gospodarki narodowej oraz potrzeb poszczególnych rejonów kraju; zapewnianie ścisłej współpracy instytutów naukowych z rejonowymi zakładami doświadczalnymi i stacjami selekcji roślin; czuwanie nad prawidłowym przebiegiem i wykonaniem planów badawczych oraz nadzorowanie przekazywania wyników zakończonych badań do praktyki rolniczej; dopilnowanie, aby organy kierujące produkcją rolną wykorzystywały wyniki badań poprzez planowe wprowadzanie osiągnięć nauki do praktyki; kierowanie propagandą rolniczą mającą na celu jak najszersze upowszechnianie wyników badań krajowych oraz doświadczeń innych państw, szczególnie krajów socjalistycznych; kierowanie działalnością rolniczych rejonowych zakładów doświadczalnych, powołanych do obsługi naukowej oraz prowadzenia propagandy rolniczej w rejonach; zapewnianie przodującej praktyce rolniczej stałej pomocy oraz współdziałania ze strony nauki i właściwych organów produkcji rolnej; organizowanie masowego szkolenia rolników, kierowanie działalnością wydawniczą, wystawienniczą oraz wycieczkową, jak również propagandą rolniczą prowadzoną za pośrednictwem prasy, radia i filmu; kierowanie pracami w zakresie hodowli nowych odmian roślin uprawnych, ulepszania odmian istniejących oraz zapewniania należytej produkcji elitarnego materiału siewnego; koordynowanie współdziałania instytutów rolniczych, rejonowych zakładów doświadczalnych i stacji selekcji roślin oraz wiązanie prac tych jednostek z propagowaniem postępowych metod rolniczych; czuwanie nad działalnością instytutów w dziedzinie doskonalenia kadr naukowych, szkolenia młodych pracowników nauki, w szczególności w zakresie aspirantury; przygotowywanie, wspólnie z sekretariatem Rady Naukowo-Technicznej, materiałów dla Rady, jej sekcji i komisji.
Rada Naukowo-Techniczna Centralnego Zarządu Zgodnie z uchwałą Prezydium Rządu z 1955 r. o organizacji nauki i propagandy rolniczej powołano Radę Naukowo-Techniczna przy Ministrze Rolnictwa, jako organ opiniodawczy i doradczy Ministra celu zapewnienia właściwego kierunku rozwoju nauki i postępu w rolnictwie.
W szczególności do zadań Rady należało:
dokonywanie oceny wyników i kierunku prac naukowo-badawczych z punktu widzenia potrzeb rozwoju rolnictwa, celowości ekonomicznej i kolejności realizacji; dokonywanie oceny działalności propagandy rolniczej oraz opiniowanie w sprawie kierunku metod szerokiego wprowadzania do produkcji wyników nauki i przodującej praktyki; występowanie z inicjatywą w sprawach związanych z rozwojem nauki rolniczej i podniesieniem kultury rolnej, w oparcie o wytyczne Polskiej Akademii Nauk do planu badań szczególnie ważnych dla rozwoju gospodarczego i kulturalnego narodu; opracowanie na wniosek Ministra Rolnictwa opinii i wniosków w sprawie stanu poszczególnych dziedzin produkcji rolnej oraz właściwego kierunku rozwoju technicznego rolnictwa.
Rolnicze instytuty naukowo-badawcze Rolnicze instytuty naukowo-badawcze nadzorowane przez Centralny Zarząd Nauki i Propagandy Rolniczej wraz z rokiem ich założenia:
1950 - Instytut Ekonomiki Rolnej w Warszawie, 1950 - Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa w Puławach, 1950 - Instytut Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie, 1950 - Instytut Zootechniki w Krakowie, 1951 - Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie, 1951 - Instytut Ochrony Roślin w Poznaniu, 1951 - Instytut Rybactwa Śródlądowego w Olsztynie, 1951 - Instytut Sadownictwa w Skierniewicach, 1953 - Instytut Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach.
Przypisy
Kategoria:Resortowa administracja naczelna Polski Ludowej