Liparus transsilvanicus – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Molytinae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1895 roku przez Karla Petriego.
Morfologia Chrząszcz o ciele długości od 15,3 do 19 mm, ubarwionym czarno, gdzieniegdzie z łatkami z żółtych, włosowatych łusek.
Głowa ma słabo wypukłe, obrzeżone oczy. Czułki są krótsze niż u rozpucza strużynowca, o członach czwartym i piątym wyraźnie szerszych niż dłuższych. Ryjek ma wąski, stosunkowo głęboki rowek między nasadami czułków.
Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, o zakrzywionej krawędzi tylnej, ku przodowi i ku tyłowi zwężone, dość mocno i gęsto punktowane; rozmiary punktów są zbliżone, a ich dna nie są widoczne przy patrzeniu z góry. Żółte łuski włosowate występują w dwóch parach małych plamek pośrodku boków przedplecza (jedna nad drugą) oraz w nieprzerwanym pośrodku, szerokim paśmie na jego tylnej krawędzi; brak kępek łusek po bokach przewężenia za przednią jego krawędzią. Często w przedniej połowie przedplecza obecne jest słabo zaznaczone żeberko środkowe. Pokrywy są owalne, stosunkowo krótkie, o prawie prostych przednich krawędziach, niewystających ku przodowi, tępych kątach barkowych, prawie równej powierzchni i słabo zaznaczonych rzędach. Powierzchnia pokryw jest matowa do lekko lśniącej, czarna z nielicznymi, drobnymi plamkami z żółtych łusek włosowatych, często częściowo lub całkiem zanikłymi. Śródpiersie jest między biodrami skośnie ku przodowi pochylone. Przednie odnóża mają trójkątnawe uda z ząbkiem drobnym i tępym lub zupełnie ząbka pozbawione, a golenie o niemal gładkich krawędziach wewnętrznych.
Spód odwłoka cechuje się obecnością drobnych plamek z żółtych łusek włosowatych po bokach wszystkich sternitów. U samca ostatni sternit ma pośrodku płytkie wgłębienie sięgające poza środek długości i owłosione na tylnej krawędzi. U samicy sternit ten ma parę skośnych wcisków po bokach.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla suche łąki, miedze, ciepłe stoki, widne lasy, zarośla i ugory. Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są fitofagami. Jako rośliny pokarmowe wymienia się okrzyn szerokolistny i sierpnicę pospolitą. Larwy żerują na korzeniach.
Gatunek palearktyczny, europejski, znany z Polski, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Serbii. W Polsce odnaleziony został tylko raz – w połowie XX wieku w powiecie lubaczowskim na Roztoczu. Jest to najdalej na północ wysunięte jego stanowisko.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1895 roku