Józef Sochański (ur. 13 lutego 1895 w Gdeszycach, zm. 22 września 1920 pod Berżnikami) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 13 lutego 1895 we wsi Gdeszyce, w ówczesnym powiecie przemyskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie średniozamożnych rolników Stanisława i Katarzyny z Joskiewiczów. Miał brata Jana. Ukończył szkołę powszechną w Miżyńcu i cztery klasy gimnazjum w Przemyślu. Następnie kontynuował naukę w Męskim Seminarium Nauczycielskim w Samborze, w którym w 1914 zdał maturę. W 1912 został członkiem Związku Strzeleckiego.

W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Od 19 września 1914 do 23 maja 1915 i od 18 stycznia do 31 marca 1917 służył jako podoficer za frontem w 1 kompanii i 2 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty. Ranny w bitwie pod Konarami (16-25 maja 1915), do 16 lipca tego roku leczył się w Szpitalu Fortecznym nr 2 w Krakowie i kolejno w Domu Rekonwalescentów w Kamieńsku. 31 marca 1917 został przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po odezwie Tymczasowej Rady Stanu z 18 maja 1917 wystąpił 20 czerwca 1917 do cesarza Karola I o zwolnienie z obywatelstwa austriackiego oraz do TRS o przyznanie obywatelstwa Królestwa Polskiego. Służył wówczas jako plutonowy w 2 kompanii pułku. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski.

Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. 18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 5 pułku piechoty Legionów został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem piechoty z jednoczesnym przeniesieniem do 2 pułku piechoty LegionówDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1149.. W czasie wojny z bolszewikami dowodził 7 kompanią 1 pułku piechoty Legionów. Wyróżnił się 18 sierpnia 1920 w bitwie pod Drohiczynem. Poległ 22 września 1920 w walce z Litwinami pod Berżnikami. Został pochowany na cmentarzu w Augustowie.

14 października 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 979 – 1 września 1920 rozkazem nr 1517/I Dowództwa 2 Armii, zatwierdzonym 16 lutego 1921 przez Naczelnego Wodza Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 17 marca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie – pośmiertnie 15 marca 1923 „za czyny orężne w bojach byłego 1 pp Leg.”

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Samborem (zabór austriacki) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Konarami 1915 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich