Saładucha lub sołoducha (na Białorusi) – tradycyjny dla kuchni białoruskiej gęsty, słodko-kwaśny napój otrzymywany z żyta i miodu.
Historia Z wyrobu i sprzedaży saładuchy podczas targów na rynku słynęło dawne miasteczko Malecz. Ze względu na to, że napój miał konsystencję ciągnącą się niby miód, okoliczni mieszkańcy mówili, że „saładuchę na łokcie sprzedają”. Saładucha uchodziła za przysmak wśród ludności miasteczek i wiosek dawnego powiatu prużańskiego. Napój był także pity w innych regionach Białorusi (Słonim, Lida, Wilejka), a także w okolicach Sokółki. W rejonie święciańskim, gdzie zarówno prosty lud, jak i szlachta chętnie spożywali ten napój, gospodynie szlacheckie (Rodziewiczowie, Macewiczowie) do saładuchy podawały prażony bób – wieczorem poprzedniego dnia sparzony i zamoczony bób wsypywało się do garnka wysłanego sianem i sianem nakrywało, a następnie garnek oblepiony ciastem stawiało się na wolnym ogniu.
Otrzymywanie Ziarna żyta są najpierw moczone w zimnej wodzie. Po wykiełkowaniu są suszone w piecu. Po wysuszeniu słód mieli się w żarnach. Otrzymaną mąkę sypie się na gotującą się wodę i gotuje na wolnym ogniu. Otrzymany w ten sposób płyn podaje się fermentacji przez 24 godziny. Po sfermentowaniu dodaje się odpowiednią ilość miodu i ponownie przegotowuje. Po ostudzeniu napój jest gotowy do picia. Z skwaśniałej saładuchy robi się kwas.
Zobacz też Michał Federowski
Przypisy
Kategoria:Kuchnia białoruska Kategoria:Napoje Kategoria:Desery