Francesco Pio Esposito (ur. 28 czerwca 2005 w Castellammare di Stabia) – włoski piłkarz występujący na pozycji napastnika w Interze Mediolan oraz reprezentacji Włoch.

Biografia Pochodzi z piłkarskiej rodziny. Jego ojciec Agostino był piłkarzem i trenerem Juve Stabia. Wraz z braćmi Salvatore (ur. 2000) i Sebastiano (ur. 2002) wychowywał się w akademii Interu. Pierwszy z nich występuje w Sampdorii, natomiast drugi w Cagliari. Jedyna siostra piłkarza, Annamaria, jest partnerką innego piłkarza, Agostina Camigliano.

W 2024 roku wraz z braćmi wyremontował boisko, na którym dorastali w Castellammare di Stabia, aby przekazać je dzieciom i młodzieży ze swojej dawnej dzielnicy. Dwa lata wcześniej jego dwaj bracia przejęli udziały w amatorskim klubie Voluntas Brescia, którego szkółka piłkarska gościła wszystkich trzech braci krótko przed ich przejściem do akademii Brescii. 10 listopada 2025 roku oficjalnie ogłoszono zakup przez braci 100% udziałów tego klubu.

Styl gry Jest środkowym napastnikiem, wyróżniającym się warunkami fizycznymi, co czyni go skutecznym w utrzymywaniu się przy piłce oraz w pojedynkach powietrznych. Dysponuje także dobrym uderzeniem i solidną techniką użytkową.

Kariera piłkarska

Lata juniorskie Grę w piłkę rozpoczął w Brescii w 2011 roku razem z braćmi. W 2014 roku trafił do Interu, w którym przeszedł wszystkie szczeble szkolenia młodzieżowego aż do drużyny Primavery.

Wypożyczenie do Spezii 1 sierpnia 2023 roku został wypożyczony do Spezii, występującej w Serie B, w której grał również jego brat Salvatore. W zawodowej piłce zadebiutował 14 sierpnia 2023 roku, wchodząc za Mirko Antonucciego w meczu 1. rundy Pucharu Włoch, wygranym po rzutach karnych z Venezią. 20 sierpnia, w wieku 18 lat, zadebiutował w Serie B, zmieniając Lucę Moro w zremisowanym 3:3 spotkaniu z Südtirolem na Stadio Druso w Bolzano. 23 września zdobył swoją pierwszą bramkę na tym poziomie rozgrywkowym w przegranym 1:2 meczu u siebie z Reggianą, po asyście brata Salvatore. W swoim pierwszym sezonie w Spezii wystąpił we wszystkich 38 meczach ligowych i strzelił 3 gole.

19 lipca 2024 roku wypożyczenie zostało przedłużone o kolejny sezon. 22 września 2024 roku zdobył swój pierwszy dublet, w wygranym 4:2 meczu u siebie z Carrarese. W rozgrywkach ligowych strzelił 17 goli w 35 występach, przyczyniając się do zajęcia przez Spezię trzeciego miejsca na koniec sezonu. W barażach dołożył kolejne 2 bramki w 4 spotkaniach, jednak Spezia przegrała finał o awans z Cremonese.

Inter Po zakończeniu pobytu w Ligurii w czerwcu 2025 roku wrócił do Interu, aby wziąć udział w Klubowych Mistrzostwach Świata w Stanach Zjednoczonych pod wodzą nowego trenera Cristiana Chivu, który wcześniej prowadził go już w drużynie Primavery. W barwach Interu zadebiutował 21 czerwca, w drugim meczu fazy grupowej, wygranym 2:1 z japońskim Urawa Red Diamonds, pojawił się na boisku, zmieniając swojego brata Sebastiana. Cztery dni później, w wygranym 2:0 spotkaniu z River Plate, po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie, zdobył swoją pierwszą bramkę dla Interu w 72. minucie i został wybrany najlepszym zawodnikiem meczu.

Pozostał w pierwszym zespole na sezon 2025/2026. 31 sierpnia 2025 roku, w wieku 20 lat, zadebiutował w Serie A, zastępując Hakana Çalhanoğlu w przegranym 1:2 meczu u siebie z Udinese. 17 września zadebiutował w Lidze Mistrzów UEFA, wychodząc w podstawowym składzie na wygrane 2:0 spotkanie z Ajaksem na Johan Cruijff ArenA. 27 września zdobył swoją pierwszą bramkę w najwyższej klasie rozgrywkowej, po wejściu z ławki za Marcusa Thurama w wygranym 2:0 meczu wyjazdowym z Cagliari. 21 października, w wygranym 4:0 spotkaniu z Union Saint-Gilloise, strzelił swojego pierwszego gola w Lidze Mistrzów, ustalając wynik meczu. 3 grudnia zdobył także pierwszą bramkę w Pucharze Włoch, w wygranym 5:1 meczu 1/8 finału z Venezią, a zarazem swoje pierwsze trafienie na Stadio Giuseppe Meazza. 14 stycznia 2026 roku był autorem zwycięskiego gola na 1:0 w meczu Serie A z Lecce, natomiast dokładnie miesiąc później, 14 lutego, po wejściu z ławki w drugiej połowie zdobył bramkę w wygranym 3:2 domowym meczu z Juventusem w Derby d’Italia.

Kariera reprezentacyjna

Reprezentacje młodzieżowe Występy w młodzieżowych reprezentacjach Włoch rozpoczął od kadry do lat 17.

W maju 2023 roku został powołany na mistrzostwa świata U-20 w Argentynie, podczas których zdobył jedną bramkę i wywalczył z Włochami drugie miejsce po porażce w finale z Urugwajem. W lipcu tego samego roku wygrał mistrzostwa Europy U-19 rozegrane na Malcie, zdobywając w turnieju jednego gola.

We wrześniu 2023 roku otrzymał powołanie do reprezentacji Włoch do lat 21 od nowego selekcjonera Carmine Nunziaty. Zadebiutował 8 września 2023 roku w zremisowanym 0:0 meczu eliminacji mistrzostw Europy z Łotwą. 5 września 2024 roku zdobył cztery bramki w wygranym 7:0 spotkaniu eliminacyjnym z San Marino. Znalazł się w szerokiej kadrze na mistrzostwa Europy U-21 w 2025 roku, jednak musiał zrezygnować z udziału w turnieju z powodu problemu zdrowotnego.

Reprezentacja seniorów 29 sierpnia 2025 roku po raz pierwszy został powołany do seniorskiej reprezentacji Włoch przez nowego selekcjonera Gennaro Gattuso na mecze eliminacji mistrzostw świata 2026 z Estonią i Izraelem. W narodowych barwach zadebiutował 5 września tego samego roku, mając 20 lat, gdy w 84. minucie wygranego 5:0 spotkania z Estonią w Bergamo zmienił Moise’a Keana. W swoim drugim występie, 11 października, zdobył pierwszą bramkę dla reprezentacji, po wejściu z ławki za Keana w wygranym 3:1 meczu z Estonią w Tallinnie.

Przypisy

Kategoria:Urodzeni w 2005 Kategoria:Włoscy piłkarze Kategoria:Włoscy sportowcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Castellón de la Plana Kategoria:Piłkarze Brescii Calcio Kategoria:Piłkarze Interu Mediolan Kategoria:Piłkarze Spezii Calcio Kategoria:Reprezentanci Włoch w piłce nożnej