Piotr Rychlik, ps. „Wysocki”, „Piotr” (ur. 1 sierpnia 1897 w Czechach, zm. 26 września 1988 w Miliczu) – polski działacz polityczny i nauczyciel, poseł na Sejm II kadencji (1928–1930), uczestnik konspiracji podczas II wojny światowej, Okręgowy Delegat Delegatury Rządu na Kraj Łódź (1942–1945).
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. W 1913 ukończył szkołę realną w Zduńskiej Woli, następnie kurs pedagogiczny w Kaliszu (1914), polski kurs pedagogiczny (1918) i Studium Nauczycielskie Związku Nauczycielstwa Polskiego (lata 30. XX wieku). Nauczał w szkołach m.in. w Zdunach, Woźnikach, Sieradzu i Złoczewie, w latach 20. kierował szkołą powszechną w Izabelowie. Od 1915 służył w Polskiej Organizacji Wojskowej, organizując tajną pocztę kurierską i będąc dowódcą oddziału, w 1918 uczestniczył także w rozbrajaniu wojsk niemieckich w okolicy Sieradza.
Od 1917 działał w Polskim Stronnictwie Ludowym „Wyzwolenie” (w tym jako zastępca członka władz krajowychy), a od 1931 w Stronnictwie Ludowym (zasiadał w jego radzie naczelnej). Pomiędzy 1926 a 1930 zasiadał w radzie gminy Zduńska Wola, w radzie i sejmiku powiatu sieradzkiego oraz w radzie województwa łódzkiego. od 1928 do 1930 zasiadał w Sejmie II kadencji z okręgu nr 14 (powiaty: Łódź, Łask, Sieradz. Ze względu na działalność polityczną w 1930 karnie przeniesiony do szkoły w Kosobudach. Został prezesem struktur PSL „Wyzwolenie” i następnie SL w powiecie chojnickim.
W okresie II wojny światowej zaangażowany w działalność konspiracyjną pod pseudonimami „Wysocki” i „Piotr”, wstąpił do Stronnictwa Ludowego „Roch”. Od 1940 był więziony w obozie pracy w Łęgnowie pod Bydgoszczą, z którego udało mu się w kolejnym roku zbiec. W kwietniu 1942 w obawie przed aresztowaniem wyjechał do Warszawy. W sierpniu lub wrześniu 1942 został Okręgowym Delegatem Delegatury Łódź, przy czym do lipca 1944 na stałe przebywał w Warszawie, kilkukrotnie przyjeżdżając do Łodzi, a od sierpnia 1944 rezydował w Piotrkowie Trybunalskim. W styczniu 1945 postanowił rozwiązać Delegaturę, co spotkało się ze sprzeciwem ze strony Delegatury Rządu na Kraj, która na nowego Delegata wyznaczyła Stefana Kaczorowskiego. W czerwcu 1945 został aresztowany przez NKWD, później zwolniony. Podjął pracę w Łódzkiej Spółdzielni Nauczycielskiej, później zatrudniony jako wizytator w kuratorium okręgu szkolnego we Wrocławiu i wicedyrektor sanatorium Związku Nauczycielstwa Polskiego w Zakopanem. Od 1956 był dyrektorem Zakładu dla Dzieci Głuchych, a od 1963 Specjalnej Szkoły Podstawowej dla Dzieci Umysłowo Upośledzonych we Wrocławiu, potem przeszedł na emeryturę.
Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Sieradzu.
Odznaczenia i upamiętnienie Odznaczony m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Jego imieniem nazwano rondo w rodzinnych Czechach.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie rad powiatowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie sejmików powiatowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie sejmików wojewódzkich II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Stronnictwa Ludowego „Roch” Kategoria:Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego Kategoria:Delegaci okręgowi Delegatury Rządu na Kraj Kategoria:Ludzie związani z Łodzią Kategoria:Ludzie związani z Piotrkowem Trybunalskim Kategoria:Ludzie związani z Sieradzem Kategoria:Ludzie związani ze Zduńską Wolą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Okręgu Rzeszy Kraj Warty Kategoria:Pochowani w Sieradzu Kategoria:Politycy PSL „Wyzwolenie” Kategoria:Politycy Stronnictwa Ludowego Kategoria:Polscy działacze oświatowi Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy pedagodzy specjalni Kategoria:Posłowie na Sejm II kadencji (1928–1930) Kategoria:Radni gmin wiejskich II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy rozbrajania żołnierzy niemieckich w Królestwie Polskim 1918 Kategoria:Więźniowie więzień i obozów NKWD w Polsce Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1988