mały|Różne gatunki złotowiciowców. Chromophyton rosanoffii pod literą A. 1 – monada, 2 – forma palmelloidalna, 4 – tworzenie cyst na błonce powierzchniowej wody (epineuston), 5 – tworzenie zoospor Chromophyton rosanoffii (w literaturze częściej pod nazwą Chromulina rosanoffii) – gatunek słodkowodnych złotowiciowców.
Biologia i ekologia Jednokomórkowy wiciowiec. Komórki elipsoidalne – od kulistych po cylindryczne o długości 4,5–10,5 μm i szerokości 4,5–7,5 μm. Zdolne do metabolii. Główna wić co najwyżej równa długości komórki. Komórka okryta delikatnym i gładkim peryplastem. Mały, bladożółty, tarczowaty chloroplast znajduje się w przedniej części komórki. Nie zawiera pirenoidu. W tylnej części komórki znajduje się leukozyna. Brak plamki ocznej.
Tworzy kuliste cysty z długą szyjką. Cysty mają średnicę 4–7,5 μm. Mają gładką i cienką ścianę komórkową. Często tworzą palmelloidalne skupienia. Kiełkują z nich 2–4 zoospory.
Występuje pospolicie w fitoplanktonie wszystkich typów słodkich wód stojących – od rowów i zbiorników astatycznych po jeziora. Cysty tworzą się głównie w maju i czerwcu, co może skutkować neustonowym zakwitem o złocistym odblasku, co ma miejsce zwłaszcza w słoneczne dni. Zjawisko to przypomina optyczny wieniec. W czasie zakwitu zagęszczenie może sięgać 2 milionów komórek na centymetr sześcienny. Jest to najczęściej podawany w literaturze przykład glonów powodujących zakwity neustonowe. Może zimować jako element peryfitonu. Pojawia się w akwariach. Występuje w różnych rejonach półkuli północnej.
Systematyka Gatunek odkrył na torfowiskach w rejonie Wyborga, zauważając latem 1876 roku tworzoną przez niego warstwę neustonu. Odkrycie wstępnie przedstawił na V Zjeździe Przyrodników Rosyjskich w Warszawie w tym samym roku, a następnie na spotkaniu sekcji botanicznej w 1879 roku. Właściwy opis gatunku zamieścił w 1880 roku w dwuczęściowym artykule w numerach 37 i 38 pisma . Nazwa gatunkowa upamiętnia , botanika, który wcześniej badał neuston.
Podobieństwo do przedstawicieli rodzaju Chromulina zauważył sam odkrywca, uznał jednak, że różnice są wystarczające do wyodrębnienia nowego rodzaju. Od publikacji w 1895 roku gatunek ten zwykle był uznawany za przedstawiciela tego rodzaju i podpisywany Chromulina rosanoffii (Woronin) Blochmann 1895 lub Chromulina rosanoffii (Woronin) Bütschli. Podobieństwo to jednak nie znajduje potwierdzenia w danych genetycznych, a także w budowie aparatu wiciowego. W systemie AlgaeBase przyjęto pogląd, że gatunek ten nie tylko nie należy do rodzaju Chromulina, ale również należy do innej rodziny i rzędu (Hibberdiaceae i Hibberdiales).
Przypisy
Kategoria:Złotowiciowce