UK Championship – rankingowy turniej snookerowy rozgrywany. Jest jednym z najbardziej prestiżowych turniejów rankingowych zaliczany do cyklu tzw. „Potrójnej Korony” (Mistrzostwa Świata, UK Championship, Masters).
Historia Początki turnieju sięgają 1977 roku, ale na początku wyłącznie obywatele Wielkiej Brytanii mogli w nim uczestniczyć. Zmieniło się to w 1984, kiedy to turniej został otwarty dla wszystkich profesjonalnych graczy i nadano mu status turnieju rankingowego. Był to wówczas turniej z największą liczbą punktów rankingowych turze poza samymi mistrzostwami. Pierwszym graczem spoza Europy, który zwyciężył w turnieju stał się Ding Junhui, który w 2005 roku pokonał w finale Steve'a Davisa.
Od 1993 zredukowano liczbę frejmów potrzebnych do wygrania meczu – w finale rozgrywa się ich 19 (do 10 wygranych). Natomiast od 2011 dodatkowo zmniejszono liczbę frejmów potrzebnych do wygrania meczów we wszystkich rundach aż do ćwierćfinałów włącznie – obecnie gra się ich maksymalnie 11 (czyli do 6 wygranych). W sezonie 2007/2008 zawody przeniesiono z macierzystego Yorku do hali Telford International Centre, jednak w sezonie 2011/2012 rozgrywki powróciły do Yorku.
Do sezonu 2012/13 w fazie telewizyjnej brała udział najlepsza 16-tka rankingu oficjalnego oraz szesnastu zawodników, którzy z powodzeniem przebrnęli przez kwalifikacje. W sezonie 2013/14 uległ zmianie system rozgrywania UK Championship. W turnieju głównym oglądamy 128 zawodników – zawodowców i amatorów. Potencjalny zwycięzca musi zatem stawić czoła siedmiu rywalom. Obecnie aż do fazy półfinałowej mecze rozgrywane są do sześciu wygranych frejmów. W finale do odniesienia triumfu należy zapisać na swoim koncie dziesięć frejmów.
W całej historii turnieju, w zawodach zdobyto 11 breaków maksymalnych, a także 2 w kwalifikacjach do tego turnieju. W sezonie 2013/2014 podczas półfinałowego spotkania, Mark Selby wbił historycznego, setnego, oficjalnego maksa w historii profesjonalnych turniejów.
Najczęściej w turnieju zwyciężał Ronnie O’Sullivan (8-krotnie).
Nagrody pieniężne Nagrodą za pierwsze miejsce jest £250 000 (około 1 250 000 zł), za drugie miejsce £100 000 (około 500 000 zł). Za maksymalnego breaka – £40 000 (około 200 000 zł), a za najwyższego breaka w turnieju – £15 000 (około 75 000 zł).
Triumfatorzy Rok Zwycięzca Przeciwnik Wynik Sezon nierankingowe Doug Mountjoy 12 – 9 1977/78 Doug Mountjoy Dennis Taylor 15 – 9 1978/79 John Virgo Terry Griffiths 14 – 13 1979/80 Steve Davis Alex Higgins 16 – 6 1980/81 Steve Davis Terry Griffiths 16 – 3 1981/82 Terry Griffiths Alex Higgins 16 – 15 1982/83 Alex Higgins Steve Davis 16 – 15 1983/84 rankingowe Steve Davis Alex Higgins 16 – 8 1984/85 Steve Davis Willie Thorne 16 – 14 1985/86 Steve Davis Neal Foulds 16 – 7 1986/87 Steve Davis Jimmy White 16 – 14 1987/88 Doug Mountjoy Stephen Hendry 16 – 12 1988/89 Stephen Hendry Steve Davis 16 – 12 1989/90 Stephen Hendry Steve Davis 16 – 15 1990/91 John Parrott Jimmy White 16 – 13 1991/92 Jimmy White John Parrott 16 – 9 1992/93 Ronnie O’Sullivan Stephen Hendry 10 – 6 1993/94 Stephen Hendry Ken Doherty 10 – 5 1994/95 Stephen Hendry Peter Ebdon 10 – 3 1995/96 1996 Stephen Hendry John Higgins 10 – 9 1996/97 1997 Ronnie O’Sullivan Stephen Hendry 10 – 6 1997/98 1998 John Higgins Matthew Stevens 10 – 6 1998/99 1999 Mark J. Williams Matthew Stevens 10 – 8 1999/00 2000 John Higgins Mark J. Williams 10 – 4 2000/01 2001 Ronnie O’Sullivan Ken Doherty 10 – 1 2001/02 2002 Mark J. Williams Ken Doherty 10 – 9 2002/03 2003 Matthew Stevens Stephen Hendry 10 – 8 2003/04 2004 Stephen Maguire David Gray 10 – 1 2004/05 2005 Ding Junhui Steve Davis 10 – 6 2005/06 2006 Peter Ebdon Stephen Hendry 10 – 6 2006/07 2007 Ronnie O’Sullivan Stephen Maguire 10 – 2 2007/08 2008 Shaun Murphy Marco Fu 10 – 9 2008/09 2009 Ding Junhui John Higgins 10 – 8 2009/10 2010 John Higgins Mark J. Williams 10 – 9 2010/11 2011 Judd Trump Mark Allen 10 – 8 2011/12 2012 Mark Selby Shaun Murphy 10 – 6 2012/13 2013 Neil Robertson Mark Selby 10 – 7 2013/14 2014 Ronnie O’Sullivan Judd Trump 10 – 9 2014/15 2015 Neil Robertson Liang Wenbo 10 – 5 2015/16 2016 Mark Selby Ronnie O’Sullivan 10 – 7 2016/17 2017 Ronnie O’Sullivan Shaun Murphy 10 – 5 2017/18 2018 Ronnie O’Sullivan Mark Allen 10 – 6 2018/19 2019 Ding Junhui Stephen Maguire 10 – 6 2019/20 2020 Neil Robertson Judd Trump 10 – 9 2020/21 2021 Zhao Xintong Luca Brecel 10 – 5 2021/22 2022 Mark Allen Ding Junhui 10 – 7 2022/23 2023 Ronnie O’Sullivan Ding Junhui 10 – 7 2023/24 2024 Judd Trump Barry Hawkins 10 – 8 2024/25 2025 Mark Selby Judd Trump 10 – 8 2025/26
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:UK Championship