Findlay, właśc. Natalie Rose Findlay (ur. 7 czerwca 1991 w Manchesterze) – brytyjska piosenkarka, gitarzystka, autorka tekstów i producentka muzyczna.
Wczesne życie Urodziła się w Manchesterze, a dorastała w Stockport, w rodzinie pracownika socjalnego i nauczycielki plastyki.
Jej pierwszym instrumentem była gitara akustyczna, a zaczęła uczyć się gry na gitarze i pisać piosenki, gdy miała 14 lat. Chodziła na wieczory z otwartym mikrofonem, grając kilka piosenek, a w wieku 17 lat zaczęła występować z zespołem m.in. w pubach. Zajęła się muzyką, gdyż dorastając nie interesowało ją nic innego. Żartowała w wywiadzie, że „[ona] tak naprawdę nie potrafi robić niczego innego”. Wcześniej pracowała m.in. w restauracji i w sklepie z antykami.
Kariera muzyczna W wieku 17 lat podpisała swój pierwszy kontrakt, a następnie spędziła kilka lat, poznając branżę muzyczną. Trzy lata później wyjechała z Manchesteru do Londynu, aby rozpocząć karierę muzyczną. Zamieszkała w Dalston.
W kwietniu 2013 roku ukazała się jej debiutancki minialbum Off & On, a w listopadzie tego samego roku drugi minialbum Greasy Love wydany nakładem Polydor. Jej pierwszy występ zagraniczny miał miejsce latem 2013 roku na Ibizie. Z powodu nieporozumień twórczych doszło do rozwiązania jej kontraktu z wytwórnią Polydor. Wkrótce potem założyła własne wydawnictwo Mint Records i podpisała kontrakt z .
W pierwszej połowie lutego 2015 roku okazał się teledysk do singla „Electric Bones”, natomiast w marcu tego samego roku singel „Wolfback”, który zawierał sample z utworu Ratatat „Loud Pipes”. We wrześniu 2015 roku premierę miał jej trzeci minialbum Electric Bones, wydany w wersji cyfrowej nakładem BMG. Już po premierze EP-ki, 4 listopada tego samego roku ukazał się teledysk do utrzymywanej w popowym stylu piosenki „Junk Food”.
W styczniu 2017 roku wydała singel „Waste My Time”, a następnie 3 marca tego samego roku wydała swój debiutancki album studyjny .
W 2020 roku, w okresie pandemii COVID-19 napisała i nagrała w swoim domowym studiu we wschodnim Londynie cały swój drugi album studyjny, we współpracy z Kartel Music Group. Płyta Last Of The 20th Century Girls miała swoją premierę 13 maja 2022 roku. Powiedziała o nim, że „uchwyca dziwny okres” w jej życiu. Dodała, iż został „napisany w kontekście ogromnych zmian”. Album osiągnął 43. miejsce na brytyjskiej liście Official Independent Albums Chart.
Wcześniej, bo w 2019 roku rozpoczęła również nowy projekt muzyczny o nazwie wraz z Julesem Apollinaire, współproducentem swojego debiutanckiego albumu. Ich pierwszy album, zatytułowany także , ukazał się 26 czerwca 2020 roku nakładem Believe Music. Promował go m.in. singel „Evil Elephant”. Drugi album studyjny Jjuuiices miał swoją premierę 20 października 2023 roku.
14 lutego 2025 roku wydała swój solowy minialbum Stay Kinky, o którym powiedziała, że jest to jej „najmniej poważna twórczość”, a przy jej tworzeniu czerpała z muzyki popowej z przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Po jego premierze ukazał się teledysk do piosenki „Fishbowl”.
Współpraca muzyczna Współpracowała z wieloma artystami. Została współautorką utworu „” z modelką, piosenkarką i aktorką Suki Waterhouse, który uzyskał status złotej płyty w Wielkiej Brytanii. Była gościnną wokalistą zespołu Blossoms w ich singlu „To Do List (After the Breakup)”, który ukazał się 9 października 2023 roku. Współpracowała z nowojorską artystką , przyczyniając się w szczególności do napisania viralowego utworu „Summer Song”, a także piosenek „Red, White and Blue”, „Don’t Go Back To Paris”, „San Francisco” i „Star Shaped Baby”. Przy pisaniu piosenek współpracowała także z Milesem Kane’em.
Grała jako support dla takich artystów, jak Suki Waterhouse, Jake Bugg, Courteeners, Brandon Flowers i Miles Kane.
Zajmuje się również produkcją i reżyserią własnych teledysków.
Styl i inspiracje muzyczne W swojej muzyce łączy różne gatunki muzyczne, od grunge’u lat 90. XX wieku przez shoegaze i hip-hop po garage pop czy muzykę elektroniczną. Komponuje sama, głównie na gitarze, a także na pianinie. Jej muzyka klasyfikowana jako m.in.: garage pop, indie rock, , indie pop, blues-rock, pop-rock, post-punk, rock alternatywny czy electropop.
Słuchała jazzu i ciężkiego bluesa, m.in.: Howlin’ Wolfa, T. Rexa i The Kinks, a także Lou Reeda, The Velvet Underground, Iggy’ego Popa i Davida Bowiego. Jej inspiracją muzyczną stali się tacy artyści, jak The Kinks i Kanye West, a jej ulubionymi zespołami są m.in. The White Stripes i The Strokes i The Velvet Underground.
Dyskografia mały|Findlay wraz ze swoim zespołem na koncercie w Los Angeles (2018)
Findlay Albumy studyjne RokDane dot. albumuNajwyższa pozycja na liścieUK Indie2017 Wydany: 3 marca 2017 Wytwórnia: Formaty: CD, LP, digital download–2022The Last Of The 20th Century Girls Wydany: 13 maja 2022 Wytwórnia: Kartel Music Group Formaty: CD, LP, download43„–” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.
Minialbumy RokDane dot. albumuŹr.2013Off & On Wydany: kwiecień 2013 Wytwórnia: Joyeux Anniversaire Formaty: LP, downloadGreasy Love Wydany: listopad 2013 Wytwórnia: Polydor Formaty: download2015Electric Bones Wydany: wrzesień 2015 Wytwórnia: Formaty: download2025Stay Kinky Wydany: 14 lutego 2025 Wytwórnia: Key Records Formaty: download
Ttrruuces (2020) Jjuuiices (2023)
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona (ang.)
Kategoria:Urodzeni w 1991 Kategoria:Ludzie urodzeni w Manchesterze Kategoria:Ludzie związani z Stockport Kategoria:Muzycy związani z Londynem Kategoria:Brytyjskie wokalistki rockowe Kategoria:Brytyjskie wokalistki popowe Kategoria:Brytyjscy gitarzyści rockowi Kategoria:Brytyjscy tekściarze Kategoria:Brytyjscy producenci muzyczni Kategoria:Brytyjscy reżyserzy teledysków