Rhian Teasdale (ur. 1993 w Formby) – brytyjska piosenkarka i autorka tekstów, najbardziej znana jako wokalistka i gitarzystka indierockowego zespołu Wet Leg, który założyła wspólnie z Hester Chambers w 2019 roku. W latach 2016–2018 wydała także kilka singli jako Rhain (zapis stylizowany: RHAIN), w tym „Solid Gold”, który powstał z udziałem Plastic Mermaids. Jej głos porównywano do Kate Bush, Björk i Joanny Newsom.
Wczesne życie i edukacja Urodziła się w marcu 1993 roku w Formby, a gdy miała osiem lat przeprowadziła się wraz z rodziną na wyspę Wight. Jej rodzice służyli w marynarce handlowej.
Zrezygnowała z nauki na poziomie A, aby podjąć naukę w szkole muzycznej Platform One na wyspie Wight. Już pierwszego dnia nauki poznała Hester Chambers, późniejszą współzałożycielkę grupy Wet Leg, z którą łączyła sympatia do Laury Marling, i . Zawiesiły one później swoje kariery – Teasdale podjęła pracę kelnerki, a następnie stylistki, gdzie ubierała postacie do reklam. Spędziła także lato pracując w .
Kariera muzyczna Rhain W wieku około 16 lat poznała Aleda Chiversa, przyszłego założyciela wytwórni płytowej Chiverin, który później przyciągnął ją do Bristolu i podpisał z nią kontrakt jako Rhain. W 2016 roku wydała singel „Humdrum Drivel”, który Rhys Buchanan z magazynu NME opisał jako „czarujący w każdym calu”, a następnie kolejny singel, „Pavlova”, który The Independent określił jako „surowy” i zawierający „niepowtarzalny wokal pasujący do hipnotyzującego akompaniamentu fortepianu”. Jeszcze w tym samym roku ukazał się jej minialbum Oscar November Echo.
W maju 2018 roku ukazał się singel „Solid Gold”, który opracowała z zespołem Plastic Mermaids. Następnie wydała „Time Traveller”, piosenkę o swoim dziadku, którą wcześniej wykonała dla Burberry Acoustic w lutym 2017 roku.
Wet Leg mały|Teasdale podczas występu zespołu Wet Leg w Kingston upon Thames (2022) mały|Teasdale na koncercie Wet Leg podczas 2022
W 2019 roku Teasdale i Chambers po obejrzeniu występu grupy Idles na festiwalu Isle of Wight postanowiły założyć zespół muzyczny Wet Leg, który powstał jeszcze w tym samym roku. Teasdale została jego wokalistką i gitarzystą rytmiczną. Duet podpisał kontrakt z Domino Recording Company w czerwcu 2021 roku i wydał „”, a następnie „” we wrześniu 2021 roku. Ich wydany w kwietniu 2022 roku debiutancki album studyjny znalazł się na pierwszym miejscu listy przebojów w Wielkiej Brytanii.
W kwietniu 2024 roku Teasdale wystąpiła w utworze „Dig” Orlando Weeksa, związanego z zespołem The Maccabees. Znalazł się on na jego solowym albumie Loja, który ukazał się w czerwcu tego samego roku. W wywiadzie dla magazynu Clash pod koniec tego samego miesiąca Weeks stwierdził, że poznał zespół Wet Leg, gdy występował przed nim na scenie Park Stage festiwalu Glastonbury i że wcześniej odrzucił ofertę występu w teledysku. Stwierdził również, że Teasdale nagrała utwór osobiście, ponieważ był weekend, w którym Weeks był w Wielkiej Brytanii, a Teasdale odwiedzała przyjaciół na wyspie Wight.
Do kwietnia 2025 roku Mobrakis, Holmes i Durand, którzy grali z duetem Wet Leg od 2021 roku, zostali stałymi członkami zespołu; podczas kolejnych koncertów Teasdale zaczęła występować z przodu sceny wraz z dwoma z nich, podczas gdy Chambers przeniosła się do tyłu, gdzie czuła się tam bardziej komfortowo. Jeszcze w tym miesiącu zespół wydał „”, utwór oparty na incydencie molestowania seksualnego, którego Teasdale doświadczyła w barze po koncercie Chappell Roan. Zapowiedzieli także album , który ukazał się 11 lipca tego samego roku.
Wpływ i styl muzyczny W wywiadzie z grudnia 2016 roku Teasdale stwierdziła, iż jako nastolatka miała eklektyczny gust muzyczny, słuchając różnych artystów, w tym: A Tribe Called Quest, Arcade Fire, , Devendry Banharta, Björk, Joni Mitchell i . Powiedziała również, że zainspirowała ją „postawa […] ludzi, którzy po prostu wzięli do ręki instrument, użyli słuchu i stworzyli coś, co dobrze im brzmi”.
Jej głos porównywano do wokalu Kate Bush, Björk i Joanny Newsom.
Jej cottagecore’owy styl w okresie tworzenia i promocji pierwszego albumu jej zespołu został ukształtowany przez chęć uniknięcia seksualizacji przez mężczyzn. W trakcie promocji swojego drugiej płyty miała m.in. rozjaśnione brwi, farbowane na różowo włosy z widocznymi odrostami czy nieogolone pachy.
Dyskografia Rhain Oscar November Echo (2016; minialbum)
Wet Leg
(2022) (2025)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1993 Kategoria:Brytyjskie wokalistki rockowe Kategoria:Brytyjscy gitarzyści rockowi Kategoria:Brytyjscy tekściarze